Feed on
Posts
Comments

greece-referendum oxi

Econoom Paul Krugman laat er geen twijfel over bestaan: Europa scheerde langs de afgrond en werd op het nippertje gered door de Grieken, die NEEN zeiden tegen het laatste bezuinigingspakket van Brussel. In de New York Times vergelijkt hij de zelfbenoemde Europese technocraten met middeleeuwse artsen die aderlaten als patente therapie hanteerden. Wanneer het de patiënt vervolgens slechter ging, dan verordonneerden de kwakzalvers om hem nog verder te laten leegbloeden.
Krugman vindt de intimidatiecampagne waarmee Brussel probeerde de huidige Griekse linkse regering uit het zadel te wippen, een beschamende vertoning van een Europa dat nota bene met veel tromgeroffel en luide ketelmuziek van de daken schreeuwt dat het de promotor en hoeder van de democratie is. Het zou een onzalig precedent zijn geweest, indien de financiële bobo’s en hun politieke handlangers in hun opzet zouden zijn geslaagd, “zelfs indien de schuldeisers het bij het rechte eind zouden hebben.”
Dat hebben die crediteuren volgens Krugman niet: ‘ A “yes” vote in Greece would have condemned the country to years more of suffering under policies that haven’t worked and in fact, given the arithmetic, can’t work: austerity probably shrinks the economy faster than it reduces debt, so that all the suffering serves no purpose. The landslide victory of the “no” side offers at least a chance for an escape from this trap. In the failed negotiations that led up to Sunday’s referendum, the central sticking point was Greece’s demand for permanent debt relief, to remove the cloud hanging over its economy.
The troika — the institutions representing creditor interests — refused, even though we now know that one member of the troika, the International Monetary Fund, had concluded independently that Greece’s debt cannot be paid. But will they reconsider now that the attempt to drive the governing leftist coalition from office has failed? ’

gezichtsverlies
Of de Eurocraten hun starre houding ten aanzien van de Grieken zullen willen herzien, hangt in belangrijke mate af van de wijze waarop premier Tsipras en zijn team erin slagen het gezichtsverlies van “de Europeanen” tot een minimum te beperken. Anders zijn het niet Yanis Varoufakis en de Grieken die Europa de afgrond in duwen, maar de zelfingenomen technocratische politici die zich de baas van de EU wanen.
Hun politieke talenten kunnen we gezien de voorgeschiedenis die tot dit drama leidden beter niet meer al te hoog aanslaan. Zij namen immers keer op keer op cruciale momenten de foute beslissingen. De EU is geen multinational die uitsluitend financieel rendement moet opleveren en geldwinst genereren.
Het is wrang – maar toch ook wel erg komisch – te moeten vaststellen dat het dus vooral van de Grieken zal afhangen of het “project Europa” levensvatbaar is of dat het tenslotte toch een opgewarmd lijk blijkt te zijn. Krugman: “Specifically, if the money doesn’t start flowing from Frankfurt (the headquarters of the central bank), Greece will have no choice but to start paying wages and pensions with i.o.u.s, which will de facto be a parallel currency — and which might soon turn into the new drachma.

[L]et’s be clear: if Greece ends up leaving the euro, it won’t mean that the Greeks are bad Europeans. Greece’s debt problem reflected irresponsible lending as well as irresponsible borrowing, and in any case the Greeks have paid for their government’s sins many times over. If they can’t make a go of Europe’s common currency, it’s because that common currency offers no respite for countries in trouble. The important thing now is to do whatever it takes to end the bleeding.”

brevet van onvermogen
Gaat het “mis” met Griekenland, dan geven de Europese technocraten zichzelf daarmee (nogmaals) een overtuigend brevet van onvermogen. In goed Grieks: een schallend testimonium paupertatis. Alle opgeklopte retoriek en pretentieuze propaganda zal uiteindelijk hoogstwaarschijnlijk onvoldoende blijken het galmend politieke legitimiteitsdeficiet van Brussel te compenseren en te kort schieten om het project Europa op de been te houden. Wat de Grieken de afgelopen periode hebben doorgemaakt, staat ons als burgers van die EU dan waarschijnlijk te wachten. Dat is voorwaar geen aanlokkelijk vooruitzicht. Laten we dus ijverig duimen dat de Griekse politici hun moed, mentale lenigheid, vindingrijkheid en vooral hun vaardigheden als volwassen politieke professionals mede in ons voordeel zullen kunnen en willen blijven ontplooien en inzetten.

De vervanging van de flamboyante Yanis Varoufakis door de bezadigder Euclides Tsakalotos lijkt een stap in de goede richting, maar met die enge technocraten daar in Brussel en Frankfurt weet je het maar nooit.

* * *

Paul Krugman: Ending Greece’s Bleeding   –   New York Times JULY 5, 2015   http://www.nytimes.com/2015/07/06/opinion/paul-krugman-ending-greeces-bleeding.html

Paul Krugman: Europe Wins http://krugman.blogs.nytimes.com/2015/07/05/europe-wins/

 

zie ook: Work in progress

 

Comments are closed.