Feed on
Posts
Comments

 

‘Wat er momenteel in Leiden met dat stukje van het Korte Vlietpad gebeurt, is domweg platte banalisering van een mooie omgeving (vanaf de Voorburg-oever, zicht op de Coehoorn en de Waddingebrug Leiden),’ vindt Laura, ‘ – eigenlijk vind ik vandalisering een nog betere omschrijving – daar kun je dan wel een sausje van de momenteel vigerende bestuurlijke reclame-prietpraat overheen gooien (bijvoorbeeld biodiversiteit, toekomstbestendig, milieuproactieve potentie en eco-dit & eco-dat, bla bla bla), maar het eindresultaat is gewoon banaal en deprimerend. Wat kortgeleden nog een prachtig weidse strook Hollands landschap was, wordt genadeloos gebanaliseerd. En dat terwijl men het verbeteren van wandel- en fietspad met enkele simpele ingerepen had kunnen verhapstukken. Eeuwig jammer.
Kijk hier eens naar. Dit is weliswaar Friesland en daar is nog ruimte zat en toch zie je dat ze aan de Lange Fâlom (waarom fâlom = tevergeefs?) dezelfde idee lijken voor te staan als hier, in Leiden en Voorschoten bij appartementcomplexen als de (luxe) Coebel-flats en de Vlietpoort en de Krim- en Vlietwijk (Voorschoten). Krim is trouwens sociale huurwoning, mind you!’

‘ Je bedoelt zo’n gated community without walls and without a gate?’ vraagt Farouk. ‘ Zo noemden die bewoners van de Coehoorn/Coebel in Leiden het toch?: “We hoeven de ophaalbrug niet op te halen om ongewenst bezoek buiten te houden,” beweerde die vrolijke mevrouw, “het is simpelweg een manier van bouwen.” Zij heeft gelijk. De inrichting van een wooncomplex selecteert vanzelf.
Die Coebel-hamels hebben doodleuk het stukje park tussen de Johan Wagenaarlaan en het Korte Vlietpad tot broedgebied laten verklaren. Er broedt misschien af en toe anderhalve tamme eend of zwaan, maar men loopt er op kousenvoeten omheen, “en dat is precies de bedoeling. We moeten geen picnickende dagjesmensen met hun barbecues en draagbare ghettoblasters in onze achtertuin.”
Hoewel je daar wat mij betreft ook te ver in kunt gaan hoor. Ik was een weekend of wat geleden nog in de Abtspoelhof, in Oegstgeest. Dat is echt een gated community. Mijn gastheer zei grappend: als de Zulu’s komen, rijden we gewoon een of twee huifkarren voor de toegang. Ze hadden wel een een prima braai(vleis) – ja, ik blijf maar in stijl.‘

‘ Ja ja, die Afrikaanders toch, dat zijn me een rekelbasten hoor. Hebben jullie Sarie Marais nog aangeheven?’ vraagt Willemijn grinnikend. ‘ De verfraaiing van het Korte Vlietpad houdt trouwens prompt na de Hoflandbrug, richting Coebel, abrupt op,’ merkt ze op, ’daar is de natuur ongemoeid gelaten. Wat een bof voor de natuur.’

‘Het zijn geen echte Afrikaanders, hoewel braai er was ingeburgerd,’ zegt Farouk grijnzend, ‘dus ik snap wat je bedoelt. Dat krijg je bij gated communities.’

Willemijn: ‘Je hebt gelijk wat betreft woning- en bouwconstructies die heel effectief uitstralen: houd-gepaste-afstand-indien-u-hier-niets-hebt-te-zoeken. Zeker niet iedereen banjert (in Leiden) via de Haagweg even de Louis Armstrongstraat in, of rijdt via het Tuinderijpad de Coebel binnen, om bij een van Coebelflats wiet of snuif te slijten of te scoren. Dat doet men op en om de parkeerplaatsen bij de Schubertlaan en de Pergolesiflat veel makkelijker.’

