Feed on
Posts
Comments

‘Hufters zijn het: “Hoeveel mag de kiezer weten van wat er de afgelopen twee maanden uit zijn naam is besproken om te proberen een nieuw kabinet te vormen? Niets.” ‘ Lieke legt haar laptop neer. Ze neemt hem weer op en leest opnieuw voor van de NRC-site:  ‘ “VVD-leider Mark Rutte verdedigde deze houding tijdens het Kamerdebat met de stelling dat dit soort openheid binnen de Nederlandse politieke verhoudingen nu eenmaal niet mogelijk is. Als de vertrouwelijkheid van de onderhandelingen niet overeind blijft, wordt het bijna onmogelijk een coalitiekabinet te vormen, zei hij.” En iedereen slikt zo’n sjofele smoes voor zoete koek!’

‘Onder de Haagse kaasstolp wel,’ zegt Faisal, ‘maar de NRC-redactie sputtert toch tegen. Lees maar. De NRC verwijst naar “vroeger” – en ietwat ironisch meteen naar het feit dat Rutte universitair heeft doorgeleerd voor geschiedkundige: ” De historicus Rutte en met hem de andere ex-onderhandelaars zouden beter moeten weten. Het gaat helemaal niet altijd zo. Toen in 1994 in eerste instantie de besprekingen tussen PvdA, VVD en D66 over de vorming van een paars kabinet na 40 dagen vastliepen, presenteerden de drie informateurs de Tweede Kamer daags erna een verslag waarin zij uitvoerig beschreven op welke punten de onderhandelingen waren stukgelopen.

Tevens gaven zij in hun stuk aan welke posities de drie partijen in de gesprekken bij diverse onderwerpen hadden ingenomen. Het debat dat de Tweede Kamer vervolgens over de mislukking voerde, verliep dan ook aanzienlijk inhoudelijker dan het bij volledig gebrek aan informatie nietszeggende plenaire samenzijn van afgelopen woensdag.”‘

Hij kijkt Lieke aan en zegt grinnikend: ‘Dat is lang geleden hoor, 1994. Toen was meneer Rutte nog een 27-jarige baby. In die dagen ging het er nog fatsoenlijk aan toe daar in de Haagse pluchebak. Toen namen politici de kiezer en de democratie nog serieus, maar dat is niet meer hoor. De Nederlandse politiek maakt deel uit van de mondiale trend waar verhuftering troef is. Als je dat bedoelt, geef ik je gelijk. Waarom denk je dat kiezers lieden als Donald Trump (Amerika), Emmanuel Macron (Frankrijk) op het pluche plempen en nu in Oostenrijk achter een dertigjarige Sebastiaan Kurz aanlopen? Ik geloof dat de kiezer intussen denkt: de ene hufter of de andere, het is door de hond of door de kat gebeten worden.’

‘Caroline de Gruyter krijgt weer een prijs geloof ik,’ zegt Lieke, ‘dus ik lees haar met gepaste nauwlettenheid, want wie door het establishment veelvuldig gelauwerd wordt die moet je toch maar extra in de gaten houden. Zij schrijft overigens vóór de dingen waar ik ook voor ben, maar nooit te systeemkritisch. Blijf mevrouw De Gruyter echter vooral lezen, want het is een intelligente schrijfster.’

Zorah komt binnen en zegt handenklappend: ‘Hear hear Lieke! Wie werkelijk systeemkritisch van leer trekt, krijgt niet zo veel prijzen en loftuigingen, maar Caroline de Gruyter doet haar ding intelligent en acceptabel. Welk weldenkend mens is tegen Europa?’ en ze vervolgt over de kabinetsformatie: ‘Dit soort gedrag van de beroepspolitici, zoals ze nu bij deze formatie uitgebreid etaleren, maakt keer op keer duidelijk dat het referendum onontbeerlijk is. Wanneer deze formerende flapdrollen tussentijds gewoon vertellen wat ze hebben gedaan en waarom het niet lukte met Groen Links tot een vergelijk te komen, dan kan de burger gewoon zien wat de door hem ingehuurde politici met hun mandaten doen. Nu zeggen ze doodleuk: dat gaat je geen donder aan, jullie hebben op ons merk gestemd, wij vertegenwoordigen dat merk en dús vertegenwoordigen wij jullie – een steeds duidelijker denk-/redeneerfout trouwens – en dus moeten jullie je snavel houden als wij in jullie belang bezig zijn.
Indien politici niet meer aan hun afspraken of beloftes gehouden kunnen worden – ook wanneer ze die beloftes slim spinnen – dan is een constante dialoog met de kiezer, in de vorm van referenda als tussentijdse koerscheck, eens te meer gewenst en dringend nodig.
Politici maken keuzes en die keuzes maken ze vanuit een waarden- en normencomplex, een overtuiging. Ze kunnen tussentijds hun keuzes willen herzien, maar dan is uitleg en verantwoording aan de kiezer wel zo netjes. Ik zeg het maar mild: netjes.’

