Feed on
Posts
Comments

Realpolitik

srebrenicakobane_Realpolitik_txt

Wanneer Turkije besluit dat het tijd wordt om Realpolitik te bedrijven, zou dat weleens een verkruimeling van de NAVO tot gevolg kunnen hebben, suggereert defensie-consulent Frantisek Sulc op de Sputnik site van 20 augustus 2016. Sulc somt enkele elementen op die door de respectieve partijen (Amerika – NAVO – Rusland – Turkije – EU) tegen elkaar gebruikt zouden kunnen worden. Zo heeft president Erdogan van Turkije de vluchtelingendeal met de EU in handen. In ruil voor het visumvrije reizen van Turkse staatsburgers in de Schengenlanden houdt Turkije de vluchtelingen tegen en huisvest hen op Turks grondgebied. Ook heeft Turkije controle over de vliegbasis Incirlik, waar Amerikaanse kernbommen zijn gestationeerd. De VS zouden die vijftig bommen graag naar Roemenië verplaatsen, maar zonder de toestemming en medewerking van Turkije gaat dat niet.
Erdogan zal de vliegbasis Incirlik welhaast móeten uitspelen in zijn machtsspel met Amerika en de NAVO/het Westen, louter om zijn eigen (politieke) huid te redden. Voorbeelden van spelletjes met Incirlik zijn vandaag te zien op de Russische site Sputnik en op de site van de Turkse krant Hürriyet.
Rusland zou dringend om het mogen gebruiken van Incirlik hebben gevraagd, maar de Turken ontkennen dat, terwijl ze ook gezegd zouden kunnen hebben dat, mocht de nood aan de man komen, de Russen Incirlik natuurlijk kunnen gebruiken voor hun luchtaanvallen boven Syrië. Zulke spelletjes zullen ongetwijfeld nog een poosje doorgaan, maar voorbeelden van Realpolitik zijn het niet.

visaduell-Heiko Sakurai

Indien er Realpolitik wordt bedreven, dan in ieder geval niet door president Recep Tayyip Erdogan. De Turkse president graait als een groggy bokser om zich heen op zoek naar steun waar hij die maar denkt te kunnen krijgen. Dat hij daarbij de kant van Rusland en de Arabische landen opkijkt, is niet meer dan logisch en niet onmiddellijk een proeve van Realpolitik. Dat Turkije afziet van het EU-lidmaatschap zou je een proeve van gezond verstand en rationeel denken, kunnen noemen. Geen Realpolitik, maar simpelweg inzien dat je geen andere keus hebt.
Wanneer we bijvoorbeeld bedenken dat Erdogan van Turkije een presidentiële republiek heeft gemaakt, dan moeten we vaststellen dat hij eerder een voorbeeld aan zijn nieuwe vriend Putin heeft genomen dan aan de zogenaamde democratische kongsi van EU en Amerika. Bovendien, zou Erdogan een ware Realpolitiker zijn, dan zou hij zich niet hebben laten laten verrassen door de legerrevolte op 15 en 16 juli jongstleden. Hij zou op z’n minst een plan B en C in de achterzak hebben gehad.

Zowel de Tsjech Frantisek Sulc als de Rus Andrei Manoilo brengen prikkelende zaken ter sprake en belichten de huidige situatie vanuit interessante perspectieven. Geen van beiden echter schijnt zich af te vragen wat president Putin van plan is met zijn nieuwe vriend Recep Erdogan. Want, wanneer er momenteel een Realpolitiker op het toneel figureert, dan heet hij Vladimir Putin.

De vraag of Vladimir Putin zijn ‘lieve vriend’ Erdogan zal gebruiken en inzetten bij zijn spel tegen de NAVO en Amerika, is een retorische. Interessant is op welke manier Rusland de wankele positie van Erdogan zal uitbaten om zijn eigen aspiraties te bedienen. Putin kan Turkije dat NAVO-lid is bijvoorbeeld als obstructor (met veto’s) gebruiken tegen aspirant NAVO-leden. Iets wat in Ruslands belang zou zijn, want iedere uitbreiding van deze agressieve NAVO (in tandem met de net zo agressieve EU) is de Russen een doorn in het oog.
De voorlopige conclusie blijft dat Turkije – in het bijzonder de persoon Erdogan – voor Putin van meer nut is als onbetrouwbaar NATO-lid dan wanneer Turkije de NATO zou verlaten en onder Ruslands vleugels kruipen. Erdogan heeft bewezen geen stabiele factor te zijn in het geopolitieke schaakspel. Putin zal Erdogan dus pressen om lid van de NATO te blijven en voor Putin’s steun zal Erdogan tegenprestaties moeten leveren die Rusland bevoordelen en dus, bijna automatisch, het Westen (dat zijn in dit geval Amerika en zijn vazal de onderling plukharende EU-lidstaten) benadelen.