‘Tja, die zogenaamde “mobiliteit” en “bruisendheid” waar sommige Leidse wethouders de mond zo vol van hebben, komt in de praktijk neer op uiterst kwetsbaar blijken te zijn voor ongewenste personages van buitenaf,’ zegt Laura, ‘ en vooral ook kwetsbaar voor wilde ideeën van allerlei pipo’s die vandaag de dag een stadhuis plegen te bevolken. “Die lui kunnen zo maar besluiten een container voor daklozen in je voor- of achtertuin neer te zetten, zoals aan de Vijf Meilaan bijna gebeurde. Zelf wonen de grapjassen daar toevallig nooit” – merkten de bewoners van de koopwoningen aan de Apollolaan ad rem op.
Even terzijde: de ooievaars in het Park Hooghkamer hebben ook dit jaar twee kuikens grootgebracht. Mevrouw Sluiters vertelde dat het met de poot een van de twee oudervogels ieder jaar slechter gaat. Ze vroeg zich af of de ooievaars er volgend jaar beide weer zijn.’

‘ Frappant dat ze aan de biotoop rond “de Parelvissers” refereren als “het verdomhoekje,” vindt Willemijn. ‘ Het is de hoek in de Fortuinwijk van de Vijf Meilaan af richting Voorschoten en dan bij de Hoflandbrug linksaf naar het Zuiden langs het Korte Vlietpad. Zo’n reputatie gaat snel. Iedereen die ik erover sprak, wist van de recente poging van de gemeente om wooncontainers in de achtertuinen van de flats aan de Valeriusstraat (de achterkant ligt langs de Vijf Meilaan) te plempen.’

Farouk: ‘Eigenlijk gaat het hier om het vierkant tussen de Vijfmeilaan, de Churchillaan, de Voorschoterweg en het Korte Vlietpad, tussen de Hooghkamerbrug en de Hoflandbrug. Mijn tante kon het me vanuit de Vlietpoorttoren ongeveer aanwijzen. Op Google satellietfoto’s kun je het gebied makkelijk in kaart brengen en overzien aan de hand van de foto’s. Maar die hoek bij de Parelvissers noemde ze het afvalputje, daar pleuren de gemeentemanagers alle onwenselijkheid heen, hoorde ze van medebewoners. Nu schijnen de gemeentemanagers met de managers van een woningcorporatie (de Sleutels meen ik) een flat voor daklozen en migranten op de realisatie-rol te hebben staan. Die moet tussen de Parelvissers en de Pergolesiflat in worden gepropt. Daar ligt een stuk griebusgrond van een oude school en daar verwachten ze geen weerstand van de bewoners; die zijn daar te oud en misschien, heel misschien, gemiddeld toch ook net iets te veel van het oude autoreitsgedweë stempel voor?’

‘ Verhip. Dat laatste, daar zeg je wat,’ roept Willemijn, ’veel mensen denken vast dat het gewoon moet, van de overheid. Zegt zo’n projectmanager: het hoort gewoon bij het plan, die bomen en die struiken. Denken zij: O, dan zal het wel onafwendbaar moeten. Weg uitzicht, helaas pidakaas, niks aan te doen. Hilarisch, maar zo schijnt het vaak te werken.’

Laura: ‘ Ook de zeeverkenners van Waingunga schijnen daar in het verdomhoekje ergens een basis te krijgen. Dit voorjaar zijn die opnieuw niet-welkom verklaard door de Vereniging van Eigenaren van de Apolloflats, toen ze voor de tweede keer probeerden een plek voor een clubhuis pal naast de Hooghkamerbrug – met zicht op de piramide van  Wubben  – nota bene! te claimen.’

