Feed on
Posts
Comments

‘Dat is een moeilijke vraag hoor, bijna een gewetensvraag: is een verstokte neoliberaal nog te ontgiften, te deradicaliseren? Ik geloof eerlijk gezegd van niet,’ zegt Thijs terwijl hij de Trouw neerlegt. “We kunnen het om ons heen zien en we ervaren het dagelijks: iedereen is ondernemer van haar eigen leven en beschouwt de ander als concurrent, die je te slim af moet zijn en een poot uitdraaien. Onze huwelijkscontracten worden binnenkort automatisch op basis van die ideologie gesloten: ieder voor zich. Met crematoria kun je financieel binnenlopen. Dus geboorte, huwelijk dood, van onze wieg tot en met ons graf: alles is geprijsd, over alles valt te pingelen, er is niets meer waarop niet kan worden afgedongen. Dit zou onze maatschappij toekomstbestendig maken en concurrerend op globalistisch niveau. Toch gek dat er steeds meer terreuraanslagen worden gepleegd. Terwijl we nota bene al bijna in het Paradijs leven.’

‘Dus ik lig straks naast mijn partner in bed terwijl we beiden met een oog open slapen,’ zegt Zorah, ‘we blijven alert, want je kunt nimmers niet weten? Misschien jat hij mijn pincode, of mijn museumjaarkaart, of mijn OV-abonnement?’

‘Die kant gaan we op,’ zegt Thijs somber, ‘want de neoliberale ideologie doordesemt onze maatschappij tot in de kleinste haarvaten. Vertrouw niemand en niets en eis altijd meteen boter bij de vis.”

‘Wordt die vraag over radicale fundi’s zo in de Trouw gesteld?’ vraagt Ilham met opgetrokken wenkbrauwen.

‘Jazeker,’ beweert Thijs, ‘terwijl hij de pagina’s aanwijst. ‘Kijk maar: op de voorpagina staat, weliswaar onder de vouw, maar in chocoladeletters: “Druk op GroenLinks neemt toe” en op pagina 7 staat een stuk waarin Donald Trump wordt geciteerd met de lofprijzing aan het adres van de Saudi als kampioenen van de bestrijding van terreur. De kop luidt: “IS-strijder is moeilijk te deradicaliseren.” Dat lees ik gecombineerd als: gehersenspoelde journalisten voeren vanuit hun neoliberale denkramen de druk op GroenLinks op om zich te schikken naar het neoliberale trio: VVD (Rutte), CDA(Buma) en D66 (Pechtold), op straffe van als chaos-scheppers in de hoek gezet te worden. Linkse liberalen en socialisten die niet met de pootjes omhoog willen liggen voor de neoliberalen – zoals PvdA’ers Samsom/Asscher hebben gedaan – zijn politieke hooligans die Nederland onregeerbaar maken. Om je krom te lachen! Weest neoliberaal en dus vandaal, dat is helemaal ín!
Over de IS schrijven de journalisten als onverbeterlijke fanaten, die niet of nauwelijks te deradicaliseren zijn. Wat is het verschil tussen zo’n IS-fanaat en een markt-fundamentalist, als het op hersenspoelen en programmering aankomt?’

‘Geen verschil whatsoever,’ meent Zorah, ‘alleen melken neoliberale gangsters hun slachtoffers genadeloos uit zonder ze fysiek eigenhandig om hals te brengen. Dat gebeurt klinisch en anoniem, via aandelen en obligaties en allerlei ondoorzichtige deals. De melkkoeien moeten ook niet lichamelijk dood, alleen hersendood, zodat ze langdurig kunnen worden uitgemolken. Onze woningen worden tot vermarktbare huizen getransformeerd en onder ons zitvlak vandaan verkocht. Tegelijkertijd houdt “men” de woningnood in stand. Onze pensioenen worden ons middels administratieve rekenregels ontfutseld en we moeten langer doorwerken. Dat is zelfs dubbele diefstal. Enfin, je wordt er president van Amerika mee, of president van de EU, dus wat zeur je nu?’

‘Dat Trump de Saudi zo’n veer in de achterzak steekt door hen kampioenen van terrorisme-bestrijding te noemen,’ vind ik trouwens een gotspe van jewelste,‘ bromt Ilham. ‘Geen woord meer over de mogelijke betrokkenheid van Saudi-financiers bij de aanslag van 9/11 door de Saudi Osama bin Laden, en helemaal niemendal over de financiering door Saudi-Arabië van wahabistische instellingen overal ter wereld. We leven waarlijk in surrealistische tijden.’

