Feed on
Posts
Comments

 

 

‘ Bedoel je Boris the Brexiteer? A twit (onbenul) in tweed (wollen stof)?’

Saleh: ‘ Dat zou perfect kunnen. Ja hoor. Maar ik zag de kop in de NRC: Mijn tweet klopt! En dat vier keer. In het Nederlands hoor je het verschil tussen tweet / twiet en tweed niet – sorry, ik rijm volkomen onbedoeld. Trouwens Boris Pfeffel stevent door roeien en ruiten regelrecht op de Brexit af. Natuurlijk zijn uiteindelijk de tokkies bij een No-Deal de sjaak, de  tokkies (the deplorables) zijn altijd de klos, maar als Angela M. een beetje nuchter is, zal zij de Britten niet compleet schofferen, want handel blijft tenslotte handel. De bananen worden bij een harde Brexit duurder voor de Duitsers.’

’ Nou, Merkel, ik weet het niet hoor. Zaten er echt geen Duitsers tussen die Japanse kamikazevliegers? Ik heb vanmorgen nog geen artikel in de weekend kranten volkomen serieus kunnen lezen,’ zegt Ilham, ‘Het is allemaal zo main stream voorspelbaar, dat ik mijzelf erop betrap de draak te steken met al die deftige teksten en ik aan statige en serieus bedoelde zinnen een humoristisch draai geef. Zo van: tja, dit staat er letterlijk, maar je kunt het net zo goed op nog drie of meer andere manieren lezen en verstaan.’

‘ Een mooi voorbeeld van nepnieuws vind ik het NRC-commentaar over het spook van de vergrijzing. Geen één keer iets over de onafwendbare maatschappelijke ontwrichting door de huidige toevloed van migranten en het ontbreken van enig immigratiebeleid whatsoever. Geen letter! Echt On-Gehoord! Hoe kun je zulke berichtgeving nog serieus nemen?’

‘ Die lap tekst van Bas Heijne heeft me bij menige passage in de lach doen schieten,’ zegt Saleh, ‘ Heijne verwoordt soms dingen zo komisch, of hij verwoordt komische zaken, dat kan natuurlijk ook. Zijn filosofie van de banaan vind ik kostelijk. Filosofische bananenschillen. Beleefde feiten en onbeleefde feiten, erg leuk om over na te denken. De bananenschil van de beleving, de beleefde banaan, en ga zo maar door.’

‘ Heijne heeft het wat mij betreft over Nederland als bananenrepubliek. Chinezen maken elkaar vaak uit voor banaan,’ weet Ilham: ‘Zegt de ene Chinees tegen de andere dat hij nep is. Jij, je bent een banaan: geel van buiten maar wit en week van binnen.’

Ze begint te proestlachen.

? ?

‘Heb ik nog niet verteld. Van de kerstboom bij Yael en Meir. Moeder en zus, tante dus, hadden de boom opgetuigd en de verlichting aangesloten op een draadloze afstandsbediening. We – Zohra was er ook bij – zaten met een mannetje of dertig – inclusief de neefjes, nichtjes en kleinkinderen – in de huiskamer in het donker, lekkere hapjes, bij kaarslicht en met de kerstboomverlichting aan. Grote kerstboom, vol lampjes. Plotseling floept de kerstboomverlichting uit. Iedereen roept Oóóóoh en aáááááh. De mannen springen op, doen het licht aan en gaan de techniek inspecteren: stekker goed in stopcontact, lichtjes stevig aandraaien, en dan: Floep! Lichtjes in de boom weer aan. Opnieuw óóóoh en ááááh.
De mannen zitten net en floep! Kertsboomlichtjes opnieuw uit. Wederom technisch gescharrel en gefrunnik van de mannen en floep de lichtjes gaan weer aan. Het gaat zo met tussenpozen een paar keer en de timing was perfect. De apparatuur die men erbij haalde werd steeds steviger: spanningszoeker, voltmeter, een hele batterij schroevendraaiers. Afgezien van de theoretische vertogen over statische stoorelectriciteit en wat al niet. De lichtjes bleven intussen maar aan en uit gaan. Het werd hoogst hilarisch. Ma en haar zus krijgen de slappe lach en het begint bij ons te dagen dat er sabotage in het spel moet zijn. De afstandsbedieningen komen uiteindelijk als aap uit de mouw te voorschijn.

De kinderen hebben de hele avond af en toe met de afstandsbediening mogen spelen en iedereen wilde thuis ook zo’n kerstboom. Ja, dat was heel erg leuk en gezellig.’

‘Die moeder en haar zus, dat zijn echte practical jokers,’ weet Saleh. ‘Die zouden zo de Haagse politiek in kunnen. Hoewel, misschien is hun humor van een te hoog intelligentieniveau voor onder Haagse kaasstolpen.’

‘ Jongens, als we er zin in hebben, gaan we dit weekend nog een keer brainstormen over de black boxes van onze democratie aan de hand van de betogen van Maurice de Hond en Syp Wynia. Dat democratische tekort oplossen, lijkt me onvermijdelijk en noodzakelijk.’

‘Me dunkt dat Maurice de Hond een flinke aanzet in de goede richting heeft gegeven,’ vindt Ilham, ‘en Syp Wynia illustreert het mij dunkt met sprekende praktijkvoorbeelden. Dat de meeste Haagse kaasstolpers er niet enhousiast over zullen zijn, ligt voor de hand, maar er zijn dingen die op den duur toch moeten gebeuren.’

‘ O ja, ik zat op 13 november in de Rode Hoed in Amsterdam bij het praatje van KLM-bobo Elbers. Niet met opzet, maar Masja moest er een paper voor school over schrijven en toen ben ik meegegaan. Na afloop kregen we een felrode tas en een nummer van Elsevier in plastic. Syp Wynia stond niet meer in de Elsevier. Wynia is weg bij Elsevier en voor zichzelf begonnen. Ik bedoel, het luistert allemaal erg nauw bij de nieuwsvoorzieningen als je op de signalen let.’

 

 

 

 

 

Comments are closed.