Vladimir Putin zal de NATO en de EU mede via Erdogan frustreren waar mogelijk. Bij zo’n spel is de juiste maatvoering en goede timing van essentieel belang. Als poppenspeler moet je niet overvragen – je moet bijvoorbeeld je tegenspelers niet zonder uitwegen laten – niet te gulzig en hebberig zijn en niet te vroeg willen pieken, om een een Pyrrusoverwinning te scoren, Putin bewijst tot nu toe dat hij die kunst redelijk verstaat. De Amerikaans – Britse inval in Irak (20 maart 2003) is een naargeestig voorbeeld van zo’n desastreuze pyrrusoverwinning. De ego’s van Bush en Blair komen ons nog dagelijks duur te staan. Het einde van het geglobaliseerde terrorisme lijkt verder verwijderd dan ooit, terwijl bedrijven als Halliburton, Kellog, Brown & Root (Dick Cheney en Donald Rumsfeld) uitstekende zaken hebben gedaan en wel zijn gevaren bij de Irak catastrofe. Oorlog is een gouden handel, met een gezond groeipotentieel, gerandeerde rendementen en risicovrij voor de investeerders.

russia_turkey_hassan_bleibel

Turkije mag van Rusland hier en daar en af en toe best een hoge borst opzetten en als een kalkoense (turkey) haan onder ketelmuziek met de veren pronken, maar zal dat binnen de door Putin gestelde perken dienen te doen.
Als de Turkse premier Binali Yildirim op de site van al Jazeera met zijn sabel rammelt en krijgshaftig aankondigt dat Turkije de komende maanden in Syrië een actievere rol zal spelen ten behoeve van beëindigen van de strijd aldaar dan weet iedereen dat Turkije dat enkel mag wanneer Putin het goed vindt en op de door Putin voorgeschreven manier. Hetzelfde geldt voor het door Yildirim aangekondigde charme-offensief van Turkije naar de Arabische bondgenoten en Iran. Die zien Turkije trouwens aankomen: gisteren steunde Erdogan de ISIL en rebellen tegen Assad en vandaag is Erdogan een grote vriend? Alleen wanneer Putin daar toestemming voor geeft, en in de mate die Putin aanvaardbaar en wenselijk acht, natuurlijk.

De affaire rond Fethulla Gülen leent zich uitstekend als onderdeel van het rookgordijn dat de diverse partijen optrekken, teneinde gezichtsverlies te voorkomen en, indien onvermijdelijk, te maskeren. Gülen wordt opgeblazen, maar fungeert uiteindelijk als kleingeld, wisselmunt.

Waar het om draait, is de vraag of Vladimir Putin zijn troeven kundig uitspeelt. Dat is ook in ons belang, want de NAVO en de EU laten zich o zo makkelijk door het financieel-militaire complex op sleeptouw nemen en gebruiken – in naam van de Vrijheid, de Verlichting, de Democratie, de Vrije Markt en wat je nog meer aan nobels uit de kast kunt trekken. [ Lees in de London Review of Books (28 juli 2016) de bespreking van het Chilcot Rapport door Philippe Sands over de gang van zaken bij de inval in Irak, waar we onder andere de ISIL in Syrië aan te danken hebben, om een beeld te krijgen hoe dat op sleeptouw nemen gaat]

PedrgSrblj EU_Amerika_hamburgers

Hoe vaardiger Putin zijn judo-technieken toepast, hoe beter dat voor ons is. De NAVO en de EURO-politici staan bijkans te popelen om een agressieve Putin als amokmakende halfmongool uit de Russische steppe aan de kaak te stellen, die ons schuimbekkend en tandakkend naar het leven staat. Dat leidt onze aandacht af van de werkelijk nijpende zaken die zij niet adresseren en aanpakken. Zoals het verpieteren van de Europese Unie en het grootse Project Europa. Dat is allemaal de schuld van Putin en de IS/Daesh-barbaren daar in die verre woestijnen. Dus moeten ‘wij’ ze platbombaderen, tot er geen kameel en ezel meer naar een dierenziekenhuis kan. Hun leus luidt sinds jaar en dag: van dik hout zaagt men planken.

