Feed on
Posts
Comments

 

 

‘Als Nederland – ik bedoel natuurlijk de VVD’ers Mark Rutte en Stef Blok – als Nederland nu eens Rusland isoleerde. Zouden we dan niet meteen van die MH17 soap af zijn, en toch gas van Putin krijgen? Want daar gaat het om: wil Vladimir Putin de provincie Groningen annexeren, overnemen, in ruil voor gas. De Groningers moeten dan op Rijkskosten natuurlijk eerst Russisch leren.’

‘Zouden ze hun volkslied mogen behouden? De Groningers zijn nogal gehecht aan het “Peerd van Ome Loeks.” Laat zich dat in het Russisch vertalen?’

‘Neem China meteen mee,’ stelt Feisal voor, ‘ik bedoel Rutte en Blok, dat zijn toch twee geweldige Grootmachten, die kunnen Rusland en China makkelijk aan. Dus pak de Chinezen er meteen bij, zeg. Laat die twee gladakkers China ook maar boycotten en isoleren. Als ze toch bezig zijn, dan maar in een moeite door en voordeliger per dozijn of gros.’

‘Hè ja,’ snort Semanur verlekkerd, ‘dan vragen we Donald Trump om een brief aan de VVD-meneren Rutte en Blok te schrijven, om te vragen of ze (= BlokRut) Rusland en China effe willen isoleren. Trump schrijft van die prachtige brieven. In de Trouw staat de brief van Trump aan Kim Jong Un in vertaling afgedrukt. Prachtig proza. Echt, ik verkondig geen nepnieuws.’

Semanur pinkt een denkbeeldige traan weg en ze zegt zwijmelend: ‘Ik kreeg er een brok van in mijn keel. Neen, heus, Donald Trump móet een Nobelprijs krijgen. Desnoods voor literatuur. Zóóó’n brief, die lees je maar een keer in je hele leven. Een soort zonsverduistering. Die maak je ook niet elke dag mee. Voor de laatste zonsverduistering zijn we speciaal naar Amerika gereisd.’

‘Ik ben het helemaal met je eens,’ zegt Feisal, ‘bovendien heeft Trump de kleffe casus met pornoster Stormy Daniels en met een paar Playmates en zo, daarmee laat hij de scheve-sex-schaats van die  Nobelprijscommissarissen mijlenver achter zich. Dus: Trump for Nobel! Trump for Nobel!

Jump on Trump! Jump on Trump! Let op de juiste accenten en het ritme jongens. Jump on Trump!

‘En de meneer Rutte dan?’ vraagt Marieke met een benauwd stemmetje, ‘moet meneer Rutte geen Nobelprijs? Die man heeft nota bene Russische les genomen om tegen Putin te kunnen zeggen wat hij al jarenlang wilde zeggen, maar niet kon – staat op de NRC-site. Dat lijkt me vreselijk. Niet te kunnen zeggen dat je van iemand houdt. Die frustratie bouwt zich op. Eindelijk, eindelijk, kan meneer Mark zijn liefde voor kameraad Vladimir in het Russisch verklaren. Dat moet een enorme opluchting zijn.’

‘Als journalist, die over MH17-soap moet blijven schrijven, zal je je danig opgelaten moeten voelen,’ denkt Semanur, ‘je weet dat je gebakken lucht verkoopt, maar het moet nu eenmaal. De NRC zet op de voorpagina – wel precies óp de vouw – in bescheiden chocoladeletters: “Doorbraak MH17” en Trouw brengt het weliswaar op de voorpagina, maar ónder de vouw: “Nederland voert de druk verder op.” Dat is qua tekst bijna satire, daarom dat het net onder de vouw staat. Onder de kookboeken en het wielrenner-nieuws. We lezen als Kremlin watchers.’

Feisal: ‘De NRC serveert cold turkey.’ Hij leest voor: ‘ < Nog jaren van (juridische) strijd liggen in het verschiet. Jaren dat Rutte zijn politieke belofte dat de „schoften’’ die verantwoordelijk zijn voor het neerhalen van het toestel zullen worden berecht niet kan inlossen. Wat dreigt is een ‘frozen conflict’. Iets waar de Russen overigens zeer vertrouwd mee zijn. >
Jammie! Een diepvries-conflict. Ik kan me iets vervelenders voorstellen bij deze temperatuur. Ik wil graag een diepvries-conflict in de frambozen-vanille smaak alstublieft.’

Marieke: ‘Ik ga die brief van Trump in het Koreaans, het Amerikaans en het Nederlands laten kalligraferen en dan hang ik ze op het toilet.’

‘Goed idee,’ zegt Feisal, ‘als het wc-papier onverhoopt op is en je hebt vergeten nieuw te halen, dan heb je tenminste een contingency plan.’

‘Alles goed en wel jongens,’ zegt Semanur, ‘maar wat pipo’s als Rutte (de MH17-soap) en in Engeland Theresa May met haar Skripal-novichok act doen, is simpelweg politieke marketing bedrijven. De kiezer is hun klant, ze zijn uit op zijn stem, en voor die klant projecteren ze het beeld en het gevoel van volksvertegenwoordigers die opkomen voor gerechtigheid en de rule of law. Dat wil de kiezer immers graag:  stemmen op eerlijke en rechtschapen personen, die pal staan voor rechtvaardigheid en fairness. Want diezelfde politici halen in werkelijkheid de kiezerskudde schaamteloos keer op keer het vel over de oren. Met hun systematische deregulering, cynische pseudo-privatisering en het pervers bevoordelen van vermogen en kapitaal over arbeid. Denk maar aan onze nul-rente op spaargeld, het optrekken van de pensioen en AOW-leeftijd en veel meer kleinere diefstallen. Dus moeten ze heel hard schreeuwen dat ze gerechtigheid voorstaan en nastreven, zodat de kiezer het nare vergeet of verdringt.’

