Feed on
Posts
Comments

eigen voet_sancties

 

De Russische nieuwssite Sputnik citeert uit een artikel van Emma Ashford in Foreign Affairs. (‘Geen slimme sancties’).  De USA schiet zichzelf in de voet met de sancties tegen Rusland. Ook de Amerikaanse vazallen moeten verliezen incasseren. De sancties treffen de Russen natuurlijk wel degelijk, maar degenen die Rusland willen straffen, lijden mee.

Europa krijgt de grootste klappen vanwege de Amerikaanse politiek te verduren. De Europese Commissie schatte dat de Amerikaanse sancties de economische groei in 2015 met 0,3 procent van het BBP hebben verminderd.

[‘’ “The brunt is being borne by Europe, where the European Commission has estimated that the sanctions cut growth by 0.3 percent of GDP in 2015.” ‘]

Volgens het Oostenrijkse Instituut voor Economisch Onderzoek kan het voortzetten van de Amerikaanse sancties tegen Rusland, meer dan 92 biljoen (1012 = 1000.000.000.000) euro’s gaan kosten in exportinkomsten en meer dan 2,2 miljoen banen over de komende paar jaren. Amerika’s grootste partner, Duitsland, moet rekening houden met een banenverlies van rond de 400.00.

[ ‘According to the Austrian Institute of Economic Research, continuing the sanctions on Russia could cost more than 92 billion euros, ($104 billion), in export revenue and more than 2.2 million jobs over the next few years. Germany, Russia’s largest European partner, stands to lose almost 400,000 jobs.’]

Grote Europese banken hebben Russische leningen uitstaan. Het risico bestaat dat die banken in problemen komen wanneer de leners hun verplichtingen niet kunnen nakomen. Italië verloor sinds het opleggen van de Amerikaanse sancties per april 2014, tenminste 1,25 billioen (1012) euro’s aan export-inkomsten.

[‘Meanwhile, a number of European banks, including Société Générale in France and Raiffeisen Zentralbank in Austria, have made large loans to Russian companies, raising the worrying possibility that the banks may become unstable, or even require bailouts if the borrowers default.

Italy has lost at least 1.25 billion euros in exports since US and European Union sanctions were imposed in 2014.’]

Rusland is in reactie op het dreigement van enkele Amerikaanse senators om Rusland de toegang tot SWIFT te ontzeggen, begonnen met besprekingen met de BRICS (Brazil, India, China, en Zuid-Africa) om de mogelijkheden te verkennen voor een alternatief voor SWIFT. Ook worden alternatieven onderzocht voor de Amerika-gedomineerde Wereld Bank en het IMF. Om de afhankelijkeid van Visa en Mastercard te verminderen, is Rusland begonen met het opzetten van een eigen credit-card clearing instituut.

[ ‘After US senators and some European governments suggested that the US might cut off Russia’s access to the Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication (SWIFT) payment system, the Russian Central Bank announced that it was going to start negotiations with the other BRICS states—Brazil, India, China, and South Africa—to create an alternative.

To lessen its dependence on Visa and MasterCard, Russia has made moves toward setting up its own credit-card clearing-house.

And it has moved ahead with the proposed BRICS development bank, which is designed to replicate the functions of the World Bank and the International Monetary Fund.’]

* * *

Moet Amerika intussen anderen kleiner maken om zelf groter te lijken?

Het voorgaande betoog wordt een mooi perspectief geplaatst door het artikel van Tom Engelhardt in de Guardian van 29 april 2016. Hierin benadrukt Engelhardt dat Amerika momenteel toch maar een schlemielige schaduw is van wat het eens was. Engelhardt ‘analyseert’ daartoe de slogan van Donald Trump: “Make America Great Again!” Volgens Engelhardt draait het om het woordje ‘again’ (weer/opnieuw).
Donald Trump is een van de weinige Amerikaanse presidentskandidaten die het durft om een campagne te voeren, aldus Engelhardt, waarin wordt uitgegaan van een tanend en aftands Amerika. Een Amerika dat steeds meer de schaduw wordt van de grootmacht die het ooit was.

Na het stuk van Emma Ashford te hebben gelezen en bedenkend dat ook Amerikaanse presidenten net gewone mensen zijn, die, wanneer een aanpak niet goed uitpakt, geneigd zullen zijn om dezelfde aanpak met toenemende kracht en inzet te blijven herhalen – in plaats van een stap terug te doen om zich even te bezinnen op het vervolg van de weinig succesvolle pogingen .
Zet hier het beleid van president Vladimir Putin over de afgelopen eens naast en vraag je in gemoede af wie zich de betere politicus heeft getoond. Kan het mede liggen aan het gegeven dat Putin een ervaren judoka is?

judoka schaduw

 

 

 

 

 

 

 

Comments are closed.