‘In deze Trouw staat op Opiniepagina 26 een artikel (Marianne Bauman & Daniëlle Robben) over het hersenspoelen en indoctrineren van migranten in Nederland via het onderwijs,’ zegt Zorah grinnikend. ‘Nieuwe Nederlanders worden meteen in het neoliberale marktdenken gedompeld middels inburgerlessen die door en door neoliberaal zijn: de leerkrachten zijn de vleesgeworden vertolkers van de marktwerking. Hoe zout wil je het nog hebben? Bekijk die uitzending van Arjen Lubach over marktwerking in het (inburger-)onderwijs om de hilariteit van het markt-circus ten volle te ervaren.’

‘Inderdaad voor een vrolijke en scherpe duiding van de actualiteit moet je onder anderen bij Lubach zijn. Kijk voor hilarische en ter zake nieuwssamenvattingen naar Lubach op zondag. Zoals over het drama marktwerking bij de soap van de inburgering,’ adviseert Thijs en doe dan meteen de aflevering over marktwerking in de zorg dankzij VVD-mevrouw Schippers. In deze Trouw wordt mevrouw Schippers nogal over de bol gestreeld, dus waarschijnlijk moet de CDA-achterban af en toe flink bevestigd worden dat neoliberalisme goed is voor ons en ze constructief moeten collaboreren met Rutte en zijn maatjes. Het neoliberalisme is de beste medicijn tegen alle kwalen. Zoiets.’

Hij steekt een waarschuwende vinger op tegen Zorah en maant: ‘Pas jij maar op met je literatuur-werkgroepen waarin je de spiegels van Willem Mertens vergelijkt met die van Henri Osewoudt, en het ennui van de protagonisten spiegelt aan dat van de protagonist François in Houellebecqs Soumission. Je wordt als docent niet geacht intellectuelen te kweken. Vandaag of morgen word je wakker in een oranje overall, in Gitmo!’

* Vrolijkheid *

‘Naar de artikeltjes en foto’s over en van VVD’er Edith Schippers te oordelen die we nu met grote regelmaat krijgen te zien, wil deze dame meer en hogerop,’ zegt Zorah. ‘Ze zal haar reclame- en pr-ambtenaren vast flink achter de broek zitten met de opdracht om haar te promoten en aan te prijzen waar en wanneer dat maar mogelijk is: Edith Schippers voor privatisering, deregulering en marktwerking.’

Thijs grinnikt als hij zegt: ‘Gelukkig valt er regelmatig zo’n reclame krantenkop in het water, zoals deze in de Trouw van vandaag over Schippers’ ambities: “Of Schippers premier had willen worden, weet niemand.”  Schippers zelf blijkbaar ook niet. Zo’n kop is leuk, leuker dan: “Of Schippers premier had willen worden, weet alleen zij.” De Trouw-kop maakt er van: Schippers doet ook maar wat. Desnoods wordt ze première. Dat is precies het soort leider die we tegenwoordig op het schild plegen te heffen.’

* Vrolijkheid *

‘Koppen maken, in-koppertjes, is toch een vak op zich,’ vindt Zorah.

‘Dit marktinburgeren is inderdaad de waanzin in de hyperbool,’ beaamt Ilham, ‘maar de betrokkenen voeren de opdrachten van hogerhand gewoon uit of ze schikken zich. Of ze geloven er werkelijk in, of ze denken: ik moet aan mijn inkomsten denken, want ik heb hoge vaste lasten, dus: bevel is bevel en na mij de zondvloed. Enfin, lees Hannah Arendt over de “banaliteit van het kwaad”, zo werkt het altijd. PvdA’er Lodewijk Asscher heeft destijds tenslotte UWV-ambtenaren kunnen dwingen onterechte uitkeringen uit te betalen aan illegale Israëlische kolonisten.’

Zorah kijkt niet zo heel erg op van Asschers handelwijze, want indien je als zogenaamde sociaaldemocraat met de VVD collaboreert en glashard neoliberale politiek bedrijft, dan ben je de politiek-morele oriëntatiepunten uit het oog verloren, vindt ze. Dat Asscher de electorale afstraffing van de PvdA – de partij gaat van 38 naar 9 zetels – wijt aan slechte marketing, ligt in het bestek van ‘s mans denkraam.

‘Een zoveelste sprekend voorbeeld van mallotige marktwerking, dat verhaal van Bauman en Robben,’ zegt Thijs instemmend. ‘Het werkt in alle opzichten averechts: de docenten worden geschoffeerd en de nieuwkomer, die veelal uit een cultuur komt waar de rol, positie en status van leraar nog prestigieus is, zoals vroeger bij ons, krijgt ondubbelzinnig ingewreven dat de onderwijzer, leraar, docent, er hier weinig toe doet en dat zij als vluchtmigrant er zo mogelijk nog minder toe doen, want ze krijgen nota bene les van leden van een onderklasse onder omstandigheden, in locaties en met middelen, die dat nadrukkelijk accentueren: noch de migrant, noch de docent doen er toe. Een uiterst effectieve manier van indoctrineren, dunkt mij.’

