Feed on
Posts
Comments

Semieten

 

 

Laura: ‘Kort door de bocht, for the sake of this argument, zou je kunnen stellen dat er twee soorten semieten zijn: de goede en de foute. Zo bracht Nathan het althans, tijdens de afgelopen kerst. En het instrument dat bij deze discriminatie een hoofdrol vervult, dat zijn “de” Duitsers, oftewel de nazi’s, want daar bestaat geen verschil tussen. Dit eveneens for the sake of the argument, want dat vertelt veel lekkerder. Kijk maar naar de film Inglourious Bastards: Duitsers zijn nazi’s. Brad Pitt gaat als luitenant Aldo Raine – alias Aldo de Apache, met zijn grote bowiemes – nazi’s vermoorden en scalperen. Hij en zijn bende gaan naar Duitsland, ze slaan Duitse militairen met een baseball bat de schedel in en scalperen ze, want het zijn allemaal nazi’s. Ze kerven hakenkruizen op het voorhoofd van hun slachtoffers. Dat is niet barbaars, want het gaat om nazi’s. Dat zijn de slechterikken, terwijl de Amerikanen, de ami’s, de goeden zijn. Tarantino bedrijft ongeremde satire, al zullen niet veel mensen de satire in deze hilarische film onderkennen, vermoed ik.’

Feisal: ‘Satire, is zeker heden ten dage, zowat nog de enige manier om “de waarheid” ongestraft over het voetlicht te brengen. Vooral een waarheid als Tarantino in deze film presenteert: Amerikanen kunnen net zo barbaars en bigot zijn als de nazi’s, of als wie dan ook. Film is intussen het beste, het effectiefste, medium, omdat bijna niemand meer een boek leest. Laat staan goede boeken, literatuur dus. Alles begint en eindigt bij ons rampzalige onderwijs, want lezen – echt lezen, bedoel ik – leer je immers op school. Verzaakt de school, dan komt het nooit meer goed. Werp eens een blik in Melville’s Moby Dick. De meeste mensen zinkt bij het zien van de inhoudsopgave de moed meteen in de schoenen: wát! moet ik dát lezen? Waar gáát dit boek over?
Satire per film dus, dat doet Tarantino meesterlijk. In de film Inglourious Bastards vooral via karikaturale stereotyperingen, culturele accenten.
Juist, okay, just for the sake of the argument. Tarantino begint zijn satire meteen met de Oostenrijkse SS-kolonel (Adolf Hitler was Oostenrijker) Hans Landa, die de jodenjager (Jew hunterJudenfänger) als eretitel voert en die natuurlijk het spiegelbeeld is van de Amerikaanse luitenant Aldo Raine. Landa vangt en vernietigt joden, terwijl Raine nazi’s de schedels inslaat en ze scalpeert. Eigenlijk begint de film vóór het eigenlijke verhaal begint, met dat beeld van de bijl in het hakblok, vanuit kikvorsperspectief gefilmd. Je weet, achteraf, nu: er gaat gehakt worden, er gaan spaanders vallen en koppen rollen. De bijl staat aan de wortel. De joodse onderduikers, de Untermenschen, zien de wereld vanuit kikvorsperspectief. Tarantino laat de kijker al deze omineuze symboliek meteen aan het begin zien, in een zeer korte spanne tijds. Knap, razend knap. Je moet deze film meerdere keren bekijken.’

Maar wie zijn hier de barbaren? De eerste joden die we in de film te zien krijgen, zijn letterlijk Untermenschen, want ze verstoppen zich onder de houten vloer van een Franse boerderij. Okay. Ga verder, wie zijn volgens Nathan de goeden en wie de slechterikken? Waar komen de Duitsers in het spel.’

Laura: ‘Duitsers. Donald Trump, nazaat van Duitse emi-/immigranten. Goed, dit terzijde. Semieten. Hier dient vooraf de aantekening bij gemaakt: goed of slecht voor “ons”, in West-Europa. Vanuit europacentrisch perspectief. Nathan redeneerde als volgt: de Duitsers hebben eerst de voor ons goede semieten – ook wel joden genoemd, of als zodanig geëtiketteerd – eruit gegooid en voor een groot deel vernietigd, ausradiert, en zo’n drie jaar terug, in augustus 2015, hebben de Duitsers, massaal verkeerde – voor óns verkeerd – semieten Europa binnengelaten. Dat zijn die miljoen-plus migranten van Angela Merkel. De Duitsers veroorzaken dus de ellende. Omdat ze tegelijkertijd racisten en geen-racisten denken te zijn, want wie weet er nou wie of wat er joods is en wie of wat een semiet precies is? Dat weten de Duitsers waarschijnlijk het minste van iedereen op de wereld, daarom doen ze maar wat. En omdat het Duitsers zijn, óverdoen ze het, en dan ook nog eens gründlich. Zijn joden geen semieten? Okay, maar niet alle semieten zijn jood. Maak je het onderscheid op basis van ras of godsdienst, of beide? Vraag dat vooral aan de Duitsers.’

