Feed on
Posts
Comments

 

 

‘Hoe lang zal het duren, voordat de verontwaardiging over het verdwijnen van de Saudi-journalist Jamal Khashoggi is geluwd?’

– ‘Niet ze heel erg lang. Het zal spoedig business as usual zijn, want er moeten weer voor miljarden aan wapens worden verkocht en die moeten vervolgens ook nogeens getest worden in negorijen als Jemen bijvoorbeeld. Dus erg lang zal de heilige verontwaardiging niet aanhouden.’

‘Je zou haast zeggen dat deze gebeurtenis een promo-stunt is voor het nieuwe boek van John Mearsheimer: tribaal versus liberaal.’

– ‘Ik zie wat je bedoelt. Het komt natuurlijk wel gunstig uit, al heb ik nog geen relaties zien of horen leggen. Mearsheimer zegt eigenlijk niet erg veel nieuws, hij vat het discours hierover van de afgelopen jaren samen en presenteert het duidelijk en overtuigend. Toevallig leent Saudi-Arabië zich uitnemend voor het stereotype van de tribale maatschappij, met clans en een erfelijk koningschap.’

‘Wij zijn tenslotte door de Verlichting en de Renaissance gegaan, en we zitten in Europa en hebben de euro en niet te vergeten de Mensenrechten. Dus bij ons is hooguit nationalisme en populisme aan de orde, maar geen primitief tribalisme.’

– ‘Wat is het verschil?’

‘Volgens Siedentop veronderstelt nationalisme gelijke status in de groep en tribalisme niet. Tribalisme voorziet in tribale identiteiten, maar niet per se een gelijke status voor de leden van de groep.’

– ‘Hm, ik vind het academische haarkloverij. Ik denk dat nationalisme en populisme heel dicht tegen tribalisme aan liggen hoor. Alleen menen “wij” dat wij “hun” het etiket van tribalisme kunnen opplakken. Dat is vooral denigrerend, laatdunkend bedoeld, maar grosso modo komt het op hetzelfde neer. Academische scherpslijperij daargelaten.’

‘Ik vraag me af hoe “ze” het discours zullen framen. Nou zal het de Saudi om het even zijn welk etiket wij op hun maatschappij plakken, want zij kunnen de hele EU misschien vijf keer opkopen en dan nog een zakcent overhouden. Dus laat die neuzelaars maar ronken en prevelen. Als puntje bij paaltje komt, kiezen ze voor de centen.’

– ‘Dat noemt Mearsheimer dan ongetwijfeld realisme, en liberalisme legt het volgens hem altijd af tegen nationalisme en realisme. Polen en Hongarije bijvoorbeeld, zullen vermoedelijk kiezen voor het etiket nationalisme en realisme en tegen de EU-pipo’s zeggen: stop je liberalisme maar in je pijp en rookt het.’

‘We zullen het zien. Het boek van Mearsheimer komt er aan. Dan kunnen we het zelf lezen.’

– ‘Uit wat ik tot nogtoe heb gelezen over en van Mearsheimer, had hij het beter over neo-liberalisme kunnen hebben. Neoliberalisme is een liberalisme dat is gemuteerd, zoals normale cellen kunnen muteren tot kwaadaardige, maligne, cellen. Dan worden het tumoren. Het neoliberalisme verkankert onze maatschappij grondig, maar of “ze” daar aan, aan dat inzicht, willen is de vraag. Het is voor hen een erg winstgevend verhaal, maar voor hoe lang nog.’

‘Misschien dat Mearsheimer het neoliberalisme ook betrekt in zijn vertoog, maar ik denk het niet. Misschien dat de affaire Khashoggi helpt om de verdwazing vanuit en gebaseerd op het neoliberalisme te mitigeren.’

– ‘Het neoliberalsme is een soort sektarische bevangenheid, die grote delen van de de noemenklatoera in zijn greep heeft. Mearsheimer heeft het over een liberale kruistocht en dat klinkt niet erg tof.’

‘Kruistocht en jihad, wat is daar het verschil tussen? De godsdienst, die blijft een heet hangijzer tussen wij en zij. Wij, beschaafden, wij zijn seculier, terwijl zij, de primitieven, gelovig zijn en het scheelt niet veel of wij zeggen dat ze bijgelovig zijn. Wat geschift dat politici niet over deze thema’s lijken na te denken.’

