Feed on
Posts
Comments

 door Jerry Mager gepost
op nelpuntnl.nl / 2014 oktober 23,24

“[T]he [political] parties can no longer adequately serve as a base for the activities and and status of their own leaders, who increasingly direct their ambitions towards external public institutions and draw their resources from them. Parties may provide a platform for political leaders, but this is increasingly the sort of platform that is used as a stepping stone to other offices and positions.“
Peter Mair (2013:16): Ruling the Void

 “De PvdA werd misbruikt om vuil werk voor rechts op te knappen” schrijft oud-PvdA’er Marcel van Dam in zijn Volkskrant-column van 23 oktober 2014. Voor een deel van het PvdA-kader kan dat gelden. Dat zijn degenen die als bruikbare idioten (useful idiots) hebben gefungeerd en nog in die kwaliteit figureren. De leperikken echter, moeten terdege hebben beseft wat zij deden en daar geen gewetensbezwaren bij hebben gehad. Misschien dat zij zichzelf ervan overtuigden dat ze het beste deden in en voor het Algemeen Belang. Niets schijnt zo makkelijk te zijn als jezelf voor de gek houden. Lees hierover bijvoorbeeld op Wikipedia onder de lemma’s ‘cognitieve dissonantie’ en Leon Festinger.

cognitieve dissonantie

Hieronder citeer ik, met kleine aanvullingen voor de duidelijkheid, stukken uit Van Dams tekst.

Wie een beetje thuis is in het politieke monopoly ziet dat er voorgesorteerd wordt op de volgende kabinetsformatie. In de laatste peiling van Maurice de Hond hebben de rechtse partijen VVD, CDA, D66, ChristenUnie en SGP een meerderheid van 81 zetels. Een dergelijke uitslag bij de Provinciale Statenverkiezingen in maart volgend jaar zal zich ook vertalen in een meerderheid in de Eerste Kamer.

Arme PvdA. Diederik Samsom had zich zo vastgebeten in de afspraak met Mark Rutte om ook na de verkiezingen van 2017 samen door te gaan. Maar hun meerderheid is weg, vooral omdat de PvdA zal worden afgerekend op het gevoerde afbraakbeleid.

De twee grootste Nederlandse pensioenfondsen maakten bekend dat zij ook de eerstkomende tien jaar de pensioenen niet zullen kunnen aanpassen aan de inflatie. Het koopkrachtverlies van gepensioneerden zal daarmee oplopen naar zo’n 20 procent. Dankzij de pensioenwet die door PvdA-staatssecretaris Jetta Klijnsma door de Tweede Kamer werd geloodst.
Bij dat nieuws maakte het ABP bekend dat tot dusver dit jaar een rendement werd gehaald van 11,4 procent, te weten 34 miljard euro. Maar omdat Klijnsma heeft voorgeschreven dat de verplichtingen moeten worden berekend naar een rendement van 2,1 procent is de dekkingsgraad toch gedaald. Dankzij de wet-Klijnsma kunnen pensioenpremies omlaag, een oude wens van de werkgevers, inclusief de grootste werkgever, de overheid.
Het Nibud ten slotte maakte bekend dat er 1,1 miljoen huishoudens met probleemschulden zijn. Die veroorzaken per jaar ongeveer 11 miljard schade. Het is niet voor het eerst dat de PvdA werd misbruikt om het vuile werk voor rechts op te knappen.
Zouden Samsom c.s. nu echt denken dat met een goede verkiezingscampagne het geheugen van de kiezers helemaal buiten werking kan worden gesteld?” [einde citaat]
DuPolitics-DuVoters

een tandje minder mag best
Dat de verzorgingsstaatin haar oude uitbundige en doorgeschoten gedaante niet was te handhaven, daar kunnen de meesten van ons best mee leven. Een tandje minder mag best. Maar, en nu citeer ik uit een interview met socioloog Kees Schuyt in de Groene Amsterdammer van 18 september 2014: “Het zou … voor de hand hebben gelegen om bij de ontmanteling van de verzorgingsstaat wél de noden van de wensen te onderscheiden, opdat de overheid blijvend kan worden aangesproken op haar morele verantwoordelijkheid om een decent bestaan voor iedereen te waarborgen. Dat is niet gebeurd, constateert Schuyt. De race to the bottom dreigt wel degelijk. ‘Een politiek die zegt de eigen verantwoordelijkheid hoog te achten, zou alleen dáárom al niet met de botte bijl de kwetsbaarste loten het eerst moeten omhakken, uit gemakzucht, omdat deze loten de minste weerstand bieden. Toch gebeurt dat wel. Het afscheid van de verzorgingsstaat gaat gewoon gepaard met een herverdeling van levenskansen. De onderkant krijgt minder, de bovenkant kan zijn gang gaan. Dat zie je internationaal gebeuren. Enkelingen eigenen zich steeds meer de vruchten van de samenleving toe. (…..) Meer geld is meer macht. Dat is niet best, voor de morele noch voor de democratische kwaliteit van de samenleving’.“

