Feed on
Posts
Comments

 

 

‘Hoezo, idioot van Dostojewski? Dostojewski heeft toch niets over de vestigingsplaats van dat tweede Unilever hoofdkantoor te zeggen? Daar ging zelfs het neoliberale alfamannetje, de VVD’er Mark Rutte, niet over.’

–  ‘Nou, misschien zo op het eerste gezicht niet, maarre … ‘

‘Nou, maarre wat dan?’

–  ‘ Nou kijk, de beslissing om een kantoor van een multinationale plunderaar als Unilever ergens wel dan niet te vestigen, hangt mede – en voor een belangrijk deel – af van het ingeschatte opleidings- en kennisniveau van de plaatselijke bevolking. En het Nederlandse onderwijs kreeg van de Unilever-roverhoofdlieden blijkbaar een onvoldoende. Zodoende.
Hier, ik lees bijvoorbeeld in Trouw:  “ Beslissingen over vestigingsplaatsen worden genomen op grond van tal van overwegingen. Het opleidingsniveau van de lokale bevolking bijvoorbeeld, of de betrouwbaarheid van de lokale overheid. In dat soort zaken investeren en streven naar verbetering is nimmer weggegooid geld.

Daarvoor is, nu de dividendbelasting vrijwel zeker blijft bestaan, 1,9 miljard euro beschikbaar. “

Zie je wel? Had de Nederlandse politieke nomenklatoera die 2 miljard euro vanaf zo’n 40 jaar geleden, 40 jaar terug, structureel en verstandig aan ons onderwijs besteed (tegenwoordig zeggen de mennudjurs: belegd, of geïnvesteerd), dan was Unilever hoogstwaarschijnlijk alleen in Rotterdam gevestigd geworden. Eigenlijk, eigenlijk – en dit is best een beetje raar tegenstrijdig – mogen we de politieke plucheklevende vandalen dus dankbaar zijn. Omdát zij, zelfs naar glibberige multinationale maatstaven, onbetrouwbaar bleken, als politieke klasse dus. Daarom blijven we verschoond van een mega-roversnest in Rotterdam. Alleen jammerlijk voor al die jongelui met een krakkemikkige opleiding, dat natuurlijk wel. Maar goed, je kunt niet alles hebben. Collateral damage.

O ja, lees het artikel van Derk Stokmans in de NRC van afgelopen zaterdag 6 oktober 2018 maar, over de naargeestigheid bij de Leidse Universiteit. De Stalin van het Rapenburg. Tja, op den duur krijgen we als maatschappij onherroepelijk de rekening gepresenteerd voor de incompetentie met in het verlengde daarvan de niet-aflatende roof en plunder van en door leden van de nomenklatoera. We kunnen niet eindeloos teren op het vet van vroeger.’

‘Maar nu snap ik nóg niet wat Dostojevski  … ‘

– ‘O ja, Mysjkin of Mishkin. Juist ja. Kijk, Vladimir Putin en zijn GRU hebben Dr. Alexander Yevgenyevich Mishkin een paspoort op naam van ene Alexander Petrov gegeven. Of omgekeerd, maar dat doet er niet echt toe.’

‘Jahaáááá, dat zal wel. Je verwijst naar die Skripal-affaire. Bellingcat en zo. En toen …? Ga je beweren dat Bellingcat een dochter van Pinkerton detectives Inc.  is? Ook een multinational.’

– ‘D’as origineel bedacht. Nog een mogelijke verhaallijn. Maar ik volg momenteel de verhaallijn Mysjkin, van Dostojevski’s De idioot, die moet kiezen tussen Aglaja en Natasja. Over wie wie kiest, kun je twisten. Fjodor schrijft tenslotte ook over de emancipatie van de vrouw en zo. Wat mij trof, is dat W.F. Hermans onder andere het personage Aglaja van Dostojevski heeft gekannibaliseerd om daaruit Aglaia Issendorf – in Nooit meer slapen – samen te stellen. Hermans heeft de naam Aglaia onveranderd gelaten, als vingerwijzing, wetende dat niemand nog Dostojevski leest. Behalve Vladimir Putin natuurlijk.’