– ‘Neen hoor, want politici weten als geen ander aan welke kant hun boterham gesmeerd is en wie er voor het beleg zorgen. Dat zijn heus niet de kiezers, al worden die wel in die waan gelaten. Overigens had Benjamin Barber het (al) over Jihad versus McWorld, dat ligt heel dichtbij hetgeen Mearsheimer beweert. Ik ben van mening dat het neoliberalisme de rol en functie van een surrogaat godsdienst vervult, een godsdienst surrogaat voor het zogenaamde seculiere beschaafde Westen. Voor de nomenklatoera, het establishment, een staatsgodsdienst. Een godsdienst met hele enge fundamentalische trekjes. Niet heel erg veel verschillend van het verguisde wahabisme, dat voor het Saudi-establishment de functie van legitimerende instantie vervult.’

‘Ja, daar kan ik in meegaan. Als bijvoorbeeld Zamponi en Bosi het hebben over politiek consumentisme als methode  voor identity building, vergeten ze de godsdienst als belangrijk bestanddeel, ingrediënt, hierbij. Zo seculier-denkend zijn ze, dat ze automatisch veronderstellen dat de hele wereld seculier-verlicht is. Nu ben ik ironisch, pas op.

Het verschil tussen de terreur van de islamitsche jihadi en de neoliberale terroristen is dat de islamitsche jihadisten zichtbare, fysieke, slachtoffers maken. De neoliberale terroristen gaan te werk als anonieme sluipmoordenaars en zetten hun financiële massavernietigingswapens in die als neutronenbommen werken. Zij huizen niet in de grotten en spelonken van Tora bora, maar in airco-gekoelde wolkenkrabbers in New York en de Londense City, in Frankfurt, Tokio en waar al niet meer.’

– ‘Zo, vanuit dit frame, zal geen Westers main stream medium, de zaak benaderen. Dat zou zelfmoord betekenen. Dat godsdienst een factor van betekenis is, is waarschijnlijk. Wat te denken van Erdogans APK en relaties met de moslim broederschap? Lust je nog meer nuances en complicaties?’

‘Ik heb nogeens naar die tekening van Siegfried Woldhek van MBS zitten koekeloeren en ik geloof dat de beschrijving van de Egyptisch-Duitse journalist Asiem el Difraoui, in de Quadriga video, en de tekening van Woldhek aardig overeenkomen. MBS lijkt me een strontverwend groot kind, niet al te snugger en gewend onmiddellijk zijn zin te krijgen. Geen sterke persoonlijkheid. Bovendien zit hij op een berg geld, te weten olie in de grond. Let wel: dit is mijn speculatie en fantasie. Ik heb de man nooit persoonlijk ontmoet en misschien is de echte MBS wel heel anders, dan ik fantaseer.’

– ‘Een gevaarlijke, volatile, explosieve, mix. Als MBS overeenstemt met jouw fantasie over hem, kan ik me voorstellen dat hij in blinde woede (Difraoui: cholerisch) ontstak toen hij ontdekte dat Jamal Khashoggi – nota bene een vriend en vertrouweling, een soortgenoot – hem, persoonlijk, bekritiseerde.’

‘Terwijl hij, MBS dus, nog wel zo zijn best deed en doet om Saudi-Arabië te hervormen en te moderniseren. Snapt Khashoggi dan niet dat dat niet in een vloek en een zucht zijn beslag kan krijgen?! Waarom steekt die relmuis nou een spaak in het wiel en schopt ie stennis?! Ook héél erg invoelbaar hoor. Alleen – ik speel even advocaat van de duivel – had MBS de klus moeten uitbesteden aan profi’s. Bijvoorbeeld de CIA, de maffia of de Mossad, of een VOF van dergelijke operators. Kijk naar de moorden op de broertjes Kennedy. Wie heeft het daar nu nog over? Dat was kat-in-het-bakkie en bijna meteen erna: business as usual.”

‘Jawel, maar als het de bedoeling van MBS is een duidelijke boodschap af te geven, aan alle relaties, dan moet het juist duidelijk zijn wie dit heeft gedaan en op welke manier met “nestbevuilers” zal worden omgegaan. Dat is precies de grap.’