Daffy heeft gehad met Samsom en cieWaartoe de huidige PvdA zich leent, is precies dat: pak het af van degenen die geen weerwoord hebben, haal het weg bij de zwakkeren en ….. geef het aan de toch al rijken.
En dat voor een partij die zich sociaaldemocratisch noemt: politiek ongesofistikeerd, bot, primitief en infantiel. Gedrag dat spoort met het type politicus dat vandaag de dag het hoogste woord heeft, het hoogste van de toren blaast en zich verbeeldt dat een gladde bek met een vlotte babbel gebrek aan competentie compenseert.

Kees Schuyt: “In mijn observatie is een ander type politici op de voorgrond getreden: arrogant, bekrompen, machtslustig, weinig zelfkritisch.”

springplankpolitici
Op een gegeven moment was PvdA-ideoloog Bart Tromp van mening dat politieke partijen waren verworden tot uitzendbureaus voor Kamerleden en hij had daarbij ook zijn PvdA op het oog. Peter Mair: Politieke partijen kunnen politieke kopstukken een plaform bieden, maar dit platform krijgt in toenemende mate het aanzien en de functie van een springplank naar andere functies en baantjes.

 “De zwakheid van de sociaaldemocratische positie is .. dat deze zich beroept op de staat als instantie die de ‘breideling’ van het kapitalisme ter hand neemt. Maar kapitalisme is nu juist een wereldsysteem, dat staten overstijgt. De kapitalitische wereldeconomie functioneert bij de gratie van de gedachte dat dat er geen overkoepelende politieke instantie greep op heeft, maar dat altijd de ene staat tegen de andere kan worden uitgespeeld. Dat is altijd al zo geweest, maar dit gegeven doet zich klemmender voelen in een tijdperk van neoliberale dominantie, waarin juist welbewust gestreefd wordt elke democratische controle op de werking van het kapitalisme uit te sluiten ….”
Bart Tromp (2003:248, in De draagbare Tromp): Hoe bruikbaar is nog het sociaaldemocratische program?

Hoe halen, zich als sociaaldemocraten afficherende politici, het in de bol op de vigerende voorwaarden en onder de heersende condities met neoliberalen onder een deken te kruipen? Dan ben je: of simpel en sneu, of er zit iets voor je aan vast dat je koste wat kost wilt hebben.
De PvdA’ers Frans Timmermans en Jeroen Dijsselbloem springen naar ‘een volgende uitdaging’ die in Europa (wat en waar dat ook zijn moge) en verder ligt. Bij de VVD zijn ze ook aan te wijzen. Mw. Edith Schippers levert misschien het treffendste voorbeeld, alhoewel VVD-alfa-mannetje Mark Rutte ook luidruchtig zijn partij meeblaast.

“[T]he reduction in the stakes of political competition at the national level, along with the wider process of depoliticization to which Europe contributes, acts to downgrade the real and perceived importance of traditional democratic processes: if politics becomes less weighty, then so too does democracy – at least in the sense of populair participation and electoral accountability. The result is not only the familiair democratic deficit at the European level, but also a series of domestic deficits within the member states themselves.”
Peter Mair: 118-19

Lodewijk Asscher?
Wat PvdA-vicepremier Lodewijk Asscher betreft, is het onzeker wat die straks gaat doen. Inmiddels moet duidelijk zijn dat Asscher een geval apart mag heten. Aan zijn ideologische integriteit hoeft niet getwijfeld te worden, maar omdat zijn politieke daden dermate onbeholpen naïef zijn, werkt alles wat Asscher doet of zegt precies andersom dan bedoeld zal zijn en speelt hij daarmee de VVD-met-trawanten in de kaart. Dat is natuurlijk geen winst voor een politieke partij die zich als sociaaldemocratisch afficheert. Asschers laatste ‘onhandigheid’ heeft te maken met het thema werkgelegenheid en daarmee samenhangend: robotisering, scholing en ontplooiing. Dit onderwerp komt toevallig aan de orde in het opiniestuk van Pieter Vermunt, registerpsycholoog NIP/A&O, in de Volkskrant van vandaag: “Voor de banen van de toekomst is een denkvermogen nodig dat het onderwijs niet kan ontwikkelen. “

