Feed on
Posts
Comments

“Topbankier tovert zichzelf tijdens nieuwjaarsreceptie ABN Amro om tot ‘Priscilla Zalm’

Gerrit Zalm toverde zichzelf dinsdag om tot ‘Priscilla Zalm’, de zus van Gerrit, die haar broer graag adviseert. De hoerenmadame trok de vergelijking met haar eigen werk: “Wij omarmen de klant, zoeken verbinding met hem en zien hem graag terugkomen. Women on top? Dat is ons motto.” “ zo kun je onder andere op de site van Joop lezen en op YouTube zie je het optreden van madame Priscilla Zalm   http://www.youtube.com/watch?v=w2dvJGc8uL8

PriscillaZalm-160x160 Zalm en opstelten

Te zeggen dat Zalm nu pas echt uit de kast komt, zoals ik op een verjaarspartijtje iemand hoorde beweren, is natuurlijk niet waar. Dat vonden de meeste andere gasten op dat partijtje ook: de man is niet anders geweest en is gewoon eerlijk zichzelf. Hij heeft alleen een nog uitbundiger format gekozen, of om het in actuele academische terminologie te zeggen: Zalm plagieert driftig zichzelf. Dat mag. We zitten tenslotte in de opmaat naar carnaval en meneer Zalm is een carnavalist pur sang. Vermoedelijk wrocht de ABN er i.s.m. de VVD (?) nog een carnavalsschlager uit. Hoeren en bankiers produceren zelf wat ze ook zelf verhandelen en als een hoer geen pooier heeft dan is zij/hij eigen bankier-boekhouder-pooier. Ondernemerschap in het neoliberale tijdsgewricht. Je zou bijna in de verleiding komen te gaan denken dat Gerrit Zalm een beetje filosofisch in de weer is geweest, zo trefzeker vangt hij zijn ambacht en handwerk onder precies de juiste noemer. Vermoedelijk weet de man gewoon niet anders; ‘t zit in je, of je hebt het niet. Vroeger waren bankiers meestal nog Heren, nu is er een ‘o’ ingeslopen. Geen betere letter te bedenken – een doordenkertje. Sneu voor de fatsoenlijke hoeren, dat ze met bankiers vergeleken kunnen worden. Ik denk bijvoorbeeld aan Mutter Courage en La p…. respectueuse ( De eerbiedige lichtekooi). Daar kan toch echt geen neoliberale postmoderne bankier aan tippen.

Ank van der Moer
VVD-bankier Gerrit Zalm laat zien dat Bertolt Brecht nu – zeker in deze neoliberale tijden waarin deze zalmsoort zich als een vis water voelt en gedijt als nooit tevoor – de bankwereld als model voor de onderwereld gebruikt zou hebben: een omgekeerde Dreigroschenoper dus. Denk aan Mackie Messer, die terecht de vraag stelt: Wat stelt een bankroof nou voor, vergeleken bij de oprichting van een bank? (“Was ist ein Einbruch in eine Bank gegen die Gründung einer Bank?”). Een bankrover berooft een bank een keer en loopt gerede kans dat hij wordt gevat. Bankiers plunderen tegenwoordig banken aan de lopende band, ze roven onze centen permanent, daar hebben ze een wettige licentie voor en ze krijgen er nog geld voor op de koop toe. Een Ronnie Bigs maakte in 1963 slechts 2,6 miljoen Britse pond buit en moest dat bedrag bovendien delen met zestien of zeventien mederovers. Dat is een fooi vergeleken met de bonussen en doceurtjes die bankdirecteuren en hun diefjesmaten vandaag de dag – risicoloos! – opstrijken wanneer ze een paar systeembanken laten imploderen en miljarden aan dollars, euros, ponden of yen, laten verdampen.

dsb-vvd-zalm + tekst

Sinds 2008 weten wij wereldwijd allemaal donders goed wat Brecht toen al wist: dat bankiers banken oprichten om ze zelf te plunderen – met onze centen erin, dat wel. Humor. Niets op tegen toch?
Zalm geeft ons biedere burgers, schaterlachend de middelvinger na die eerst in een gat of twee te hebben gestoken. Zalm zegt het onbevangen: bankiers zijn dure hoeren en hoerenmadams in een persoon verenigd en ze worden er stinkend rijk mee. Wat is daar mis mee? Sliep uit, klootjesvolk. Waar moeten jullie met je centen anders heen?
Zalms keuze en vormgeving zijn een kwestie van smaak en over smaak valt nog steeds niet te twisten. De man is ook nogeens Nederlandse minister geweest. Dat maakt het dubbel zo leuk. Zalm for President of Europe!

 

Comments are closed.