Feisal: ‘Aha, op die toer. Omdat de Duitsers, volgens Aldo Raine dus de nazi’s, de joden eruit gooiden, en die joden ergens naartoe moesten. Naar Madagaskar kon niet, vanwege dat gaskar. Die gasoptie kwam later in beeld. Misschien vanwege dat gaskar. Dus zijn “de” joden uiteindelijk door de overwinnaars – de geallieerden-met-boter-op-hun-hoofd – in Palestina gedumpt. Weet je nog: de beruchte Balfour-declaration. Hetgeen tot op de dag van vandaag ellende veroorzaakt. Allemaal de schuld van de Duitsers. Let wel: kort, heel kort, door de bocht hè. De geallieerden leerden helemaal niks van de verse, nog lillende, bloedige, geschiedenis, en ze doen precies datgene wat de nazi’s deden: ze negeren de palestijnen, de primitieven, die de “lege” woestijnen van Palestina bevolken.

Even terug naar de Tarantino-film. De SS-kolonel Hans Landa heeft een deal gemaakt met “de autoriteiten” (the top brass) dat hij naar Amerika mag, naar het eiland Nantucket. Weet je nog? Indianen? Aldo the Apache. Moby Dick? Deals met nazi-oorlogsmisdadigers? Operation Paperclip.’

Laura: ‘Tja, antisemitisme, xenofobie, rassenhaat en ranzige deals als het zo uitkomt. Het is om doodmoe van te worden, dit eeuwigdurende gedoe over anti-semitisme, onzalig gekoppeld aan godsdienst. Ik las net op de site van Trouw een stuk over jodenhaat die volgens de schrijver, een Nederlandse dominee, vele migranten van kindsbeen af zou worden bijgebracht. Nu komen die migranten, vaak met hun ingekankerde jodenhaat, massaal West-Europa binnen en daarom emigreren veel joden. Dat resulteert in een omgekeerde braindrain, want de meeste migranten zijn laag-opgeleid en nul komma nul aangepast, terwijl de meeste joden, enzovoorts. Hier hebben de brave Europese politici in hun wijsheid nooit over nagedacht.’

Feisal: ‘Indien je een werkelijk diabolische inborst had, zou je kunnen denken dat de Duitsers – of is het alleen frau Merkel? – zo’n afkeer van joden hebben, dat ze de exoten juist vanwege hun jodenhaat massaal importeren. Dan vertrekken de joden vanzelf, zonder dat de Duitsers hun handen vuil hoeven te maken. De Duitsers zijn dan dus geen racisten, ze zijn niet anti-semiet, ze zijn alleen anti-joods. Waarom, dat mag Joost weten. Misschien is jodenhaat erfelijk bij Duitsers? Dit mag je natuurlijk niet hardop zeggen, maar als alternatieve motivatie kan in deze soap niets te bizar te zijn. Een krankzinnige redenatie, maar ik wil het toch even gezegd hebben. Laten we overigens, als het om anti-joodse sentimenten gaat, de Fransen niet vergeten.’

Laura: ‘En de Britten, en welke beschaafde en verlichte natie eigenlijk niet? Maar goed. Het ongecontroleerd en massaal binnenlaten van exoten, is net zo krankzinnig. Evenals het drammen van die wereldvreemde Eurocraten ergens in Brussel, om Hongarije, Polen en nog wat landen, migrantenquota door de strot te willen duwen. Uit naam van de Verlichting, de Mensenrechten, de Euro, de Democratie, en de rest van de rammelende riedel. Die zogenaamde politici leven in een heel aparte bubbel, die met het dagelijkse leven van de gewone burger geen enkel raakvlak lijkt te hebben. Ik vind ze levensgevaarlijk.’

Feisal: ‘Wat beweert de schrijver van het Trouw-artikel?’

Laura: ‘Ik lees een citaat voor:  “Daarom wil ik, hoewel ik zelf bijbelwetenschapper ben, hier een pleidooi voeren voor het behoud van de ‘onopgeefbare verbondenheid’ van de kerk met het Joodse volk (en impliciet ook met de staat Israël) waarbij geheel van bijbelse argumenten wordt afgezien. De 2000 jaar oude geschiedenis van Jodenhaat, die is uitgelopen op de grootste misdaad in de geschiedenis van de mensheid, de Holocaust, is voor een aanzienlijk deel een christelijke geschiedenis. ”
Dus geen bijbelse argumenten, maar omdat de christenen en de christelijke kerk zich schuldig hebben gemaakt aan jodenhaat. Daarom moeten wij achter Israël staan, als een soort schulddelging.
De schrijver, ene dominee dr. Pieter van der Horst, noemt de import van moslims trouwens als ingrediënt voor jodenhaat.
Ik lees voor:  “ …. er komt nog iets zeer verontrustends bij. Dat is dat in de afgelopen jaren het monster van de Jodenhaat weer overal zijn kop opsteekt. Er is al dikwijls op gewezen dat Jodenhaat in telkens bredere kring bon ton lijkt te zijn geworden, niet alleen bij uiterst rechts en uiterst links, maar ook in het politieke midden.
Wat dit probleem nog ernstiger maakt is dat veel uitingen van Jodenhaat tegenwoordig uit de groeiende islamitische gemeenschap komen, en dat echt niet alleen uit geradicaliseerde kringen. Ondanks goede en goedbedoelde pogingen tot Joods-islamitische dialoog wordt dit probleem niet kleiner, integendeel, het wordt groter door de instroom van vele duizenden moslim-immigranten uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika.”