– ‘Dat was me dunkt bij de Kennedy-moorden ook duidelijk. Geen Amerikaanse president heeft het daarna nog gewaagd om de (financiële) maffia te dwarsbomen. De Democraat Bill Clinton verklaarde in november 1999 zelfs de Glass Steagall wet voor overbodig en zette daarmee de deuren wagenwijd op voor frauderende bankiers. In 2008 kwam de klap, the meltdown of Lehman en de rest. Clinton werd later door het Congres impeached, maar mocht toch blijven zitten, omdat de senaat dat toestond. Ra ra, hoe flikte ie ‘m dat? Financiële maffia is eigenlijk een tautologie, een pleonasme. Obama heeft belangrijke daders en aanstichters van 2008 (o.a. Tim Geithner, Larry Summers) zelfs in zijn regering opgenomen en op sleutelposten gezet. De man heeft tenslotte twee dochters. Dan neem je geen risico.’

‘Okay, kan zijn. Niet onwaarschijnlijk. Denken staat vrij. Maar je moet er niet aan denken: Murder Inc., maar dan op moderne leest geschoeid met een geheel vernieuwd business plan. Het is nog een (bescheiden) gat in de markt, maar als de remmingen eenmaal helemaal zijn weggevallen, de morele kaders geslaakt, dan kunnen we pas echt lachûh.
O ja, die tekening van Siegfried Woldhek die is bijna congruent met de tekening van Cyprian Koscielniak, op de andere kant van de pagina. Door de zon scheen die tekening door het papier en ik bedacht dat niet alleen in Saudi-Arabië nog wordt gekruisigd – dat schijnt een regionale folklore, kijk maar in katholieke kerken, aan de muur – maar dat Woldhek MBS als reeds-dood afbeeldt. Vanwege dat aureool.’

– ‘Ambigu. Ja, zo kun je de Woldhektekening ook best duiden: van hervormer-heilige naar dode. Ik hoop het niet hoor, want wat kopen we daar nou voor? Daarmee zal de ellende echt niet voorbij zijn. Dan komt er een volgende en weer een volgende enzovoorts. Zo lang de hebzucht voeding vindt, blijven we etteren.’

– ‘Ik vind de Duitse Quadriga-analyse tot nogtoe een van de beste, misschien wel de beste, die ik voorbij heb zien komen over dit onderwerp. Vooral omdat het deze zaak in een globale context plaatst. Saudi-Arabië is te vergelijken met wat Erving Goffman onder een totale institutie verstaat. Net als Noord Korea. Een beklemmende gedachte die me bekruipt, is dat het neoliberalisme een ideale atmosfeer zal blijken voor ondernemers, entrepreneurs, als destijds het maffiose Murder Inc. Alleen verhuren die gasten zich nu aan pschopaat-bobo’s die over veel, heel veel poen beschikken en die vinden dat meneer X of mevrouw Y het zwijgen moet worden opgelegd. The sky is the limit en het geld klotst bij menige engerd tegen de muren.’

 

 

Larry Siedentop (2001): Democracy in Europe  /  New York: Columbia UP / ISBN: 978-0-231-12377-8

De vier geschriften van de Gele Keizer (200 v Chr. of eerder) – Utrecht/Antwerpen: Kosmos / ISBN: 90 215 2635 2 / vertaling uit het Chinees door B.J. Mansvelt Beck

Lorenzo Zamponi & Lorenzo Bosi: ‘Political Consumerism and Participation in Times of Crisis in Italy’ / in Marco Giugni & Maria T. Grasso (editors) (2018: 141-163): Citizens and the Crisis / Macmillan Palgrave / ISBN: 978-3-319-68959-3

 

Quadriga –  Der Fall Khashoggi: Mord als politische Waffe? | DW Deutsch

DW Deutsch   Published on Oct 19, 2018

Das Schicksal des saudischen Journalisten und Regimekritikers Jamal Khashoggi sorgt weltweit für Aufsehen. Setzen autoritäre Regime immer ungenierter auf Mord und Entführung als Waffe gegen Oppositionelle? Unsere Gäste: Asiem el Difraoui (Nahost-Experte) [Nahost = Nabije, Midden-Oosten], Eva Jobs (Geheimdienstexpertin), Rick Noack (Washington Post)

 

 

 

 

 

 

 

Comments are closed.