We worden nu eenmaal niet allemaal als Einsteins geboren. Er zullen altijd verschillen blijven bestaan tussen de bollebozen en de minder begaafden. Daartegen helpt geen superslim onderwijs, noch het weren of misschien zelfs afschieten van robots.
Je beperkingen leren kennen en aanvaarden, maakt juist dat je beter kunt presteren bij wat je wèl kunt. Asschers hameren op het scheppen van banen en het opzetten van slim onderwijs (Alweer? De voorzienigheid beware ons en onze kinderen!) als Haarlemmerolie, is niet echt intelligent en erg onhandig. Iets aardiger geformuleerd: het is politiek-retorische cosmetica. Al zal Asscher zelf dat ongetwijfeld niet moedwillig als zodanig gebruiken! Dat laatste maakt het er allemaal niet minder tenenkrommend om. Dit denkkader levert munitie voor de jij-bak-benadering: als je dit werk niet aankunt, ligt het helemaal aan jezelf. Je bent te lui om te leren en te oefenen, dus moet je niet zeuren als je minderwaardig (!?) werk moet doen, voor een fooi.

pieofday uurloon

Vermunt: “We spreken in de psychologie tegenwoordig niet meer over IQ, maar liever over capaciteiten zoals verbaal, numeriek en inductief en deductief redeneervermogen. Vooral het inductief redeneervermogen – het vermogen om verbanden te herkennen in complexe materie – is een belangrijke voorspeller voor het goed functioneren in hoger opgeleide functies.
Nu is dit vermogen nauwelijks te verbeteren door leren en studeren en blijkt het relatief stabiel over de jaren. Wat we echter zien, is dat de banen die verloren gaan juist de banen zijn die in geringe mate een beroep doen op dit inductief en deductief vermogen.

Zoals gezegd bevindt 32 procent van de beroepsbevolking zich onder of ruim onder het gemiddelde en de constatering dat dit nauwelijks te ontwikkelen valt, leidt tot een weinig plezierige conclusie: deze groep heeft helemaal niet het vermogen zich te ontwikkelen naar een hoger niveau.
Dit kan betekenen dat er inderdaad een heel grote groep mensen aan de kant komt te staan die gewoonweg niet het vermogen hebben zich verder te ontwikkelen naar ‘conceptuele en complexe communicatieve banen’.

Door het verdwijnen van juist de banen die in geringe mate een beroep doen op iemands inductief en deductief redeneervermogen houd ik mijn hart vast voor de toekomst.
Ik hoop dat ik minister Asscher en anderen heb laten inzien dat het niet zo simpel is om maar te zeggen dat we door beter onderwijs of anderszins mensen naar een hoger niveau kunnen krijgen. “

gif in de staart

in cauda venenum – het gif in de staart
Vermunts artikel heeft een giftig staartje: “We zullen er goed over moeten nadenken hoe we dit scenario afwenden. Laten we maar hopen op alle inventiviteit en creativiteit van degenen die (ruim) boven het gemiddelde scoren. Laten de slimme jongens en meisjes van ASML en TU Delft (zij zitten in de top 2 procent) maar mooie oplossingen bedenken voor de mensen die het niet kunnen.”

Hier zou je in kunnen lezen dat de meeste carrière-politici van nu (ook) niet beschikken over een surplus aan ‘inductief en deductief redeneervermogen’ en dat precies daarom de boel steeds meer in de soep loopt. Daarmee is de cirkel rond, immers de meeste Kamerleden en andere bewindslui komen niet op het pluche vanwege deze volgens Vermunt zo broodnodige competenties en capaciteiten: “inductief redeneervermogen – het vermogen om verbanden te herkennen in complexe materie.” Ons politieke rekruterings- en kiesstelsel deugt niet. We krijgen er niet de juiste vrouw op de juiste plek mee. Je slaagt in de polletiek, vanwege je kennissen en niet door je kennis. Recht voor z’n raap gezegd: vriendjespolletiek en zakkenvullerij. Uiterst ongemakkelijk en het geeft een zeer onbehaaglijk gevoel om je dit te realiseren.

“[C]onventional politics has become part of an external world which people view from outside. There is a world of the parties, or a world of political leaders, that is separate from the world of the citizenry.”
Peter Mair: 43

legitimering door het stemvee
Voor de partijbonzen van VVD, CDA, D66, ChristenUnie en SGP geldt dezelfde redenering: die kiezer moet worden gepaaid en gelubd vanwege haar legitimerende stem, om daarna als quantitité négligeable te worden behandeld, zij het dat er lippendienst bewezen zal worden aan ‘hogere doelen en verheven idealen’ om de volgende keer hetzelfde naargeestige spelletje opnieuw te kunnen spelen.