Indien Putin de VS en NAVO in de geest van judo tegemoet treedt, kan dat veel ergernis besparen en agressie schelen. Hoe ongevaarlijker Rusland blijkt, hoe vervelender dat voor de NAVO-baasjes zal zijn. Ze zullen proberen Putin te provoceren zonder dat het al te zeer in de kijker loopt dat zij de aanstichter en stokebrand zijn. Recep Erdogan kan in dat spel weleens een blok aan het been, een liability, blijken die ‘men’ zich niet meent te kunnen veroorloven. Over de manier waarop zo’n situatie wordt aangepakt en afgehandeld, kan iedereen zelf fantaseren. Er hoeft niet meteen of per se polonium bij te pas te komen, maar bij een Realpolitiker weet je het maar nooit.

 

MaKamensky_Obama_Erdog_Putin-txt

 

* * *

Incirlik Airbase is a Bargaining Chip and Blackmail Tool Between Turkey, US
http://sputniknews.com/europe/20160820/1044459759/us-turkey-incirlik-nukes.html

Anatol Lieven: ‘De grote stokebrand is niet Rusland’ / de Groene Amsterdammer –  3 aug. 2016
https://www.groene.nl/artikel/de-grote-stokebrand-is-niet-rusland

Murder in Mayfair, de zaak Aleksandr Litvinenko

http://www.lrb.co.uk/v38/n07/peter-pomerantsev/murder-in-mayfair

https://nl.wikipedia.org/wiki/Aleksandr_Litvinenko

Turkey vows active role in Syria, better regional ties
Turkish prime minister said Ankara will play a more active role in Syria and repair its ties with regional powers.

Military to Military’ / Seymour M. Hersh on US intelligence sharing in the Syrian war / London Review of Books, 07.01.2016 2016

Philippe Sands: ‘A Grand and Disasterous Deceit / Een mega- en rampzalig geval van bedrog en misleiding
http://www.lrb.co.uk/v38/n15/philippe-sands/a-grand-and-disastrous-deceit

 

Ahmad Roumi (Gaziantep, Turkije):  De Syrische oppositie, tussen manipulaties van buitenaf en intern wantrouwen / L’opposition syrienne, entre manipulations externes et méfiance interne /  L’Orient, Le Jour   20/08/2016

‘Nombreux sont ceux qui ne se sentent pas représentés par la CNS, établie à l’étranger et impuissante depuis 2011.

[CNS = Nationale Raad/Vergadering van Syrië  >   http://fr.etilaf.org/coalition-components/le-conseil-national-syrien.html]

[À] la lumière de la crise actuelle en Syrie et la multiplicité des parties impliquées dans ce conflit, nombreux sont ceux qui n’accordent aucune crédibilité aux opposants politiques actuels, ainsi que ceux qui accusent ces forces politiques d’être faibles, permettant l’influence de groupes jihadistes et l’émergence de ce qui est connu sous le nom de l’organisation de l’État islamique (EI)’

 

kaart centraal azië_Oost Europa

 

Vladimir Putin is een strategisch denker

Dave Granlund Putin strateeg

Defensie-analist Luke Coffey schrijft op al Jazeera (22.08.2016) over Vladimir Putin’s vermogen tot strategisch denken: Putin is in staat om ‘hard and soft power’ te gebruiken ten behoeve van een succesvolle Russische buitenlandse politiek.

 

 

 

* * *

Illustrators / politiek cartoonisten:

Hassan Bleibel  (Libanon)

Dave Granlund (Amerika)

Marian Kamensky  (Slowakije)

Heiko Sakurai  (Duitsland)

Predrag Srbljanin (Servië)

 

 

 

 

Comments are closed.