Lieke: ‘Het referendum zoals dat in Zwitserland is verweven met de politieke cultuur, bewijst zich steeds nadrukkelijker als onmisbaar ingrediënt om een democratie hufterbestendig te helpen maken en houden. Geen wonder dat beroeps- en carrièrepolitici allergisch zijn voor alleen al het woord: referendum en er op z’n best bereid zijn een karikatuur van te maken.’

Zorah: ‘Het referendum kan niets doen aan het gegeven dat onze pensioenen ons worden ontfutseld. Over het keer op keer korten van onze pensioenen mogen de kongsi’s die meedoen met pluchekleven natuurlijk ook niets zeggen. Daarentegen mogen ze te hoop lopen tegen maatregelen die ons klimaat verder zouden kunnen aantasten. Dat is veilig vaag.’

Faisal: ‘Overtuiging Zorah. Daar begint het mee. Keuzes vanuit een overtuiging gemaakt, zijn niet lichtvaardig en zullen niet van vandaag op morgen 180 graden draaien. De rampzalige amateur-politicus Diederik Samsom heeft overduidelijk geïllustreerd wat er gebeurt wanneer je zogenaamde waardenvrije keuzes maakt, kwartetten met politieke overtuigingen die in programmapunten zijn neergelegd. Dan schuif je met politieke standpunten heen en weer alsof het damschijven zijn terwijl je de normatieve dimensies en ideologische lading negeert. Dat leidt tot rampen. Daar zitten we momenteel mee opgescheept. De nasleep van het uitruilen van Samsom en Rutte. De neoliberaal Mark Rutte heeft de smaak te pakken en wil dit kabinet net zo kunnen manipuleren. Hij komt er nog mee weg ook.’

Zorah grinnikt en merkt op: ‘Rutte is toch een gewoontedier hoor. Nu geeft hij Jesse Klaver de “kus des doods” door Klaver de hemel in te prijzen. Net als hij met Asscher deed. In de Trouw van vandaag schrijft Nicole Besselink hoe onmetelijk hoog Rutte de voorman van Groen Links heeft zitten. Net zoals hij PvdA’er Lodewijk Asscher dolgraag als vicepremier had. Misschien heeft Rutte het vicepremierschap wel aan Klaver aangeboden. Wie weet. Dan zou Klaver supermedeplichtig worden. Kijk maar naar Asschers apologetische optredens. Het land moest geregeerd, vuile handen maken, en bla bla bla. Pinokkio is mijn broer.’

* Vrolijkheid *

‘Klaver is er maar mooi mee,’ zegt Lieke, ‘Rutte prijst in een adem ook VVD-voorman de cremakoning Hennie Keizer de hemel in en Fredje Teeven, waar blijft de pluim voor deze fighter for justice. Als zo’n pipo als Rutte je aan het hart drukt dan is je kostje gekocht, dan weten Goldman Sachs, Mario Draghi, baron Rothschild, Neelie Kroes en al die andere engerds dat je 200 procent deugt, dat er helemaal bij hoort. Dan ben je een made man, zoals ze in de Godfather zeggen.’

* Vrolijkheid *

‘Ik vind de NRC-vergelijking met gezinshoofden een beetje gedateerd en daardoor mank,’ zegt Zorah en ze leest voor:  ‘ ”Partijleiders die na 15 maart de electorale buit binnen hadden, hebben zich getransformeerd in de rol van gezinshoofden die weten wat goed is voor hun kinderen. De kinderen zelf – de kiezers – dienen beleefd af te wachten.” Het roept onterecht het beeld van een gezin, een familie op, terwijl juist dat niet meer werkt. Lieke refereert er aan: je zou deze politieke bobo’s hooguit overdrachtelijk als hoofden van mafia-families kunnen portretteren; een familie in deze zin des woords, mwa, dat vind ik nog passabel, maar een gewoon gezinshoofd: neen.’

‘En de VVD-familie, of de CDA-clan?’ vraagt Faisal.

‘De mafia, ja, het lijkt er werkelijk erg veel op. Het klopt bijna één op één,’ zegt Lieke lachend, ’de zwijgplicht, omertà, is dodelijk dwingend. Ook bij deze Haagse palavers.’

‘Rutte zegt in feite: deze formatie is cosa nostra, en het gaat jullie geen bliksem aan wat wij bekostoven en beslissen,’ valt Zorah bij.

