Feed on
Posts
Comments

 

 

Semanur: ‘Het is zo vreemd, ja extreem bizar, dat zelfs nu deze voorzichtig geformuleerde bevindingen van de Onderwijsinspectie (opnieuw) onder de aandacht van ons allemaal worden gebracht, de belanghebbende nomenklatoera, voornamelijk bestaande uit ex-actieve-beroepspolitici en hun kornuiten, zo keihard de werkelijkheid (mogen) blijven ontkennen en gewoon ijzerenheinig verder gaan. Hun financieële belangen – ze verdienen vet op die posities – mogen blijven prevaleren. Dat is toch huiveringwekkend? Openlijke diefstal van publieke middelen en ten koste van onze kinderen bovendien.
Wat zou er nog voor nodig zijn om deze mega-tanker zijn rampzalige koers te doen wijzigen? Of mogen de managers doodleuk doorgaan tot en met het bittere einde?’

Willemijn: ‘Ach, zij weten ook wel dat hen niks zal gebeuren. Zij gaan straks met riant pensioen en springen vermoedelijk eerst nog als de spreekwoordelijke luis en vlo vrolijk naar een ander zeer hoofd, om daar hun parasitair bloedzuigen doodgemoedereerd voort te zetten. De bekende banencarrousel, overbemenst met draaideur-politici. Of ze nu bij de NS de topman spelen, bij woningcorporaties, zorginstellingen of bij ons onderwijs. Overal waar het vet schuift, schuiven ze aan. Dat weten wij intussen allemaal. De superbe synergie van de publiek-private samenwerking! Ja, ja. We staan er met ons allen bij en we kijken ernaar. Net zoals veel mensen blijven toekijken hoe iemand onder hun ogen verdrinkt. Dat is het beproefde mechanisme. De uiteindelijke rekening komt op het bordje van de schlemielen, die altijd schlemiel zijn geweest en dat ook zullen blijven. Daarover geen illusie. Het is: ieder voor zich en sauve qui peut!’

Semanur: ‘Marc Chavannes schrijft treffend dat deze nomenklatoera de zwakte van de vertegenwoordigende democratie heeft uitgebuit. Dat uitbuiten en uitbaten, dat doet de nomenklatoera al geruime tijd en in toenemende mate – wij merken het alleen niet, of we willen het niet zien: de beroeps- en carrièrepolitici misbruiken de representatieve democratie door moedwillige mis-representatie. Daarmee bedoel ik: bedrog en zwendel. Bijvoorbeeld: stem je op de PvdA in de veronderstelling en verwachting dat het sociaaldemocraten zijn die het neoliberalisme in toom zullen houden en wat krijg je? Een collaborerende PvdA die enthousiast, overijverig en gedienstig, een neo-liberaal VVD-programma helpt uitrollen. Stem je op D66 in de verwachting dat die club staat waarvoor ze decennia beweert te staan en wat gebeurt er? Juist: mevrouw de D66-minister K3 (Kajsa kutje karnemelk) Ollongren schaft het referendum af en slooft zich uit om de Sleepwet ingevoerd te krijgen! Dus hoezo representatieve democratie? Laat jij je nog langer bij de neus nemen? Wie gaan er nog stemmen?!’

‘Ik stem al lang niet meer,’ zegt Willemijn, ‘Helaas. Maar stemmen zonder te kunnen kiezen, is een zinloos ritueel dat bij magisch denken past. Een beetje magisch denken, is niet verkeerd, maar te veel magisch denken is de dood in de pot. D66 is wat mij betreft van zijn ankers los. Die orgaandonatie-dwingelandij en dat halfslachtige voltooid leven project, neen, dat is puur besluiteloos geneuzel en peperdure luchtfietserij.’

‘Tja, D66 heb ik altijd een wufte modieuze meelopersclub gevonden, met een heel hoog snob-gehalte,’ zegt Semanur, ‘maar een club als de ChristenUnie, wat gebeurt daar toch? Wat speelt zich in het binnenste van de ChristenUnie af?’ Dat zou ik wel eens willen weten. Twee CU’ers – Arie Slob en Gert-Jan Segers – hebben hun ziel aan de mammon uitgeleverd en collaboreren onbekommerd met de neoliberaal Rutte, terwijl de CU-senator Roel Kuiper diametraal contrair tegen de privatiserings-kaalslag is en het algemeen belang weer op de radar wil hebben. Hoe rijmen de Mannenbroeders dat? Welke rationalisaties hebben ze voor zichzelf bedacht? Danst er regelmatig een kluitje CU-druïden op maanloze nachten in de bossen en wouden van de Bijbelbelt, ergens diep in de heart of darkness van de Veluwe, om een levensgroot massief gouden kalf? Hebben ze op de zwarte markt, via the dark web misschien, aflaten uit Rome gekocht? Bizar en boeiend tegelijk.’

‘Het referendum wordt steeds dringender nodig, om van deze vorm van democratie te redden wat er nog van rest,’ zegt Willemijn somber. ‘Martin Sommer stelt in de Volkskrant dat het referendum nodig is om de tirannie van kleine meerderheden te bestrijden. Dat is een mooie retorische omkering: het referendum dient niet langer de tirannie van de meerderheid, maar moet juist de meerderheid een middel verschaffen om de tirannie van de minderheid aan de kaak te stellen. Overigens moet meneer Sommer oppassen dat hem niet hetzelfde lot treft als Marc Chavannes.’