Nog even en ik hoor het de dominee zeggen: de joden zijn de schuld van het wangedrag van veel moslimimmigranten, want als er hier geen joden zouden wonen, dan hadden die immigranten geen aanleiding voor onvrede die zich in geweld uit. Het komt er op neer de joden als zondenbok neer te zetten, zij het op heel subtiele wijze. Begrijp me niet verkeerd. Zo stelt deze dominee het niet, maar tot dit frame neig althans ik.’

Feisal: ‘Het is inderdaad niet te geloven. Je ziet het toegepast in de biologie: zet exoten uit om als plaag ervaren soorten te verdelgen. Alleen gaan de geïmporteerde exoten al gauw een nog grotere plaag vormen dan de soort die ze moesten uitroeien. Denk maar aan de konijnen en honden in Australië, en de nijlbaars in het Victoriameer, en vele andere voorbeelden. Ik moet denken aan wat de zionist Theodoor Herzl ooit zou hebben beweerd: dat er wat hem betreft nooit te veel en nooit te virulent antisemitisme kon zijn, omdat precies die jodenhaat maakt dat joden zich hun identiteit onontkoombaar bewust worden en daarom naar Israël zouden emigreren. Niet dat ik geloof dat achter het massaal importeren van migranten – denk overigens aan het vorig jaar gesloten Migratie Compact van Marrakesh – zo’n duivels plan zou steken, maar desniettemin. De meest politici zijn nou eenmaal niet al te snugger. Tegen de Rothschilds kunnen ze in geen geval op. Dat weet ik wel zeker.’

Laura: ‘De familie Rothschild lijkt een effectief verdedigingsmiddel gevonden te hebben: geld. Veel en groot geld en vooral: controle over al het geld van de wereld.’

Feisal zucht: ‘Ik kan de Rothschilds geen ongelijk geven. Als je altijd in de hoek blijkt te zitten waar de harde klappen vallen, dan ga je op zoek naar een effectieve verdediging. De haute finance lijkt mij een superbe middel. Op dit scenario doorbordurend: de Rothschilds veroorzaken, verhapstukken, de massale volksverhuizing van voor-Europa-foute-semieten naar Europa. Dat heeft tot gevolg dat Europese joden massaal naar Israël emigreren, hetgeen resulteert in winst voor Israël, een creatie van Rothschild, en verlies voor Europa. De wraak van Rothschild voor Europese jodenhaat? Het zou onderwerp voor een roman van Philip Roth kunnen zijn. Wie weet.’

 

 

 

Sir Winston Churchill, Rothschild Zionism & the Creation of Israel /  Published on May 29, 2018

This video is a historical review of how the modern day Zionist state of Israel came into being, including the Rothschild connection.

 

Jewish Documentary – Full Film  –   Published on April 21, 2009

Faith and Fate is a documentary telling the story of the Jews in the 20th Century. The first Episode is called, “The Dawn of the Century” and covers 1900 – 1910. This episode introduces the uniqueness of Jewish history in the 20th century within the context of world history. At the turn of the 20th century, Jews were scattered across the globe, representing only ¼ of one percent of the worlds population. It was a time of empires, imperial rule and colonial expansionism. In Russia the masses, including the Jews, lived in dire poverty which was compounded by grassroots antisemitism.

 

Die Macht der Rothschilds

Über die Jahrhunderte haben Rothschild ein enormes Vermögen angehäuft, unmoralisch, betrügerisch, spekulativ, teilweise verbrecherisch, und das ohne jegliche Kontrolle und Offenlegung, alles im Geheimen und ohne Strafverfolgung oder Konsequenz.

 

Die Rothschild-Kontrolle | 16. Dezember 2018 |

500 Billionen Dollar Vermögen, Kontrolle über 164 Banken, Anstiftung von Kriegen, Herrschaft über Präsidenten und Staaten. Das und vieles mehr wird der Familie Rothschild zugeschrieben. Sehen Sie hier die verfilmte Liste von Banken, die sich im Besitz und unter der Kontrolle der Rothschilds befinden. Und welche weiteren Verflechtungen lassen sich darüber hinaus erkennen? Urteilen Sie selbst über die Behauptung, die Rothschild-Dynastie sei die mächtigste Familie der Erde.

 

Anti-Semitism, anti-Zionism and Israel’s leaders – UpFront / al Jazeera / Published on Jul 1, 2017

Anti-Semitism is racism. No ifs, no buts. It’s hostility to, or prejudice, against Jews. There are some who have suggested that anti-Zionism – the opposition to a Jewish-majority state in Palestine – is also a form of anti-Semitism. While some anti-Zionists do cross the line into anti-Semitism, many, including Jewish anti-Zionists, make clear their criticism is of Israel, not of the Jewish people. They make a distinction between Jewish people and Israel’s policies.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Comments are closed.