Wijlen Peter Mair heeft over dit alles aardig boek geschreven, dat het probleem behapbaar behandelt.

Maar, dat de PvdA alleen maar zou zijn misbruikt, zoals Van Dam schrijft, dat lijkt mij niet aannemelijk.

————— —————– —————- ———————————————-   verkiezingen_loesje 70

referenties en links

Peter Mair (2013): Ruling the Void. The Hollowing of Western Democracy / London – New York: Verso / ISBN-13: 978-1-84467-324-7 (pbk)

Marcel Parcival Arthur van Dam (1938)  is een Nederlands socioloog en politicus.   KVP (1956-1966); PvdA (1966-2003)   http://nl.wikipedia.org/wiki/Marcel_van_Dam

Bart Tromp     http://nl.wikipedia.org/wiki/Bart_Tromp

Bart Ago Geert Maria Tromp (Sneek, 16 oktober 1944 – Den Haag, 20 juni 2007) was een Nederlandse socioloog en politicoloog, die tevens als PvdA-ideoloog gold.
Tromp in De Gids. Jaargang 163. J.M. Meulenhoff, Amsterdam 2000 –  http://www.dbnl.org/tekst/_gid001200001_01/_gid001200001_01_0116.php

Bart Tromp (2012): De loden bal van het socialisme –  http://www.volkskrant.nl/dossier-archief/de-laatste-socialist~a3352980/

Hans Daalder, Paul Kalma e.a. (2010): Geschriften van een intellectuele glazenwasser. De draagbare Tromp  / Amsterdam: Bert Bakker / ISBN: 978 90 351 3509 3 (pbk)
“Kunstenaars die tientallen jaren uit vrije wil de misdaden en moordpartijen van Stalin en soms ook nog van Mao hebben bejubeld kunnen .. met staatsprijzen en publieke eerbewijzen worden begunstigd. De man [ i.e. Jaques de Kadt; jm] die vroeger dan wie ook elke illusie over links en rechts totalitarisme heeft weggeveegd – de term ‘glazenwasser’ die Van der Goes van Naters hem ooit toedacht is in dit opzicht volstrekt juist – die man heeft voor zijn indrukwekkende verdiensten nooit officiële waardering ondervonden. Nu, daar was het Jacques de Kadt ook niet om te doen. Het tekent niet hem, maar de bekrompenheid van dat Nederlandse establishment: dit onvermogen om de grondtoon van Jacques de Kadt te appreciëren.” (blz. 283-84)

voor een link naar Peter Mair   –  http://www.barttrompstichting.nl/publicaties/publicaties_item/t/de_macht_van_de_graaipartijen_1
Van Bart Tromp, verschenen in Het Parool, datum verschijning 06-07-2000: “Al vijftien jaar is de neergang van politieke partijen een belangrijk thema in het politieke debat. Volgens de politicoloog Peter Mair zijn het echter niet partijen die in problemen verkeren, maar de partij-organisaties. Parool-columnist Bart Tromp gaat op zijn stelling in.

POLITIEKE partijen bepalen wie er in parlementen en andere vertegenwoordigende lichamen zitting nemen. Zij bepalen wie ons regeren. Maar als politieke organisaties verkommeren zij. Steeds minder kiezers identificeren zich met een partij. Steeds minder kiezers nemen aan de verkiezingen deel.

In heel Europa was in 1980 nog tien procent van het electoraat lid van een politieke partij. Twintig jaar later is dat gedaald tot zes procent. Dit ledenverlies gaat gepaard met een ontwikkeling waarbij partijen steeds meer verbonden raken met het staatsapparaat en steeds minder geworteld zijn in de samenleving. ”

Cornelis (Kees) Johannes Maria Schuyt (Leidschendam, 11 januari 1943) is een Nederlands socioloog, jurist en columnist.

We moeten betekenis zoeken in een wereld vol absurditeit – Marcel ten Hooven interviewt Kees Schuyt in De Groene Amsterdammer nr. 38, 18 september 2014: 26-31

Kees Schuyt (16 juli 2013):  De verzorgingsstaat moet anders   –  http://www.socialevraagstukken.nl/site/2013/07/16/de-verzorgingsstaat-moet-anders/
bruikbare dwaas (useful idiot) –  http://en.wikipedia.org/wiki/Useful_idiot

cognitieve dissonantie  –    http://nl.wikipedia.org/wiki/Cognitieve_dissonantie / Leon Festinger

 

Stemt socialistisch, Frankrijk naar de haaien

Comments are closed.