‘Dat wil niet zeggen dat je de rule of law en de menserechten niet serieus moet nemen,’ merkt Marieke op, ‘alleen maken deze pipo’s daar zacht gezegd een uiterst selectief gebruik van: wanneer het hun past en uitkomt.’

‘Dat snijdt hout,’ zegt Feisal, ‘wanneer een Rutte bijvoorbeeld het referendum als democratisch instrument door K3 Ollongren laat dumpen en de rulings van de Nederlandse belastingdienst met multinationals door Wiebes laat saboteren, moet hij die door ons ervaren onrechtvaardigheid ergens mee compenseren, zodat de kiezer de binnenlandse onrechtvaardigheden vergeet en mee kan liften op het gevoel deel uit te maken van een grotere nobele zaak: Internationale Rechtvaardigheid en Globale Gerechtigheid. Daarom spelen ze nu de kaart van terecht verontwaardigde good guys tegenover de in-en-in-slechte bad guy: Vladimir Putin.’

‘Zowel de kiezer als de pipo’s  die hem voor de gek houden, weten dat de andere partij weet dat hij voor de gek wordt gehouden en bedriegt. Kijk naar wat er nu in Amerika gebeurt: Trump liegt erop los, iedereen weet dat intussen, maar het Congres doet niks en geeft steeds weer toe aan Trumps eisen. Het werkt wel degelijk.’

Feisal: ‘Politici goochelen en manipuleren met cognitieve dissonantie,” dat wil zeggen dat ze inspelen op het verlangen van de meeste mensen naar een harmonieus totaalbeeld: we luisteren liefst naar consonante muziek, niet naar dissonante. Men onderscheidt op langere termijn niet tussen een Rutte die ons een oor aannaait met zijn neoliberale beleid (dat is een negatief beeld, idee en gevoel) en het positieve beeld van een Rutte als voorvechter van Recht en Gerechtigheid voor de MH17-slachtoffers en Nederland. Dus moet men kiezen tussen Rutte/slecht en Rutte/goed, en voor “slecht” kiezen is niet zo best, want de man is immers democratisch gekozen. Dus in feite hebben wij “slecht” gekozen, want we hebben gekozen voor een pipo die ons fopt. Dat is geen inzicht dat iemand er graag op nahoudt.’

Semanur: ‘In Engeland gebruikt Theresa May de Skripal-novichok rel om het slechte gevoel dat veel Engelsen rond de aanpak van Brexit hebben – niet eens Brexit op zich, maar de retoriek en de trucs eromheen – te overschreeuwen.’

‘Volgens professor Daniel deNicola moeten we verantwoordelijkheid nemen voor wat we geloven (met dank aan Inez Polak die me op dit artikel wees, in de Trouw van vandaag),’ zegt Feisal.

Marieke: ‘Het is waar wat L.L. en K.F. zeggen: vandaag de dag heb je meer aan marketing-inzichten dan aan politicologie, om te begrijpen hoe de hazen lopen en hoe je te grazen wordt genomen waar je bijstaat. Ik had nooit van Mark Gottdiener en zijn The Theming of America gehoord, maar het verschaft me wel eye openers zeg.’

‘Dat is de taak en functie van goede leraren,’ zegt Semanur, ‘die wijzen de weg, want als je op eigen houtje achter alle belangrijke wetenswaardigheden moet komen, heb je aan dit leven niet genoeg. Trouwens, vergeet de mafia, de georganiseerde misdaad, niet, daar is veel over geschreven en onderzoek naar verricht en die inzichten zijn steeds beter toepasbaar op de hedendaagse politiek en politieke pipo’s. James Comey vergelijkt Donald Trump niet zo maar met een mafia-baas.’

Marieke: ‘Comey vergelijkt Trump zelfs één op één met mafioso Gravano: net als Gravano is Trump door constant en structureel liegen in het Witte Huis gekomen. En Trump gaat gewoon en onverholen door met liegen. Voor mij laten Comey’s passages over de mafia in relatie tot Donald Trump niets te raden over.
Het begint met “kleine jokkentjes” en allengs gaat het van kwaad tot erger. De beroepspoliticus krijgt de smaak te  pakken, hij komt weg met leugens. In Den Haag bijvoorbeeld liegt Rutte nu net weer over die zogenaamde memo’s van de dividendbelasting voor de multinationals – en de rulings van de belastingdienst met die multinationals, dat zijn twee kanten van dezelfde medaille: circa 1.5 miljard – dus waarom zou hij niet liegen over MH17? Al die slimme spin and sleeze keert zich op den duur tegen die gehaaide, gewiekste, politieke pipo’s en hun ingebakken pluchegeilheid.’

‘Dat komt ervan als je zoals de neoliberalen doen, alles maar dan ook alles commodificeert, tot vermarktbare waar maakt, ‘ zegt Feisal, ‘dan worden ook leugen en waarheid inwisselbaar.’

‘Nepnieuws is inmiddels pasmunt en wisselgeld.’

 

 

 

Sheldon Wolin (2010): Democracy Incorporated  / Princeton UP /ISBN: 978-0-691-14589-1

Donald Cressey (1969): Theft of the Nation

http://www.organized-crime.de/cressey.htm

 

James Comey (2018): A Higher Loyalty   / London: MacMillan / ISBN: 978-1-5290-0082-5

https://www.theguardian.com/us-news/2018/apr/14/a-higher-loyalty-review-james-comey-trump-book

Nederlandse vertaling bij De Geus /  ISBN: 978 9044541144

 

 

work in progress

 

 

 

Comments are closed.