Feed on
Posts
Comments

 

Sputnik International (19.04.2017): Gebruikt Tory-premier Theresa May “Brexit” als voorwendsel om de winst van de conservatieven (Tories) op links (Labour) te consolideren en uit te bouwen?

Deze analyse van Neil Clark op de Sputnik site toont aan dat ook in Groot Brittannië het politiek-bestuurlijke establishment is losgezongen van het gewone volk en dat dat curieus genoeg in versterkte mate geldt voor het “linkse” politieke establishment in Engeland, dat met Labour wordt aangeduid. Rechts kan daar maximaal gebruik van maken en onder het mom van een gesmeerde Brexit willen (zonder te veel obstructie van links), schrijft conservatieve premier Theresa May vervroegde verkiezingen uit. Die zullen de Conservatieven/Tories vermoedelijk winst opleveren, zodat het Britse links vervolgens zoetjes en zachtjes effectief om zeep kan worden geholpen door de neolibs.

‘Precies zoals in Nederland is gebeurd en weer op het punt staat te gebeuren,’ zegt Semanur met een zucht. ‘Eerst verkopen de PvdA’ers Diederik Samsom en Lodewijk Asscher de sociaaldemocratie aan de neoliberale VVD door in een collaboratie-coalitie te gaan zitten en het VVD-programma uit te rollen en nu wordt Groen Links in hetzelfde pak genaaid door de VVD, in collaboratie met het CDA en D66. Een vreemd gebeuren, vind ik het. Onverklaarbaar vanuit de aanname dat de “linksen” vanuit een overtuiging ten dienste van het algemeen belang zouden opereren.’

‘Algemeen belang? Daar naar taalt vandaag de dag bijna geen enkele politicus meer,’ meent Willemijn, ‘het neoliberale ikke-ikke is – en ik parafraseer een concept van antropoloog Clifford Geertz – is op een perverse manier geïnvolueerd. In-volutie, zoals een teennagel die naar binnen groeit. Veel politici gaan primair voor het eigen belang, de eigen portemonnee. Ze genereren reuring, zonder dat er wezenlijke vooruitgang voor ons allemaal mee is gemoeid. Degene die het overtuigendste een rol kan vertolken, een geloofwaardig beeld kan projecteren, de beste babbel heeft, komt boven drijven. Als de etalage maar aantrekkelijk oogt.’

Strutting and fretting their hour upon the stage, producenten van sound and fury, signifying little to nothing …… Politicus en politiek zijn tegenwoordig op de eerste plaats een baan en carrière,’ merkt Semanur op, ‘en de meeste beroepspolitici zijn stakeholders-voor-de-eigen-business.’

Tony Blair is daarvan een stinkend voorbeeld,’ meent Thijs, ‘die griezel heeft een lobby- en pr-bedrijf dat hij nu blijkbaar inzet voor de Tories. Niemand die zo’n man kan tegenhouden. Hij schijnt niet eens als lid van Labour geschrapt te kunnen worden.’

‘May mag dan Brexit willen gebruiken om Labour koud te maken, Blair gebruikt Brexit om zichzelf weer de politiek in te ellebogen,’ zegt Semanur grimmig. ‘Nota bene: Blair de Bush-paladijn en oorlogshitser!’

Willemijn merkt op dat Semanur vermoedelijk freudiaans uit Macbeth citeert, vanwege de heksachtige cartoon (witch with broom ‘exsorcing’ the EU) die Marian Kamensky van Theresa May tekende. ‘Weet je wel? De drie heksen aan het begin van het drama van Shakespeare. May is na Thatcher de tweede heks. Wie wordt heks nummer drie? Of ga ik nu te ver met mijn associaties?’

‘Heks nummer drie? Dat móet dan Angela Merkel zijn, de wir-schaffen-es-kol.’

‘Enne, Annie Merkel is net als Tessie May de dochter van een dominee, terwijl Maggie T. een grutterskind was.’

‘Nou, nu je het zegt,’ merkt Semanur lachend op: ‘Macbeth is niet zo’n heel vreemde keus: Thane of Cawdor, dus Schotland, wel/niet in de EU, wel/niet deel blijven uitmaken van het United Kingdom ….. Freud voorzag in zijn genialiteit dus ook de Brexit al! Freud is beslist niet voor niets uit Wenen naar London verhuisd. Misschien wel per bezemsteel. Wie zal het zeggen.’

* Hilariteit *

‘In Engeland vecht links zichzelf intern en onderling de tent uit,’ zegt Thijs nog nahikkend, ‘terwijl in Nederland de zogenaamde linkse clubs aan de kant toekijken hoe hun zogenaamde ideologische broeders zich door de neolibs laten lijmen en inpakken. Dat beschouw ik als een vorm van negatieve agressie: laat je maar lekker beetnemen, wij steken geen vinger uit en koesteren ons zetelaantal en bewaken angstvallig de status quo. Dat zetelbestand vertegenwoordigt immers de gegarandeerde inkomstenbron van de partijkliek, de incrowd van beroepspolitici, de sub-sub-nomenklatoera. Wie lust er nog politiek, of politici?’

Semanur: ‘Het ziekelijke aan dit gebeuren in Engeland is, dat volgens de auteur Neil Clark het merendeel van de kiezers vóór links (Labour-)beleid is, maar dat het interne plukharen bij Labour de Britten in de armen van rechts drijft. Clark: “It’s not as if people are in love with the Tories and that their policies of cuts in public services and privatization are popular. On the contrary, the polls show stronger approval for Labour policies — such as a £10/hr (US$12/hr) minimum wage, which around 70% of voters support. The trouble is that the Labour Party has been in a state of civil war for most of the past year, caused by the failure of Blairites and Brownites to accept leader Jeremy Corbyn’s democratic mandate.”

