Feed on
Posts
Comments

door Jerry Mager
gepost op NEL (7-9 april 2014)

Zwei Seelen wohnen, ach! in meiner Brust, Die eine will sich von der andern trennen;
Die eine hält, in derber Liebeslust, Sich an die Welt mit klammernden Organen;
Die andere hebt gewaltsam sich vom Dust Zu den Gefilden hoher Ahnen.

(Goethe: Faust I, Vers 1112 1117)

Een visiespeech, noemt Volkskrant columnist Martin Sommer (VK 07 april 2014) de laatste voordracht van VVD-premier Mark Rutte, voor de Duitse liberalen van de FDP (Freie Demokratische Partei). Ironisch en ondeugend van Sommer, want  Rutte zelf immer gaat er prat op dat hij er géén visie op nahoudt. Een visiespeech zou volgens Rutte dus een lege speech zijn. Hetgeen natuurlijk helemaal waar is. Lees de tekst van die speech er maar op na. Hij staat op de VVD-site. Dat visieloze is trouwens iedere dag nadrukkelijk merkbaar. Niet bij Rutte alleen. Hoe drukker en driftiger ze daar onder die Haagse kaasstolp aan het dealen en uitruilen zijn, hoe naargeestiger de aanblik. Schuiven met lege dozen kan maar beperkte tijd de aandacht vasthouden, ongeacht de toeren die de schuivers eromheen bouwen.

M. Rutte kent zijn klassieken
Dat er minstens twee Ruttes opereren, ziet Martin Sommer scherp. De ene Rutte werkt namelijk voor de kleine en selecte club van belanghebbenden die een totaal onbeschermde EU nastreven, waar  niets de financiële sprinkhanen en flitskapitaal-piranha’s in de weg staat, noem ze voor het goede doel: extremistische neoliberalen. Tegelijkertijd moet de andere Rutte de legitimering houden en krijgen van de veel grotere groep, die zich nog steeds liberaal noemt en voelt. De sufferds, zeg maar: de useful idiots. Diegenen die op de VVD stemmen, omdat ze denken dat het werkelijk nog een liberale partij is, terwijl hun stem enkel nodig is om voorman Rutte als politiek gemandateerde legitiem zijn voorbereidende sloop- en breekwerk te laten doen. De liberalen die het doorhebben, zoals een Frank Ankersmit, die zijn al lang afgetaaid (hetzelfde geldt overigens voor de PvdA: Marcel van Dam, Jan Pronk). De akelige gevolgen van het verwoestende neoliberalisme ervaren ook die oprechte VVD-stemmers intussen aan den lijve. Natuurlijk, want zij leven in Nederland, in Europa en op deze planeet, dus als de globale context verpietert dan hebben ook zij daaronder te lijden. Onfrisse lucht en steeds viezer water komen immers vroeg of laat onherroepelijk bij iedereen binnen en dood gaan we ook allemaal. Aan die Grote Nivelleerder ontkomt echt niemand. Al spartelt Halbe Zijlstra nog zo tegen.

Angela Merkel

what’s in a name…
Wat tegenwoordig neoliberalisme wordt genoemd, verschilt niet wezenlijk van het bekende  laissez-faire liberalisme. De termen laissez-faire en liberalisme (iets met ‘vrij’ en ‘vrijheid’, vrijheid van keuze vooral) dekken de politieke lading natuurlijk niet, omdat ook laissez-faire wettelijke kaders vereist. Neoliberalen kan het niets schelen of er een EU bestaat of niet en of die EU groot of klein is. Hun politieke programma is erop gericht de verdeling van de koek – of die nu nationaal, supranationaal of mondiaal wordt geproduceerd – te beïnvloeden. Zij zijn gefocused op de distributie van het totale inkomen. Met de-nivelleren bedoelen ze dat er meer van de grote koek naar een kleiner aantal mensen wordt gesluisd.
Terwijl hier de PvdA en andere vage neuzelaars zich bezighouden met aanklachten tegen een eerste klas aandacht-afleider (bedenk: Wilders komt uit de VVD en was Ruttes mentor) en anderssoortig politiek macrameeën, zijn de neoliberale gideonsbendes nijver bezig met het vervangen van de institutionele hard ware en de legale kaders op mondiaal niveau.
Op nationaal niveau staat de herindeling per januari 2015 mede in het teken van het verdelen van de koek. Zo worden we stap voor stap bij de neus genomen.

