Feed on
Posts
Comments

‘Die maffe Zwitsers hebben per referendum tegen de privatisering van hun publieke omroep gestemd! Nou moe, nou komen ze helemáááál de EU niet meer in. Was dat soms de bedoeling?’

‘Dat komt vast door die column van Caroline de Gruyter in de NRC van zaterdag 03.03.18,’ zegt Feisal met een ernstig gezicht, ‘dus mevrouw De Gruyter komt Zwitserland voorlopig niet meer in, of ze wordt tot ere-Zwitser uitgeroepen.’

‘En het hier doodgezwegen boek van CU-senator Roel Kuiper: De terugkeer van het algemeen belang (ISBN: 9789461642622)’

‘Zo zie je maar waar het instrument van referendum toe kan dienen, mits op de juiste wijze gebruikt en in handen van mensen die er mee om kunnen gaan,’ zegt Liesbeth, ‘in Den Haag zullen ze niet weten hoe snel ze nu iedere mogelijkheid tot het initiëren van een referendum moeten uitroeien. Want stel je voor dat de polderschapen hier, ook zo bijdehand worden!’

‘En onderwijs hè,’ valt Ilham in, ‘solide onderwijs is de basis en hoeksteen van een mooie samenleving. Maar ja, dan moet je niet lukraak gaan pseudoprivatiseren en zeker niet aan output-financiering gaan doen, natuurlijk.

Overigens, ik was met Lieke, Willemijn en Taco bij een papierafslag voor kranten voor het konijnenhok van de kinderboerderij. Word ik bij de arm gepakt door Toos Tadema, die sjekkies-rokende papierverkoopster weet je niet. Zegt ze: “Meissie, kom mee, ik heb goeie handel voor je. Hier, Marcel Proest, compleet in vertaling, twaalf delen voor 100 eurootjes.” 

Ik dacht, welke uitgave is dat dan? Bleek het die vertaling uit 2003, in 6+1 zwarte delen te zijn, in cassette, die wij ook hebben staan. Maar dan met een paar deeltje dubbel en sommige ontbrekend. Ik wijs Toos daar op en ze zegt: “Goed dan: bijna zes kilo bij elkaar. Zes eurootjes?” ik zeg haar dat we papier voor de konijnenhokken en geitenhokken willen en liever vellen hebben. Zegt ze: “Meissie voor jou: deze meneer Proest, plus die stapel kranten daar, voor acht eurootjes dan.” Nou ja, dat hebben we maar gedaan, want we kunnen de ontbrekende deeltjes Proust kannibalistisch aanvullen denk ik, en een paar van ons zijn bezig met de groep die Vestdijks Anton Wachter parallel aan de Recherche leest.’

Liesbeth: ‘Tja, dat komt door jullie onderwijs. Wie leest er nou Proust en Vestdijk? Mijn ouders hebben de Anton Wachter compleet staan, vanwege hun middelbare schooltijd. Pffff…. Dat zijn acht deeltjes en ik heb – op de titel afgaand: De beker van de min – deel vijf, gelezen en o ja, Ina Damman, die vind mijn vader zo goed, die leest hij nog vaak aan mijn moeder voor, gewoon voor de gezelligheid. Maar het kost tijd, heel veel tijd. Onze moderators hebben al die boeken gelezen, maar die hebben zulk onderwijs als mijn ouders en grootouders gehad. Ik zit vaak met m’n oren te klapperen, want ik heb van veel boeken die voor hen heel normaal zijn, nog nooit gehóóóord.’

‘”je kunt veel beter leren hoe je pakketjes giftige waardepapieren (toxic assets) in elkaar moet steken,’ zegt Feisal met een brede grijns, ‘daar verdien je tig keer zoveel geld mee, in een veel kortere tijd: weapons of mass destruction. Helemaal van dit tijdsgewricht. Je denkt toch niet dat die dure onderwijsdirecteuren, die tegenwoordig op de meeste universiteiten rond paraderen, ook maar een fractie hebben gelezen van wat onze moderators allemaal hebben verteerd? Een gladde gewichtig aandoende babbel en lid van een politiek merk, that’s all. Kassa! De gevolgen van de sloop en kaalslag worden veel later pas merkbaar. Die beginnen we nu, na zo’n veertig jaar pedagogisch-didactische beunhazerij, te voelen. Kijk en luister maar naar de Haagse kaasstolpers. Lees de kranten gewoon.’

‘Hadden jullie ooit van Georg Büchner gehoord, bijvoorbeeld, en Peter Ackroyd en Jorge Borges? Dat haal ik toch nooit meer in,’ zegt Liesbeth.

‘Hoeft ook helemaal niet,’ zegt Ilham geruststellend, ‘jij bent drie keer zo jong als zij en je leert in ieder geval wat er zoal te koop is. Je leert verbanden leggen en allengs onderscheiden tussen tof en trijf. Jij kijkt al bijna automatisch eerst in een register van een boek, toch? In ieder geval hebben we nu een incomplete overcomplete serie deeltjes van Proest, zoals Toos dat zegt en schrijft. En jij weet weer heel veel van muziek en die kun je ook heel mooi ten gehore brengen. Zo vullen we elkaar aan.’

‘En de Zwitsers blijken welvarend genoeg om hun publieke omroep niet te hoeven willen privatiseren, ‘ zegt Feisal, ‘toch sneu voor de Duitsers dat ze opnieuw met Frau Merkel zitten opgescheept, omdat de zogenaamde socialisten van de SPD hebben toegehapt. Wat zou die nomenklatoera onder elkaar hebben bedisseld? Die Zwitserse bergen zijn blijkbaar tot op zekere hoogte toch ook afdoende tegen het ongeremd binnenwaaien van het nefaste neoliberale virus.’

 

 

 

 

Comments are closed.