‘Deze erosie van de betamelijkheden vreet de hele maatschappij aan,’ zegt Faisal, ‘ik keek onlangs naar de aflevering  van Lubach over airbnb. Dat laat zien hoe onvoorstelbaar hufterig de vrije markt kan uitpakken. Mijn neefje huurt een appartement in Amsterdam en wordt geterroriseerd door onderhuurders van de Airbnb-formule. De huisbaas zegt doodleuk: als het je niet bevalt, kras je maar op. Voor jou tien anderen. Men legt het verband niet, maar de vis rot vanaf de kop. Hufters in Den Haag op het politieke pluche stimuleren hufterigheid overal om ons heen. In de verhuursector wordt het steeds bonter. Dat ervaar ik aan den lijve van zeer nabij. Een woningcorporatie verhuurde aan mijn ouders een appartement dat naderhand bleek te stikken van de gebreken. Dat wisten de verhuurmanagers donders goed, maar ze verzwegen het. Nu zitten de ouwelui opgescheept met voortdurende reparaties en rioolvliegjes in huis. Intussen gaat de huur gewoon omhoog. De zoon van een goede vriend heeft zich in de schulden gestoken om voor taxibedrijf Uber te mogen rijden. De schlemiel werkt zich drie slagen in de rondte en komt geen stap vooruit. Dus het adagium lijkt te luiden: verhufter ook, of ga beschaafd ten onder!’

‘Ik vind die bedenker van airbnb, met die groene gympen aan, in het programma van Lubach, een regelrechte griezel,’ zegt Lieke huiverend, ‘van welke politieke club zou zo’n schepsel nou het reclamebord kunnen zijn?’

‘Ach,’ zegt Faisal, ‘je moet deze arme beroepspolitici misschien ook weer niet al te hard vallen, want deze sloebers hebben weinig meer te zeggen over de Grote Politiek. Die wordt door de vermogensconcentraties gemaakt. Deze Haagse pipo’s zijn ook maar gesjochten, sjaken, die op een nationaal platformpje hun teksten mogen stamelen. Uiteindelijk hebben wij, met ons allen, dit derderrangs theater over onszelf afgeroepen.’

‘Alles goed en wel,’ zegt Zorah zuinig, ‘maar de sjaken en schlemielen maken het ons knap lastig met hun binnenlands “beleid,” want dat kunnen ze wel degelijk. Ze zeggen bij wijze van spreken: kijk eens Grote Jongens, hoe wij Nederland ontregelen door rabiate deregulering en privatisering in naam van de heilzame marktwerking en vanwege de onontkoombare globlablalisering. Alstublieft, Nederland is plunderklaar en roofrijp, u kunt het hele spul voor een appel en ei krijgen en we hopen dat u ons bedenkt en passend bedankt voor onze inspanningen? Pats! weer een Nederlands kroonjuweel versjacherd. Werkloze werknemers? Die worden automatisch aan het precariaat toegevoegd. Politici bezitten niks, maar ze kunnen uit hoofde van hun posities wel over bijna alles beschikken en dat vind ik dubbel zo gevaarlijk en heel erg griezelig.’

‘Zo’n toneelstuk rond ECB- en EU-koning Mario Draghi, dat vind ik minstens even eng,’ zegt Lieke. ‘Draghi komt naar Den Haag, de keffertjes in de Kamer keffen tegen hem en happen naar zijn kuiten. Draghi raakt ontstemd, maar zegt glashard dat het gaat tussen kortingen op onze pensioenen of recessie en oorlog, en de keffertjes binden schielijk in. Weten zij veel. Zij zijn voltijds bezig met het volmaken van hun tijd op het pluche in verband met hun gegarandeerde pensioenopbouw en wachtgeldregelingen.’

‘Dat is het grote Volksverlakken,’ grinnikt Faisal, ‘net zoals destijds Thomas Pikettey naar Den Haag werd uitgenodoigd. De kaasstolpers hadden weer eens een een dagje uit met lopende buffet op Rijkskosten en een paar pipo’s hebben nu op hun CV staan dat ze Thomas Piketty naar Den Haag hebben laten komen. Ze weten niet eens meer wie Piketty is en hebben nooit gesnapt wat zijn vertoog inhoudt. De witte raaf daargelaten, natuurlijk.’

* Vrolijkheid *

‘Beroepspoliticus is waarempel een vak apart hoor. Daar moet je echt voor hebben doorgeleerd.’

https://www.nrc.nl/nieuws/2017/05/18/formatie-politiek-den-haag-geeft-zich-over-aan-een-droevige-vertoning-9321849-a1559502

https://www.trouw.nl/democratie/rutte-zag-al-kabinet-met-groenlinks~af222279/

Airbnb: fair or undesirable? – Zondag met Lubach (S06) / youtube 26 maart 2017 https://www.youtube.com/watch?v=wyBPwDvZxBE

Comments are closed.