‘Derderangs beroepsbeoefenaren, geven derderangs-medelanders-in-wording onderwijs, ‘ zegt Zorah met een diepe zucht, ‘en dan maar handenwringend klagend vragen hoe het toch komt dat er een precariaat ontstaat dat is geprogrammeerd om als zich als precariaat te gedragen.’
Ze voegt eraan toe: ‘Ik las een duidelijk stuk over dit thema door Olivier Tonneau op de Guardian-site van 8 mei 2017. Tonneau gaat nog uit van de goede wil van Manu Macron door te poneren dat Macron te goeder trouw opereert vanuit oprecht geloof in een failliet (economisch) systeem en paradigma. Tonneau voorspelt dat het Macron niet zal lukken de geprangde middenklasse te redden. De financieel-economische (natuur-)krachten zijn te sterk en werken volgens een meedogenloze logica waar Macron niets tegen kan uitrichten.’

‘Nou, nou,’ stribbelt Ilham tegen, ’Tonneau is zich volgens mij wel degelijk bewust van het feit dat (ook) Macron een spelletje speelt, dat er op is toegesneden de middenklasse uit te spelen tegen het precariaat, zonder dit expliciet en overduidelijk te etaleren. Die angst van de middenklassen tot precariaat-status te vervallen fungeert als carrot-and-stick tegelijkertijd. Lees maar”van Tonneau schrijft: “In this view of history, there is no place for social struggles or trade unions, and no role for the working class. It therefore makes sense that when addressing them via televised meetings, Macron resorts to infantilising advertising tricks, but when addressing the middle class on Mediapart, he is at his convincing best, eager to explain how entrepreneurs and professionals should exploit the opportunities he will open for them to create chances for others.”

Dus Macron heeft de Franse tokkies afgeschreven en bejegent hen ook zo, als kleine kinderen – heel vernederend, maar effectief – terwijl hij de middenklasse de wortel van de meritocratische maatschappij voorhoudt, waarin impliciet de dreiging zit: pas op, blijf ploeteren en zwoegen, anders word je op een ochtend wakker en blijk je net als Gregor Samsa in een tokkie te zijn veranderd. Want de lijn tussen het lompen-precariaat en de uitzichtloos ploeterende arme is een dunne. Zo heb je nog een eigen zaak en zo slaap je bij het Leger des Heils en eet je van de voedselbank.’

Thijs: ‘Een volgende stap zou kunnen zijn dat Macron stageplaatsen bij de bankiers Rotschild & Kompanen verloot onder veelbelovende middenklassers, zodat ze net als Macron multimiljonair kunnen worden via financiële hocus-pocus. Lees maar: “how entrepreneurs and professionals should exploit the opportunities he will open for them to create chances for others.” ‘

‘Nou ja, we kunnen niet allemaal miljonair worden door crematoria te verpatsen,’ meent Zorah, ‘de wijze van je rijk stelen, is ook cultuurgebonden. In Nederland heb je weliswaar Nijenrode, maar in Frankrijk de École nationale d’administration (ENA). Zeg nou zelf, wat klinkt chiquer ….?  Lees Houellebecqs Soumission er maar op na.’

* Vrolijkheid *

‘Jongens, ik zie het evidente verband tussen Trump, Macron en in Nederland Rutte c.s.,’ zegt Ilham, terwijl ze de column van James Kennedy op pagina 27 van de Trouw aanwijst, ‘deze politici houden allen het klootjesvolk voor het lapje, en doen dat volgens ’s lands wijs, ’s lands eer. Donald Trumps bedot zijn Amerikaanse zombiekiezers, Macron en Merkel foppen de Franse en Duitse schlemielen, Theresa May neemt de Britten te grazen en Mark Rutte lacht zich een kriek om de Nederlandse sukkelaar die op hem blijft stemmen en zijn VVD tot populairste club verklaart – als je die berichten tenminste nog mag en kunt geloven. Voor hetzelfde geld zijn het onbeschaamde reclameboodschappen die de volksverlakkers bij de media insteken.
Kennedy onderstreept het Amerikaanse principe van winnen – desnoods ten koste van de losers, die nou eenmaal losers zijn en in hun lotsbestemming geloven en dus op lui als Trump blijven stemmen – net als veel Nederlandse tokkies blijkbaar op Rutte en zijn gang stemmen. Je zou het inmiddels stompzinnig sadomasochisme kunnen noemen, maar het zit hier nu wel diep ingesijpeld, dat neoliberale kortzichtige egoïsme.’