het centrale thema
Een fundamentele discussie rond de afweging van doelmatigheid en rechtvaardigheid bijvoorbeeld, is op een achternamiddag gesubstitueerd door uitruil. De fundamentele en prangende vraag naar de afhankelijksrelatie tussen de omvang van de door ons allemaal geproduceerde koek en de wijze waarop die koek wordt verdeeld (hangt de omvang van de koek die we met ons allen maken, af van de wijze waarop de koek verdeeld wordt, en zo ja, hoe?), is compleet uit beeld verdwenen. In plaats daarvan zien we hitsige, druk gebarende pratende hoofden, potsierlijke passanten die zichzelf als politicus verkopen en nergens hun tabernakelen bouwen, met eisen voor miljoenen die ze willen hebben. Waarvoor ze die bedragen (“voor de lage inkomens”) zeggen te willen, is al even banaal. Ze willen platweg zus en zoveel miljoen en hun beweegredenen zijn voor henzelf hoogstwaarschijnlijk onduidelijk. Ze denken dat het hoort, om een paar miljoen te eisen. Je telt niet mee wanneer je niet op de voorpagina’s staat met de geldbedragen die je eist voor je “steun”. Hoe meer miljoenen je eist en hoe meer je scoort, hoe gewichtiger je bent en hoe meer stemmen je straks binnenhengelt. Dus staan ze te tandakken voor de camera’s terwijl ze elkaar schril overschreeuwen met bedragen en getallen die niets zeggen, omdat ze niet zijn gebed in een context. Er ligt geen samenhangend betoog aan ten grondslag, geen hoopgevende richting, geen positieve visie, geen inspirerend idee, geen vruchtbare fantasie, er valt geen koene en klare creativiteit uit te destilleren. Al die snelle flitsdeals, die opgeëiste miljoenen en miljarden ontberen de politieke specie die ze hun waarde zou moeten verlenen, dus blijven het loze kreten: monopoly-geld. Politiek en politici devalueren met de minuut dat je ze op tv ziet en voor de radio hoort wauwelen en neuzelen.

het optimale nivelleringspunt
Uiteindelijk gaat het niet om fantasieloos nivelleren, waar de politieke prietpraat momenteel om draait. Absolute gelijkheid is zowel onwenselijk als onmogelijk. Het voortdurende zoeken moet zijn naar het optimale nivelleringspunt. De richtinggevende dringende vraag daarbij luidt, of de minstbedeelden (nationaal, supranationaal en mondiaal) een groter stuk van de grote koek die zij mee hebben helpen maken kunnen krijgen, indien die koek ongelijk wordt verdeeld, dan wanneer een gezamenlijk gemaakte eventueel kleinere koek, gelijk verdeeld zou worden.

In het kader van “het project Europa” heb ik deze vraag niet expliciet en duidelijk geformuleerd gehoord of gezien. Het lijkt enkel te gaan om de euro’s die we de man extra zouden “krijgen”. Over hoeveel ons van de extra euro’s – en méér – vervolgens weer worden afgetroggeld en ten bate van wie, geen woord. Terwijl we dat allemaal zien en voelen gebeuren.
Nivelleren omwille van het nivelleren, is niet (meer) aan de orde, maar ongelijkheid die als onnodig en onrechtvaardig ervaren wordt, geeft aanleiding tot ongeregeldheden die kunnen ontaarden in structureel ontwrichtende ontwikkelingen. Resultaat op nationaal niveau onder andere: een PVV, een Vlaams Belang, een FPÖ, een Front National en zo meer. Op internationaal, transnationaal en mondiaal niveau: een Al Queda, een ETA, een Oekraïne, Afghanistan, Syrië, Hamas en zo vervolgens, ad infinitum. Van dit soort verdriet wordt per saldo niemand wijzer.

De banencarrousel
Ook bij de andere politieke merken ziet Sommer die dubbelheid: voor het thuisfront bepleiten ze beperkte macht voor Brussel en het primaat van de Tweede Kamer, terwijl ze aan de andere kant een groter “ Europa” wensen vanwege de banen die dat voor de kongsi-genoten oplevert. Precies. Zo gaat dat tegenwoordig. Ook hier domineert namelijk het benepen korte termijn eigenbelang. Al deze clubs zijn hoofdzakelijk bezorgd om een zo groot en lucratief mogelijk speelveld voor hun politieke personeel en directe clientèle. Het hele privatiseringscircus waaraan we zijn onderworpen en dat nog onverminderd doorgaat, resulteert in een scheve verdeling van de grote koek die we samen maken. Dat is ook de bedoeling. Wie kan het makkelijkste bij de koektrommel en de suikerpot. Dat zijn degenen die het in de media het beste doen en zichzelf het beste weten te verkopen.

Benieuwd wat de ingehuurde reclamebureaus straks, vlak voor de verkiezingen op 22 mei, uit de kast trekken om ons tot stemmen te pressen. Misschien dat ze Osama proberen te reanimeren, om als boeman te fungeren, want Poetin lijkt net iets te vroeg gepiekt te hebben om overtuigend als externe dreiging te kunnen fungeren.

Jammer genoeg zullen er straks waarschijnlijk toch vele landgenoten op Wilders gaan stemmen, omdat Wilders minder Europa tot enig actiepunt van de PVV heeft verheven en er bizar genoeg nog talloze lieden rondlopen die denken dat Lou de palingboer in Wilders is opgestaan, of iets in die richting.

wisske primaat Kamer

 

 

Work In Progress

 

 

REACTIES per E-mail naar: reacties@nelpuntnl.nl

 

Comments are closed.