Feed on
Posts
Comments

‘Stel: de kat van de buren blijkt een poes met een politieke kater. Wat doe je daar aan? Voor deze vraag ziet Volkskrantcolumniste Sheila Sitalsing zich gesteld en dat is voorwaar geen poezenwater,’ zegt Semanur ernstig.

‘Nu zeg jij ook al poezenwater in plaats van het normale kattenpis. Waarom doe je dat nou?’ vraagt Willemijn. ‘Kun ook jij het beestje niet bij de naam noemen? Heb jij soms politieke aspiraties?’

‘Niet bepaald, neen,’ antwoordt Semanur haastig en met stelligheid, ‘maar bij poezenwater gaan mensen hopenlijk even nadenken: wat is dat, poezenwater? Een deodorant, een aftershave, eau de toilette …?‘

‘Goed, goed,’ zegt Taco ietwat ongeduldig, ‘okay, poezenwater is dus kattenpis, maar mevrouw Sitalsing zegt volgens mij kat, omdat bij poes de onvermijdelijke seksuele connotaties de kop opsteken, en als de Haagse politiek iets niet is, dan is wel erotisch-emotioneel opwindend prikkelend en aantrekkelijk zijn. Bovendien is mevrouw Sitalsing bij de nonnetjes op school geweest en daar moest je na het noemen van het woord poes vast je mond met zeepwater spoelen. Kijk, een kat kan een gecastreerde kater zijn – dus voor de Haagse kaasstolp politiek staan – maar bij een poes denk ik niet zo snel aan een gesteriliseerde kat. Of wel?’

‘Poeslief katten, dat kan weer wel,’ vindt Semanur, ‘althans grammaticaal, maar ik moest via kat en poes eigenlijk denken aan Het wilde denken van de Franse antropoloog Claude Lévi-Strauss: La pensée sauvage. Pensée sauvage betekent ook: driekleurig viooltje, het bloemetje dus. De Nederlandse vertaling zou zeker voor niet-ingewijden moeizaam zijn als het aan het bloemetje zou refereren, want het gaat tenslotte over ongereglementeerd denken. Thinking out of the box.’

‘Voor ons althans ongereglementeerd,’ merkt Willemijn op, ‘niet voor de sauvages van Lévi-Strauss. Die houden er een kattig soort denken op na, dat je liever niet zonder handschoenen moet aanpakken.’

‘Kijk, daar heb je het al,’ roept Taco triomfantelijk: ‘désimination, het uitwaaierend uitzaaien van semantische memen! Babylon!’

‘Veel simpeler. Het gaat hier om het omzeilen van een bepaalde (taboe-)woorden,’ legt Semanur uit, ‘je kunt niet altijd ieder beestje bij de naam noemen. Zeker niet als je bij de nonnetjes op school gezeten hebt en de smaak van zeepwater je blijvend in het smaak- geheugen staat gegrift. Welnu. De Britse antropoloog Edmund Leach wilde met zijn Engelse vertaling van het boek van zijn Franse vriend en collega dat sauvage in de titel behouden, maar pansy (mietje, homoseksueel) vermijden. Dus werd het The Savage Mind en niet Wild Pansies, hetgeen veel spannender zou zijn.’

‘En tegenwoordig geen problemen zou opleveren,’ meent Taco stellig. ‘Integendeel zelfs, durf ik te beweren.’

‘Tot een Brexit zou het vast niet leiden,’ meent Seamanur.

‘Vandaar dat Sheila Sitalsing kat zegt in plaats van poes?’ vraagt Willemijn. ‘Poes klinkt ook veel schattiger, te schattig, misschien? ’

Semanur: ‘Vertalen blijft een subtiele bezigheid. Zo kan a savage blow (bijvoorbeeld bij bokscommentaren hoor je dat vaak) gewoon, maar un coup sauvage klinkt al gauw racistisch: Robert Mugabe is afgezet door het leger, maar het was geen savage coup. Dat kan dus niet, hoewel het in Harare een bloedeloze paleisrevolutie betreft – Mugabe is een liability geworden voor de plunderaars die de globale multinationals bestieren. De échte sauvages zitten alles behalve noble te wezen in airconditioned towers van gewapend staal met kogelvrij glas, overal ter wereld en ze dragen krijtstrepen en attachékoffertjes.
Poes heeft in ieder geval een hogere aaibaarheidscoëfficiënt dan kat. Dat geloof ik wel, ja. Dieper ga ik vandaag niet op de poes in.’

