Feed on
Posts
Comments

‘De Raad van State – lees: CDA-onderkoning P.H. Donner – vergroot en bestendigt de afstand tussen ons en het politiek-bestuurlijke establishment juist, door te waarschuwen tegen het inbedden van het referendum in het Nederlands politieke model,’ zegt Ilham verontwaardigd, terwijl ze op het NRC-artikel wijst. Ze vervolgt: ‘Dat burgers de politici niet langer begrijpen, is dé reden om de communicatie tussen het establishment en de massa te bevorderen en daartoe is het regelmatig houden van referenda, zoals in Zwitserland, het uitgelezen middel! Dat geneuzel over transparantie is precies wat het is: geneuzel. Een fopspeen die over transparant is, over doorzichtig.’

‘Iedere keer dat de wet openbaarheid van bestuur wordt toegepast, is het alsof je en tegel licht,’ grinnikt Koen. ‘Je ziet de creaturen van de vochtige en klamme duisternis, al reppend en elkaar in kuiten en hielen bijtend een goed heenkomen zoeken.’

‘Ilham, Jij bent Donner vele stappen vooruit,’ meent Willemijn,’ Donner waarschuwt tegen het houden van schertsreferenda zoals het Oekraïne-referendum. Zo’n eenmalige act is natuurlijk geen echt referendum. Bovendien waren de initiatiefnemers nou ook niet bepaald echt serieus te nemen.  Maar, dit is een bekende retorische truc: eerst maak je een karikatuur van het item dat je wilt diskwailficeren en daarna ga je die karikatuur afkraken. Je kunt de incidentele volksraadplegingen, plebiscieten, and what have you, halsstarrig referenda blijven noemen, maar daarmee sticht je alleen meer onduidelijkheid en dat is precies de bedoeling van iemand als meneer Donner. De nomenklatoera wil buiten schot blijven en verkiezingen om de vier jaar, zijn daartoe het veiligste. Dan weten de meeste mensen geen verbanden tussen oorzaken en gevolgen meer te leggen. Dus alsjeblieft geen tussenrapporten in de vorm van referenda! Want referenda houden ons, politici en burgers, bij de les.’

‘Donner en communicatie met het volk, dat is een contradictio in termines,’ zegt Koen lachend. ‘Als er één regenteske bestuurder is, dan heet hij toch zeker Piet Hein Donner. Alles verandert, maar ons Nederlandse politieke bestel moet versteend blijven in de groeve die het overwicht van de regenten bestendigt. Ossificatie, verstarring en verstijving, aderverkalking. De rigor mortis van onze democratie, waar we ons niet bewust van zijn, heeft ingezet.’

Willemijn: ‘Donners wereldbeeld is op zijn zachtst gezegd: gedateerd, antiek. Hier: “Als Kamerleden daar fouten bij maken, kunnen ze daarvoor verantwoordelijk worden gehouden. Bij fouten die het gevolg zijn van een referendumuitslag is niemand verantwoordelijk.” Die verantwoordelijkheid komt dan zeker tot uitdrukking in de vierjaarlijkse Kamerverkiezingen? En voor straf krijgen blunderende politici een vette baan in Brussel, bij de vleespotten van Europa? Tja, als je dát een adequate sanctie voor feilen en falen vindt, blijf je steeds meer sub middelmaat aantrekken en benoemen. Brekebenen en blunderaars vallen automatisch omhoog, want dat mechanisme zit in dit systeem gebakken.’

Ilham zegt grinnikend: ‘Anders krijg je geen goede politici, daarom moeten de wachtgelden, de baangaranties en goudgerande pensioenen zo riant zijn als ze zijn. In het bedrijfsleven kunnen deze kanjers immers het veelvoudige verdienen?!’

* Vrolijkheid *

‘Ach ja, het bedrijsleven ……’ zegt Willemijn met een diepe zucht.

‘Het referendum – in zijn serieuze vorm, als middel tot politieke educatie en emancipatie van de ongeïnteresseerde burger – zou hèt middel zijn om dat onze democratie slopende probleem te adresseren,’ meent Koen, ‘maar daar heeft het establishment geen voordeel bij. Dat wil ongehinderd zijn gang kunnen gaan.’