Semanur: ‘Deze redenatie is complementair aan die van Chavannes: als volksvertegenwoordigers verworden tot volksverlakkers (de PvdA en D66 leveren zeer recent illustratiemateriaal), dan zetten zij de democratische verkiezingen op losse schroeven en wordt het zogenaamd “Feest van de Democratie” een treurig commercieel marketing-carnaval. Je ziet trouwens dat de veelgeprezen “vrijheid van meningsuiting’ eigenlijk een wassen neus is. Journalisten mogen schrijven wat ze willen als ze maar niet persisteren in een systeem-kritische modus, zoals NRC-redacteur Marc Chavannes, dan moeten ze uiteindelijk het veld ruimen, want de krant is van een meneer verworden tot een aandeelhouder en belangenbehartiger van de nomeklatoera.’

Willemijn: ‘Waarom denk je dat dit collaboratiekabinet van VVD, D66, CDA en ChristenUnie er zo op gebrand is om het referendum zo grondig en onherroepelijk mogelijk af te schaffen? Dan is er geen mogelijkheid tot (tussentijdse) verantwoording en corrigerend bijsturen meer! Want de Kamerverkiezingen zijn al lang geen moment van verantwoording. Verkiezingen zijn Marketing Festivals! Het draait om zo veel mogelijk zetels scoren en een zo lucratief mogelijk business- en verdienmodel voor je vriendjes optuigen. Kortom: met de zogenaamde vertegenwoordigende democratie gaat het precies als met ons onderwijs: iedereen blijft wauwelen dat we in een representatieve democratie leven en dat we daarmee en daarom de best georganiseerde staatsvorm hebben, maar dat is al lang niet meer het geval (lees o.a. David Van Reijbrouck). We blijven echter als kikkers in de pan op het vuur zitten en worden langzaam gekookt. We komen niet eens meer bij ons positieven, want het afsterven gebeurt geleidelijk en dus ongemerkt.’

Semanur: ‘Maar, deze vorm van voltooid leven heeft niets met D66 te maken. Toch?’

‘Alleen het kwaken,’ vindt Willemijn, ‘dat doen alle kikkers, even lawaaiïg en naargeestig…. ‘

 

‘Nederland raakt internationale toppositie in het onderwijs langzaam kwijt’

Door: Kaya Bouma & Rik Kuiper, Volkskrant  11 april 2018, 10:00

‘Nederlandse leerlingen in basis- en voortgezet onderwijs scoren steeds slechter. De gemiddelde resultaten voor vakken als lezen, rekenen, natuurwetenschappen en bewegingsonderwijs zijn de afgelopen twintig jaar geleidelijk teruggelopen.

Dat concludeert de Onderwijsinspectie in haar jaarlijkse rapport De Staat van het Onderwijs, dat vandaag verschijnt. ‘Gemiddeld genomen doet Nederland het goed’, zegt inspecteur-generaal Monique Vogelzang. ‘Maar als je op de lange termijn kijkt, zie je dat we langzaam afglijden. Daar maak ik me zorgen om.’

De inspectie signaleert in haar rapport verder dat het Nederlandse onderwijs steeds verder gesegregeerd raakt ten opzichte van andere landen. Leerlingen met een vergelijkbare sociaal-economische achtergrond clusteren samen op aparte scholen. Er ontstaan in het Nederlands onderwijs ‘bubbels van gelijkgestemden’, schrijft de inspectie, ‘waar leerlingen nauwelijks uitkomen.’

Vooral kinderen met hoogopgeleide ouders scheiden zich af. Zij kiezen vaker voor scholen met bijzondere onderwijsconcepten, zoals tweetalig onderwijs of een technasium. Ook als het om etnische achtergrond gaat is het Nederlandse onderwijs nog behoorlijk gesegregeerd, maar opvallend genoeg neemt dat onderscheid juist af.

Vogelzang vindt het een zorgelijke ontwikkeling: ‘We hebben eerder geconstateerd dat de kansenongelijkheid toeneemt in het onderwijs en dat er grote kwaliteitsverschillen zijn tussen scholen. Als de segregatie verder toeneemt kan dat die andere effecten versterken. We zien nu al dat scholen met een uitdagendere leerlingpopulatie minder makkelijk personeel kunnen krijgen vanwege het lerarentekort.’ ‘

 

Marc Chavannes (2009): Niemand regeert. De privatisering van de Nederlandse politiek

Uitgeverij NRC Boeken, ISBN: 978 90 79985 06 7

John Dunn (2014): Breaking Democracy’s Spell  / New Haven & London: Yale UP / ISBN: 978-0-300-17991-0

 

https://www.trouw.nl/opinie/de-zoektocht-naar-draagvlak-levert-het-onderwijs-uit-aan-de-markt~a997d78d0/

De universiteit gaat aan marktdenken ten onder, schrijft universitair docent . Hij maakt dat hij wegkomt. / NRC  19 januari 2018

 

Work in progress

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Comments are closed.