Taco verslikt zich in zijn slok thee en zegt niezend: ‘Diep genoeg voor vandaag Sem, heus, diep genoeg. Ook voor iemand die niet bij de nonnetjes op schoot heeft gezeten, maar je uitleg verdient van mij een schoonheidprijs. Dat verhaal van de Engelse vertaling van Leach had ik nog niet gehoord. Wat is culturele antropologie toch een brede studie, zeg! Jammer dat ook die studie intussen is uitgehold en verwaterd door politieke passanten en paljassen. Ik moet zeggen: be-waterd, door politieke paljassen. Zoals ons hele onderwijs.’

‘Mevrouw Sitalsing zit er maar mee,’ zegt Willemijn met een treurig gezicht, ‘die heeft buren met een poes die een kater van de Haagse politiek heeft en derhalve als kat door het leven gaat.’

Taco: ‘Ik krijg een onweerstaanbare aandrang om Waugh’s Black Mischief uit de kast te trekken. Dat gaat over katholieken, katholicisme, Afrikaanse dictators en Britse queers … Prachtig, past helamaal in deze context!’

‘Lees liever Alice and the Looking Glass. Ik hoop voor Sheila Sitalsing dat de kat van de buren een heuse Cheshire kat is en al glimlachend vervaagt, ‘ zegt Semanur,’ maar nu even iets spannender jongens. Jullie moeten zeker naar het Duitse programma van Markus Lanz kijken, naar aanleiding van de geklapte coalitiebesprekingen afgelopen weekend. Dat is andere koek dan het flauwe filibusteren onder de Haagse kaasstolp waar de kat van Sheila Sitalsing zo’n buikpijn van krijgt! Je zou willen dat er bij de PvdA iemand als Olaf Scholz (SPD) zat en dat Groen Links een Cem Özdemir als voorman had. Ik wed dat bijna geen fatsoenlijke Nederlandse poes hoofdpijn zou hoeven te krijgen – of voor te wenden – van zulke politici!’

‘Hear, hear!’ roept Taco, ‘die Duitse politici zijn inderdaad een verademing! Ik denk dat Olaf Scholz de opvolger wordt van Martin Schulz. Die Duitse sociaaldemocraten hebben gelukkig nog een beetje visie en met een Cem Özdemir valt ongetwijfeld vele malen beter zaken te doen dan met die Groen Linksers hier te lande. Angela Merkel kan wat mij betreft netjes af door het luik, en met haar de onzalige immigratie-niet-politiek.’

‘Mis Poes! Wij zitten met de Haagse politici opgescheept en dat is een kat-in-de-zak die in volle omvang uit de kast is gekomen,’  besluit Willemijn, ‘en dan niet als een wild pansy. Ik zou ze niet eens gedomesticeerd denken durven aanwrijven.’

Semanur: ‘De vraag is of Martin Schulz niet opzij stapt om Olaf Scholz een minderheidsregering met de Union (CDU&CSU) te laten vormen, waarbij Angela Merkel dan als de grijns van Cheshire kat moet verdwijnen. Of de CDU Merkel zover kan krijgen, betwijfel ik echter. De mantra: eerst het land en dan pas de partij, geldt blijkbaar alleen als hij tegen de sociaaldemocraten gebruikt kan worden, als drukmiddel. De neoliberalen permitteren zich als “Het Land” te afficheren en geholpen door de media, komen zij er keer op keer mee weg. Maar misschien gaat het in Duitsland toch een tikkeltje anders?’

 

‘Laten we de poes van Tom Manders ook op de site zetten,’ zegt Semanur, ‘dat is tenminste een echt lief poesje. Voor zulke poesjes en hun toekomst zouden politici het allemaal werkelijk en oprecht moeten doen!’

 

 

https://de.wikipedia.org/wiki/Sahra_Wagenknecht

Die beste Politikerin im Bundestag: Sahra Wagenknecht Ihre BESTE REDE 2017! Auf Deutsch

Jamaika-Aus: Sahra Wagenknechts VERNICHTENDE Analyse

ÜBEL: Sahra Wagenknecht zerlegt Angela Merkel (2017)

Sahra Wagenknecht & die große Liebe

 

 

 

 

 

 

 

Comments are closed.