Feed on
Posts
Comments

‘Ik zou dolgraag positieve berichten over Europa, de EU en de euro willen zien en horen, die ik kan gelóóóven, maar de enige berichten die ik geloofwaardig vind, laten keer op zien dat de ingebouwde fouten bij het stichten en in elkaar steken van “het Project Europa” steeds verder kankeren!’ roept Ilham. ‘Ik wil zo graag een Verenigd Europa! Op wie moet ik stemmen?! Het wordt alleen maar erger en erger, zo lijkt het. Ik stem al helemaal niet meer.’

Ze laat haar laptopbeeldscherm zien. ‘Hier, nu dit stuk in de Guardian weer. De truc van de multinationals (en hun diefjesmaatjes ongetwijfeld) zou zijn dat ze èn de Oost-Europeanen tillen door hen minder-kwaliteit producten aan te smeren èn ze meteen ook nog subsidies uit de EU-fondsen aftroggelen, omdat bijvoorbeeld de Slovaken meer goedkoop (inferieur?) voedsel kunnen kopen en dus hun “boodschappenmandje” (economische maatstaf) voller wordt en ze dus minder geld vanuit Brussel krijgen. Ze worden dus aan twee kanten opgelicht. Zo ongeveer luidt het verhaal. Voor de haute finance is het win-win aan alle kanten.’

Ze laat het stuk op de Guardian site zien dat ze heeft geaccentueerd.

 “When the single market was established, the key way to judge whether economies were successfully converging in the EU was to look at consumers’ purchasing power when it came to buying a pre-established “basket of goods” in the local economy. This was the means used to judge where financial support was necessary.

As purchasing power in the east has increased, in large part due to a reduction in the cost of food, some question marks over the amount of money distributed through support programmes, the common agricultural policy, and other Brussels vehicles for regional funding, have been raised.

Yet wages remain stubbornly divergent in the EU – with the GDP represented by wages on average 7% lower in central and eastern European countries than in the west. The European Trade Union Institute reported this year that the gap between pay in Poland, Hungary and the Czech Republic, and pay in Germany, is bigger today than it was in 2008. In Poland and the Czech Republic, the “productivity reserve”, or the wage gap that could be closed without damaging productivity, is said to vary from 20% to 40%.”  

‘Ho, ho, het moet nog nader worden onderzocht,’ zegt Willemijn op waarschuwende toon. ‘Zoals altijd: meer onderzoek is nodig.’

‘Dat meneer Juncker meebrult, maakt het voor mij meteen verdacht,’ zegt Marieke. ‘Volgens mij kiest Juncker voor de vlucht naar voren en wordt de zaak gesust en beter gecamoufleerd. Want wij zijn de vetste en makste melkkoe die Goldman Sachs en kompanen ooit hebben gehad.’

‘Het zal wel weer zo zijn dat het erop neerkomt dat het establishment in die negorijen vindt dat ze te weinig krijgen toegeschoven,’ zegt Ilham op vermoeide toon, ‘want waarom zou het daar anders zijn dan bij ons? Zodra de multinationals een voor de plucheklevers gunstige verdeelsleutel hebben bedacht, hoor je die lui niet meer. Het klootjesvolk heeft niks door en gaat verder met grazen.’

‘De herverdeling van de buit, maar op welke wijze en wie krijgen het meeste?’ zegt Marieke, ‘dat is intussen de centrale vraag. Ook in dit geval. Mijn antwoord luidt: degenen die boven in de pikorde zitten, zorgen het beste voor zichzelf en hun naasten. Privatisering, deregulering en vrije marktwerking geven hen daartoe alle gelegenheid. Ik zie dagelijks om me heen de voorbeelden, maar we raken er aan gewend. Mevrouw X of Y is minister dus logisch dat ze gebruik maakt van het systeem om via via haar eigen zak te spekken, anders zou ze een dief van haar eigen portemonnee zijn.
Als de journalisten en “experts” kraaien dat het BNP en de algemene welvaart opnieuw zijn gestegen dankzij het project Europa bla bla bla, hoeft dat geen leugen te zijn, maar: bij wie komt al dat lekkers vooral terecht? Die vraag omzeilen de media, die stellen ze bijna nooit. Veel te gevaarlijk, want de kranten voor wie ze werken zijn meestal in handen van precies diegenen die bovenaan de pikorde staan.

Mevrouw Věra Jourová zit in zo’n Euro-organisatie en zal de weg naar de Grote Ruif ongetwijfeld heel goed weten. Misschien is zij oprecht begaan met het lot van de gewone man bij haar thuis, maar dat kan ik helaas niet zo maar meer aannemen.’

‘De binnenlandse herverdeling van de buit, is voor nationale politici zowat het enige dat nog rest,’ zegt Ilham, ‘en daar werken ze meer dan voltijds aan, geloof ik, maar hoe en waarom dat gaat zoals het gaat, raakt voor mij steeds meer in nevelen gehuld. Alle politieke merken schreeuwen het hardste hun relameslogans, maar ik geloof er geen een meer.’