‘Bizar bedacht hoor, maar wel leuk, vind ik. Die prins Mysjkin is afgestudeerd aan een moderne universiteit. Nu wordt hij als uselful idiot ingezet. Ja, leuk. Die Putin heeft best gevoel voor humor en traditie. Dostojevski en W.F.H., veel interessanter ook dan die neuzelverhalen over de kwaadaardige en domme Russen en de nog bottere Nederlandse politici. De media die zulke narratieven produceren, zijn ook niet je dát natuurlijk. Goed, we maken dus ons eigen nieuws maar.’

– ‘Kun jij je het gedoe over “Gladio” [gladius = zwaard van de Romeinse infanterist] nog herinneren? Negentiger jaren. Toen de Soviet Unie op instorten stond. Of zit ik er een paar decennia naast? Trouwens, de PvdA’er Max van der Stoel zou coördinator van de club zijn geweest die Soekarno wipte (1967) en de Parti Kommunis Indonesia (PKI) uitroeide. De KVP’er Jo Cals  was toen premier. Ik vraag me af of deze club later heeft meegewerkt aan de ontmanteling van de Sovjet Unie. Dat zou me niet verbazen. De houding van Vladimir Putin is natuurlijk niet helemaal contextloos en onverklaarbaar.’

‘Jo Cals (van 1950 – 1963 op Onderwijs) heeft met zijn Mammoewet (1968) de OnderwijsEllende ingeluid, zeggen ze in mijn familie altijd. Dus daarom dat Unilever nu twee hoofdkantoren aanhoudt: London en Rotterdam. A Tale of Two Cities? In Engeland stelt het onderwijs tenminste nog iets voor, al is het daar ook niet meer wat het ooit is geweest. Waar komt Manu Macron om de hoek kijken? Two cities: Parijs en London. Of is dit verhaal niet van Dickens? De Scarlet Pimpernel dan misschien?
De Mammoetwet, de tweefasen-structuur, de pretvakkenpakketten op scholen en universiteiten. De voedingsbodem waarop het neoliberalisme in zijn meest schrille gedaante gedijt. Zucht, zucht, wat nu?’

– ‘Wat nu, zei Pichegru. Je ziet het: veel boeiender dan die droge en vaak onsamenhangende relazen in de media over Russische spionnen en belastingontduikende multinationals. Laten we een paar links over spionage en complotten naar YouTube video’s, bij deze posting zetten. Als variatie op het zouteloze courante menu van de mainstream media.’

 

Pasternak en Proust

‘Weet je wat? We doen er ook een paar links bij naar het Zweedse Malmö, voor D66-mevrouw Sigrid Kaag, die zich eigen (?) land  vaak als vreemdeling behandeld voelt. Sigrid Kaag in haar Herzberg-lezing: “Ik was diplomate en nu politica.  Een echtgenote, en moeder van 4 kinderen. Die soms in Nederland moet uitleggen dat haar dochter, die anders oogt, inderdaad haar dochter is.  Soms word ik, vanwege mijn huwelijk en carrière, behandeld als vreemdeling in eigen land. En dan vraag ik me af: wie bepaalt dat eigenlijk? Wie de Nederlandse vreemdeling is, en wie niet? In het stereotype hoor ik daar soms kennelijk toe, en pijnlijker: ook mijn kinderen. Het raakt me. Het motiveert me.”