‘ Een raar idee,’ vindt Willemijn, ‘ook al zouden de bewoners van de Apolloflats er geen directe last van hoeven te ervaren – hoewel die waterpadvinders erg rumoerig kunnen zijn! – dan nog: een clubhuis, half in een mooi en rustig park als Hooghkamer geschoven. Bizarre gedachte hoor. Dus die luitjes zijn ook naar het verdomhoekje verwezen? Nou, gefeliciteerd als je daar woont.’

‘ Hoe komen we hier zo op?’ vraagt Farouk? ‘Ging het niet over een geschikte woonplek zoeken in Leiden, voor oude tantes van Marieke en Thelma?’

‘Inderdaad,’ beaamt Laura, ’en nu mede aan de hand van het artikel van Hans Marijnissen en Marten van de Wier in de Trouw van gisteren, 18 september 2019. Ik geloof dat Marieke gaat kijken bij de Eijk en ook in Friesland. In het Trouw-artikel worden, vind ik, veel open deuren ingeptrapt (dingen die voor mij vanzelfsprekend zijn), maar je ziet aan wat er bijvoorbeeld nu in het Leidse verdomhoekje gebeurt, dat het niet voor iedereen zo vanzelfsprekend is. Terwijl je het van duurbetaalde bestuurders toch mag aannemen dat ze iets verder kijken dan hun conventionele neuzen lang zijn.’

Willemijn: ‘De bewoners van de Vlietpoort aan het Delftse Jaagpad gaan net zo vriendelijk met elkaar om als over de Eijk in Hoofddorp wordt verteld. Ze eten eens per kwartaal bij elkaar via kris-kras en ad random afspraken en een vriend van mijn ouders die er al twaalf jaar woont, vertelde dat toen zijn vrouw uit het ziekenhuis kwam na een operatie, hij van alle kanten hulp kreeg aangeboden. Ook van de bewoners uit de woningen op de begane grond, dus de Herman Kleibrink en Chris Verplancke woningen zeg maar.
Toen ze er zo’n twaalf jaar geleden als eerste bewoners kwamen wonen, konden ze indeling van hun appartement nog zelf bepalen. Maar tja, het gaat dan ook om appartementen van tegen de miljoen euro per stuk hè. Twaalf jaar geleden was dat nog heel veel geld.’

Laura: ‘Ik ben benieuwd uit welke hoek die initiatiefnemers van de Eijk komen. Ik verwacht bijna dat het mensen zijn die iets met sociale geografie en urbane culturele antropologie hebben te maken. Dus geen bestuurs- en/of bestuursrecht-deskundologen, die alleen nagaan wat wettelijk en conform de regels niet en wel mag. Die kijken en denken heel anders, en dat betekent bij mens-projecten helaas bijna altijd de dood in de pot.’

‘Zulke pipo’s, bimbo’s en jojo’s zijn ook nodig,’ vindt Farouk, ‘maar dan in de rol van adviseur, voor de wettelijke randvoorwaarden, maar beslist niet als bestuurlijke initiatiefnemers en plannen-opperaars. Daar moet je mensen-mensen voor hebben. En je moet er zeker voor waken dat projectontwikkelaars en -managers bij belangrijke mens-projecten als die welke met wonen en leefomgeving hebben te maken,  het voortouw en de regie in handen nemen. Vooral omdat onze maatschappij zo veelvormig en identiteit-divers is geworden en nog steeds in toenemende mate wordt.’

‘ Kun je die foto van het kasteeltje aan de Jan van Goyenkade hier nog bij zetten?’ vraagt Laura. ‘ De moeder van Annejet en een tante van Sylvia hebben er ooit gewoond. Ik weet niet of ze er momenteel nog (meisjes-)studenten huisvesten. Het is geloof ik tot monument verklaard.’

 

‘Ik zet de link naar de Googlefoto er ook bij.’

 

 

 

Nico Ter Horstpark – http://www.schuurman1942.nl/2019/07/28/kwetsbare-groepen-huisvesten-bezorgt-gemeente-hoofdbrekens/

 

 

 

 

 

 

 

Comments are closed.