Ilham: ‘Het Oekraïne-referendum vind ik een prachtig praktijkvoorbeeld van politici die hun eigen gang gaan – dus door het associatieverdrag toch te ratificeren – en die voor de consequenties nooit gestraft zullen worden. We kunnen het real time zien: het recente bombarderen door de Amerikanen in Syrië toont eens te meer dat ratificeren van het associatieverdrag met de Oekraïne door de Tweede Kamer, kapitaal en structureel fout is. Dat is mijn overtuiging. Immers: “wij” helpen 1) de Amerikanen met het irriteren van Putin en veel goedwillende Arabieren, 2) de Haagse politici laten zien dat zij ondanks de aantoonbare chaos die uitbreiding van de EU met zich brengt, vóór uitbreiding van de onzalige EU-in-deze-vorm zijn. De politici steken hun middelvinger naar mij op. Want daar gaat dit verdrag natuurljk over: uitbreiding van de EU als verlengstuk van de NAVO. Dat kun je net zo goed psychologisch doen. Ook tekenen van het verdrag met de Oekraïne dient om Putin tegen de haren in te strijken en dus geopolitieke tegenstellingen te verscherpen.’

‘Het project Europa is voor beroeps- en carrière-politici de snoepwinkel van hun leven,’ zegt Willemijn, ‘daar kunnen ze in eindeloze aantallen, meestal anoniem, terecht. Wat denk je trouwens van een baantje als lid van de Raad van State, zoals VVD’er Fredje Teeven schijnt te willen? Ik vraag me af welke deals en koehandeltjes rond die benoeming spelen. Teeven zou een gehoorzame VVD-pion zijn en de CDA’er Donner kunnen steunen of afvallen, al naar gelang de Haagse wind waait. ’

‘Mooi hè,’ zegt Koen smalend: ‘moet je horen: NRC: “De Raad van State schrijft verder in het jaarverslag dat internationale en Europese samenwerking nodig blijven, omdat Nederland sommige grote vraagstukken niet alleen kan oplossen.”
Precies: internationale samenwerking, dus ook met Rusland en China en niet alleen het Amerikaanse belang dienend en geopolitieke polarisatie stimulerend omdat uncle Sam dat zo uitkomt. Het referendum-NEEN tegen het ratificeren, betekent voor mij dat de weldenkende Nederlanders niet langer braaf achter Amerika aan wensen te lopen. De Haagse politici hebben echter andere belangen en carrièreperspectieven dan jan met de pet.’

‘Iemand als Donner ziet en framet het precies van de andere kant,’ zegt Ilham, ’en de media ondersteunen die visie van het establishment wel degelijk, want nergens wordt het referendum (en mij staat daarbij Zwitserland voor ogen) als politiek instrument dat de democratie bevordert, recht gedaan. Bijna alle journalisten gaan mee in het neerzetten van de karikatuur van de Oekraïne-soap, inclusief de geitenpaadjes van de neoliberale Rutte, die daarmee als behendige en competente staatsman wordt gelauwerd.’

Willemijn: ‘Ilham zegt het correct: wij vinden het periodieke referendum (naar Zwitsers model) wenselijk omdat de burger de politici niet langer serieus neemt als volksvertegenwoordiger. Donner beweert precies het omgekeerd: de politici van nu zijn net als vroeger altijd volledig te vertrouwen als volksvertegewoordigers die het algemeen belang op het oog hebben. Maar niet heus. Lees het boek van CU-senator Roel Kuiper er maar op na. Daar krijg je evolutie van de politicus onder de neoliberale waan uit de doeken gedaan aan de hand van farce marktwerking en nonsensicale deregulering. Geen wonder dat Kuiper wordt doodgezwegen.’

NOS nieuws (13.9.2016). “De PVV wil een bindend referendum naar Zwitsers model. Partijleider Wilders vindt dat er vier keer per jaar een volksraadpleging moet kunnen worden gehouden. Volgens hem is dat goed voor de democratie. Dat er een bindend referendum moet komen, stond al in het verkiezingsprogramma. De PVV komt nu met meer details. ”

Karen Zandbergen “Privatiseringsverdriet” in Trouw,  “Senator Roel Kuiper onderzocht en beschreef hoe het algemeen belang uit beeld verdween met de privatisering van allerlei overheidsorganisaties.”

Exclusieve voorpublicatie: Na de kater: hoe we ons geloof in de Europese Unie verliezen. Uitgeverij Polis, 2017

De Tijd-journalist Bart Haeck schreef hét politieke boek van het voorjaar.

 

 

 

 

Comments are closed.