‘Trump – en vermoedelijk ook Obama – is verstandiger (praktischer en realistischer) ingesteld dan die senator Huey Long (1893 – 1935) over wie Kennedy het heeft, Long was een “goede populist,” ’ meent Zorah. ‘Iedereen die in Amerika het systeem – de Deep State – aan de kaak stelt en daarmee enig succes dreigt te hebben, wordt vermoord. Denk maar aan de broertjes John en Robert Kennedy.’

‘Ik weet niet wie ik erger vind,’ zegt Thijs, ‘de suffe SP’ers, die niks doen om hun standpunten over het voetlicht te brengen en ideologische alternatieven te schilderen, of zulke politici als bij de SGP en de CU  zitten, die identiteits-thema’s als afleidertjes gebruiken. Die Haagse kaasstolpers zijn volgens mij door en door geïmpregneerd met het neoliberale virus. Wie kijkt of leest er nog over de kabinetsformatie? Hooguit in sommige buitenlandse media, toch?’

Ilham: ‘Op de Russische site Sputnik legt columnist Neil Clark verbanden tussen de aanslagen in West Europa – met name de laatste in Manchester – en de bemoeienissen van regeringen met regime-change-operaties die werden en worden uitgevoerd in het Midden-Oosten. Zo mag je het thema hier niet presenteren, want dan krijg je alle politiek correcte media over je heen.’

‘Je krijgt zo’n stuk hier niet eens geplaatst,’ zegt Zorah, ‘daarom staat het op Sputnik, net zoals de Russen op onze sites snuffelen voor frames die ze daar niet kwijt kunnen. Daarom kan het geen kwaad om Russisch te leren, zoals mijn oudtantes doen, tegen de Alzheimer. Intussen lezen ze Dostojevski in het Russisch.’

Ilham: ‘Ze hebben me de site van Viktor Dmitrievich Huliganov aangeraden en die bevalt me prima. Vooral de grappen! Ik vermoed dat de naam Huliganov – hooligan – ook een grap is. Russische humor.’

Thijs denkt dat het nog veel leuker is: ‘Viktor is gewoon het hoofd van de Russische geheime dienst, de FSB. Hij woont pal naast me en rijdt pontificaal in een Lada. Wat zullen daar in Moskou lachen zeg. Maar leuk is ‘ie wel, die Huliganov. Natuurlijk is mijn buurman een dubbelganger.’

 

 

Pepe Escobar: ‘Daesh and the West’s Solid Stench of Death’ / Sputnik International,  25.5.2017

https://sputniknews.com/columnists/201705251053969840-daesh-west-stench-of-death/

‘Whenever Daesh adds to its tragic litany of “lone wolf” and/or “network” attacks – in Manchester, Paris, London, Nice, Ber lin – the West rages against those “evil losers” (copyright Donald Trump).

Whenever the West’s formidable military machine adds to its tragic litany of “collateral damage” – in Libya, Yemen, Somalia, the tribal areas in Pakistan – silence reigns. No Muslim full names on front pages.

Whenever NATO-GCC proxies add to their own tragic litany of premeditated massacres – across Syria, across Iraq – the perpetrators are excused because they’re “our,” “moderate” rebels and freedom fighters.

This inexorable, perverse, logic won’t be altered. Now with a twist, because President Trump has explained to a startled world, via his Islamophobe speechwriter Stephen Miller, it’s all Iran’s fault.’

‘The Liberal Order Is Rigged’  by Jeff D. Colgan and Robert O. Keohane / Foreign Affairs, May-June 2017

“Prior to 2016, debates about the global order mostly revolved around its structure and the question of whether the United States should actively lead it or should retrench, pulling back from its alliances and other commitments.
But during the past year or two, it became clear that those debates had missed a key point: today’s crucial foreign policy challenges arise less from problems between countries than from domestic politics within them. That is one lesson of the sudden and surprising return of populism to Western countries ….

Populism comes in a range of ideological flavors. Left-wing populists want to “soak the rich” in the name of equality; right-wing populists want to remove constraints on wealth in the name of growth. Populism is therefore defined not by a particular view of economic distribution but by a faith in strong leaders and a dislike of limits on sovereignty and of powerful institutions.

Since 1945, the order has helped preserve peace among the great powers.

This peace-building aspect of the liberal order has been an extraordinary success. So, too, is the way in which the order has allowed the developing world to advance, with billions of people rising out of crippling poverty and new middle classes burgeoning all over the world. But for all of the order’s success, its institutions have become disconnected from publics in the very countries that created them. Since the early 1980s, the effects of a neoliberal economic agenda have eroded the social contract that had previously ensured crucial political support for the order. Many middle- and working-class voters in the United Kingdom, the United States, and elsewhere have come to believe—with a good deal of justification—that the system is rigged. “

 

 

♦   Work in progress   ♦ 

 

 

Comments are closed.