Marieke: ‘Laatst hoorde ik zo’n pratend hoofd weer eens de intussen wellicht meest cynische mantra debiteren: je gaat in de politiek om je idealen te verwezenlijken. Natuurlijk vraagt de interviewer maar niet wat die idealen dan wel zijn, want een eerlijk antwoord krijgt ze toch niet en de reclamefolders – / verkiezingsprogramma’s kun je op de  internetsite lezen.’

‘Toevallig schreef Martin Sommer in de Volkskrant van zaterdag ongeveer hetzelfde verhaal qua strekking als dit stuk in de Guadian: om wie draait “het Project Europa” in feite?’ zegt Willemijn. ‘De EU gaat meneer Sommer inmiddels boven de pet, schrijft hij voorzichtig, maar toch dapper. Tja, wie raakt er niet van verwilderd? Laten we maar zeggen dat we politiek bewuster worden en kritischer het nieuws lezen…?’

‘De recente tekening van Jos Collignon “De Junckermobiel” geeft het antwoord mooi in beeld,’ zegt Ilham, ‘wij zijn de domme hamsters in de tredmolen van marktwerking, privatisering, deregulering en “Europa.” Letterlijk hamsters, want we zijn op de allereerste plaats: consumenten, etende kopers van veel junk. De multinationals hebben gewoon een standaard business model toegepast: je verkoopt zo goedkoop mogelijk eten tegen een zo hoog mogelijke prijs, zodat de winst en het Rendement maximaal zijn. Hetzelfde etiket met desnoods daarop in kleine letters alle ingrediënten eerlijk vermeld – wie gaat ze vergelijken? – en dezelfde marketing trucs en je zegt gewoon: wij passen de producten aan aan de lokale smaken. Alleen gebruik je wel verschillende grondstoffen, dat heet dan deftig differentiatie en dat is een containerbegrip dat van alles kan betekenen. Goed voor de Marktwerking, vanwege de Verlichting en in naam van de Democratie en de Vrijheid. Whatever that may be …. ‘

‘Meestal junk dus,’ zegt Willemijn lachend, ‘maar Marktwerking-op-zijn-neoliberaals is als principe en mentaliteit niet onschuldig en ongevaarlijk. Ik moest aan die ingestorte huizen in Italië denken, vanwege een aardbeving en ….. hoogstwaarschijnlijk óók vanwege inferieure materialen, omdat goede vrienden toen naast zo’n ingestort huis zaten. Charlie Hebdo plubiceerde tekeningen waarop stond dat de mafia die huizen had gebouwd. Enfin, en dan denk ik aan die PvdA-minister die kortgeleden nog heeft geprobeerd om het bouwtoezicht te privatiseren. Vanwege de prikkels van de Marktwerking. Tja, dan waan ik me in een tehuis voor dementen: een minister die staat voor het Algemeen Belang. Dat is al erg genoeg als zo’n pipo’aan privatisering van bouwtoezicht zou denken, maar een PvdA’er die privatisering van zoiets als bouwtoezicht voorstaat? Wat zegt het etiket sociaaldemocratisch in hemelsnaam nog?’

‘En die man is naar Sint Maarten voor de wederopbouw en de verdeling van de noodgelden,’ zegt Ilham grinnikend, ‘ik kan me daar wel iets bij voorstellen, ja. Op die manier geframed, kun je wel degelijk stellen dat de VrijeMarktwerking uniformerend werkt: hij brengt op den duur bij bijna álle mensen de minst frisse instincten boven. Globaal, internationaal, nationaal en lokaal.’

Het Europese volkslied moet nodig worden herschreven,’ zegt Willemijn met een brede smile: ‘ “Ode aan de Marktwerking en het Grote Graaien!” ‘

‘Kijk toch eens. Naar het leven getekend. De Nederlandse koning is inderdaad dikke vriendjes met een neoliberale premier,’ zegt Ilham, ‘dat is de perfecte niet-scheiding van monarchie en politiek, toch. Dat wrijft deze cartoonist ons allen nog eens in. De privatisering en deregulering van de monarchie, het koningschap. Alex heeft inderdaad hele slechte PR-voorlichters-propagandisten en de VVD dus vanzelf: hele goede. Of de cartoon in de Volkskrant van vandaag zo is bedoeld, doet niet terzake. Ik lees hem zo. De republiek zit er aan te komen, jongens!’

‘De koning heeft bovendien een nieuwe Rolex van de VVD gekregen,’ zegt Willemijn enthousiast, ‘kijk maar, hij koekeloert er verlekkerd op. Zou Alex-met-de-Rolex stiekem EreLid zijn?’

‘Ik heb goed nieuws jongens,’ roept Marieke: ‘Silvio Berlusconi zou terugkeren in de Italiaanse politiek – beweert Sputnik tenminste. Nou, dat is een opsteker: don Leo uit Palermo op rondreis in de EU, Juncker die de euro door eenieders strot wil duwen en nu Silvio B. terug. Het lijkt wel een strategisch scenario van Goldman Sachs en kornuitjes!’

 

Daniel Boffey:  Food brands ‘cheat’ eastern European shoppers with inferior products / Guardian 15 sept. 2017

https://www.theguardian.com/inequality/2017/sep/15/food-brands-accused-of-selling-inferior-versions-in-eastern-europe

 

 

 

Comments are closed.