Welaan, in Zweden dreigen – als het tenminste geen nepnieuws is – autochtone minderheden intussen gemarginaliseerd te worden en daar is mw. Kaag tegen, en terecht, want niemand verdient het gemarginaliseerd te worden. Mevrouw Kaag refereert aan het begin van haar Herzberglezing aan de Russische schrijver Boris Pasternak (Nobelprijswinnaar > Dokter Zjivago) en ze zegt dat ze houdt van de leegte die hij voorstaat. ‘

– ‘O vandaar. Geen wonder dat mevrouw Sigrid Kaag minister voor D66 is, want D66 verpersoonlijkt als geen andere Nederlandse politieke kongsi een oorverdovende leegte. En, vergeet de “narratieve boog van de gestaag afkalvende ethiek van leiderschap” niet. Dat narratieve vooral.
Lees maar. Mevrouw Kaag vertelt een anekdote: “Het jaar is 1937. Stalins macht is totaal. Het evenement: een schrijverscongres in Moskou. Kunstenaars, wetenschappers, journalisten en iedereen die zich ook maar een centimeter tegen Stalin durft te verzetten werd gezuiverd.” Dat waren barre tijden.
Mevrouw Kaag verhaalt dat Pasternak op dat congres refereert aan sonnet 30 van W.S., dat Pasternak heeft vertaald, en Pasternak wordt niet gearresteerd. Zo zie je maar hoe de Russische elite was geïndoctrineerd met Westerse cultuur, vooral Franse.’

‘Hûh? Want?’

– ‘Nou, dat is evident: de geheime politie, de NKVD, die aanwezig was, veronderstelde natuurlijk dat Pasternak naar Marcel Proust verwees of uit de Recherche citeerde. Vanwege het remembrance of things past in het sonnet van W.S.. Het onderwijs in Rusland was tamelijk goed en zeker de nomenklatoera sprak en schreef Frans.’

‘O, zo bedoel je. En ze kenden Shakespeare, natuurlijk, op hun duimpje. Jo Stalin sliep met Macbeth onder het hoofdkussen, heb ik net gehoord, op Twitter.  Zeg, ik word weenmoedig als ik denk aan de deplorabele staat waarin het Nederlandse onderwijs intussen verkeert. Laten we alsjeblieft als de gesmeerde bliksem goed Russisch leren. Dat doen ze in Scandinavië ook, heb ik gehoord. Misschien dat we dan nog een beetje cultuur kunnen redden en bewaren?’

– ‘Had ze nou nog Osip Mandelstam aangehaald, met zijn kakkerlak-epigram op Stalin, maar Boris Pasternak, ach …. Goed dat er mensen zijn die de Nobelprijs weigeren. het is een steeds verpolitiseerder instituut geworden. Tenminste die voor Literatuur.’

‘Gelukkig dat er nu op Onderwijs en Cultuur een D66-partijgenote (Ingrid Engelshoven) van Sigrid Kaag zit. Dat is een pak van m’n hart. Zo’n Paul Scheffer heeft er natuurlijk helemaal niets van begrepen. Grapje hoor.’

‘Toch ben ik o zo blij dat Scheffer zich eindelijk weer in het publieke debat mengt. Moest hij om dat te mogen eerst lid van D66 voor worden?’

 

 

 

F.M. Dostojewski (1967): De idioot   / Amsterdam: Van Oorschot /  deel 6 van de Verzamelde Werken – vertaling van Charles B. Timmer

 

N. Baakman: ‘De nomenklatoera in Nederland

http://digitalarchive.maastrichtuniversity.nl/fedora/get/guid:7c4ae1b9-b704-4074-b730-d6187ba9d5d6/ASSET1

 

Traitors Within – Spies Who Sold Out America  /   Published on Aug 15, 2016

Former KGB, CIA and FBI agents analyze six recent high-profile cases where double agents compromised America’s security.

 

Sexpionage (Cold War Spy Documentary) | Timeline

Timeline – World History Documentaries    Published on Jul 21, 2017

Sexpionage tells the stories of two women who were seduced by secret agents working for the East German intelligence service, the Stasi. At the height of the Cold War the Stasi would regularly despatch their agents to the West German capital, Bonn, armed with the task of forming long term relationships with single women working at embassies or government ministries. These women were unwittingly tapped for top secret information which was then passed on to the East.

 

Retired Green Beret Whistleblower, JFK Assasination / from “The Men Who Killed Kennedy”

Published on Jun 30, 2013

 

 

 

 

 

 

 

 

Comments are closed.