Stel dat het rechts van Theresa May straks wint, dan gaat dat tegen driekwart van de Britse kiezersvoorkeur in en kan rechts (de Tories) beleid doordrukken dankzij het onderling gekrakeel op links. Bizar!’

‘Jahááá, bizar, dat ook, maar het gaat verder hè,’ merkt Willemijn op, ‘want de neoliberale ideologie is er eentje van ikke-ikke en dat ligt uiteindelijk ten grondslag aan de symptomen die we nu meemaken. In Frankrijk en Zweden bijvoorbeeld. Ik bedoel die aanslagen.’

‘Daar raakt Clark ook aan,’ meent Semanur, ’met zijn observatie dat May en haar Tories hoogstwaarschijnlijk op de Amerika-NATO-lijn zullen gaan zitten en die politiek kennen we. Dat is de politiek van olie op het vuur gieten en het aanwakkeren van tegenstellingen op geopolitiek vlak.’

‘Ja, terwijl links de Brexit-kaart helemaal niet hoeft te spelen,’ zegt Thijs, ‘omdat Brexit toch doorgaat. Het wordt voor mij steeds moeilijker te geloven dat die zogenaamde linkse clubs alleen maar uit simpelaars en nitwits bestaan, want zó oliedom kun je haast niet te goeder trouw zijn. Uiterst vreemd dat linkse politici zich steeds een agenda laten opdringen door de neoliberalen. Het is alsof het linkse politieke establishment niet gelooft in waar ze voor beweert te staan.  ’

Dat Brexit voor Labour geen profijtelijk frame is, vindt Clark ook, ‘ merkt Semanur op,’ Clark vindt dat Labour juist moet inzetten op de punten waarvoor de partij bij de Britse kiezer steun ondervindt, zoals: nationale gezondheidszorg, de pensioenen, het minimumloon, en de kosten van levensonderhoud. Ze moeten zich niet met Brexit laten foppen, want over Brexit is immers al beslist. ’ Ze leest voor: ‘ “ Labour — if it is to have any chance of winning, or even preventing a Tory landslide — desperately needs to steer the debate away from Brexit (on the grounds that it’s happening anyway), and on to other issues. In addition to campaigning on the NHS, pensions, and the cost of living crisis, the party — or at least the part of the party that supports Corbyn — needs to warn that a large Tory majority would make it much more likely that the UK would join in with future US wars — against Syria — or other countries.” ‘

Willemijn: ‘Inderdaad, het Britse links zou het paard weleens achter wagen kunnen spannen door hun interne twisten. Door een Tory-overwinning zou Groot-Brittannië juist nog afhankelijker van en horiger aan de VS worden. Hier, hoor maar: “ Ironically, an election fought on the pretext of guaranteeing UK’s independence from Brussels could end up further cementing Britain’s subservience to the US.” De Britten raken op die manier van de regen in de drup, want de rol van Europa als knechter van de Engelsen, wordt gewoon overgenomen door de Amerikanen. Tegen de Amerikanen zouden de Britten een stuk zwakker staan dan tegenover de EU. Dus Brexit lijkt mij voor de Britten, linksom dan wel rechtsom, geen optimale deal. De enigen die van dit Brexit zouden profiteren, zijn de Tory politici die via de smoes van een Brexit, door een verkiezingsoverwinning Labour kunnen uitschakelen.’

‘Ach,’ meent Semanur, ‘een Brexit zal de EU niet al te veel averij bezorgen. Uiteenvallen van de EU wordt pas echt aan de orde gesteld wanneer de Fransen een Frexit zouden bekokstoven. Misschien dat zoiets inderdaad gaat gebeuren na de komende Franse verkiezingen en dat mevrouw May dat scenario met haar verkiezingen op 8 juni vóór wil blijven. Op die manier kan zij twee vliegen in een klap slaan, maar of dat Engeland in zijn geheel ten goede zal komen, waag ik te betwijfelen.’

zie ook >  https://www.trouw.nl/opinie/snelle-verkiezingen-over-brexit-zijn-terecht-~af6b1701/

David Runciman, over de raadselachtige premier May:  Theresa May: The Enigmatic Prime Minister by Rosa Prince

John Wight (Vervroegde verkiezingen in Engeland, bedoeld om Schots onafhankelijkheidstreven te frustreren, dwarsbomen): ‘Snap UK General Election Is a Desperate Attempt to Derail Scottish Independence’  (Sputnik International 21.4.2017)

Labour-leider Jeremy Corbyn, op geestige wijze als een zen-boeddhist geportretteerd in de Guardian (23.4.2017)  door John Crace > * doneer aan de Guardian, een non-mainstream-kwaliteitskrant, die geen betaalmuren heeft opgericht

Olivier Tonneau and Nick Jones: ‘How Jean-Luc Mélenchon built a resistance’ (New Statesman, 21 april 2017)
‘Like Jeremy Corbyn, France’s leftist candidate for the presidency has been caricatured by the media. Nonetheless, he has succeeded in building a movement. ‘

Afscheid van de SP- de lange versie (weblog 5 augustus 2014)

Anja Meulenbelt over de SP, een etalage zonder winkel er achter: ‘ Ik herinner me een man die tegen me zei: ‘Anja, jou vertrouwen we wel, maar je bent als een etalage zonder winkel er achter’. Dat mocht ik opvatten als een compliment, maar het voelde meer als een knal voor mijn kop.’

Nicole Besselink (Trouw, 23 april 2017): ‘Sharon Gesthuizen was de tegenvoeter die bijna vernieuwing [in de SP] bracht’

 

Comments are closed.