Feed on
Posts
Comments

 

‘Zie je wel. Daarom was VVD-premier Mark Rutte op audiëntie bij president Trump! Om hem een voorstel te doen dat hij niet kon weigeren! In goed Nederlands: To make him an offer he couldn’t refuse.’

‘En Trump heeft Rutte niet op staande voet ontslagen? Ik vind het maar een weird story hoor. Wat was dat voorstel dan wel?’

‘Rutte is na de laatste state-of-the-art seminars over lobbyen met de Amerika-promo van Arjen Lubach naar Trump vertrokken en heeft the Donald als lokkertje het presidentschap-voor-het-leven voor de neus gehouden. Donald Trump wil namelijk dolgraag president-voor-het-leven worden, zoals Rutte dat in Nederland al bijna is. Vandaar. Amerika moet alleen lid van de EU worden en op de euro overgaan. Beweert Rutte, dus.’

‘Hoe bedoel je, wat bazel je nou?’

‘Nou, kijk,’ zegt Feisal, ‘Donald Trump ziet overal om hem heen hoe dictators en autocraten zich tot president voor het leven laten aanstellen of benoemen. De belangrijkste: in China Xi en in Rusland Putin. Dat wil Trump ook.’

‘En, Rutte moet het Trump ook goed inwrijven dat de president van de EU meer salaris scoort dan de president van de VS. Dus is de president van de EU belangrijker dan de president van Amerika, terwijl de president van de EU niet eens democratisch wordt  gekozen,’ brengt Zorah in herinnering, ‘dit zijn argumenten waar Donald Trump gevoelig voor is. In Trumps woorden: SAD.’

‘Maar wat heeft de neoliberaal uit Madurodam, Mark Rutte, daar mee te maken?’  vraagt Willemijn.

‘Dat lijkt me evident,’ antwoordt Feisal, ‘Mark Rutte is ook een soort president-voor-het-leven en politieke ladenlichter Steve Bannon heeft Rutte ingefluisterd dat hij daarmee Trump kan lijmen. Je moet weten: spindoctor en politieke mannetjesmaker Bannon is nijver en druk op tournee door Europa, om nieuwe klanten onder de nomenklatoera te spotten en te werven en dit is een van Bannons moves. Als je Bannon in de recente praatprogramma’s ziet en hoort, is Donald Trump de redder van Europa, zo niet van de hele beschaafde wereld.’

‘Ja hè!,’ roept Willemijn, ‘niet te beliéiíiiiiiiiiiven. Die enge man krijgt overal een podium, want zijn amusementswaarde wordt hoog ingeschat door de vertierboeren en de handelaars in events.’

‘Niet zo’n gek idee hoor, deze framing,’ vindt Zorah, ‘want Rutte wordt formeel niet eens gekozen, maar komt via zijn politieke merk VVD vanzelf op de Haagse kaasstolptroon terecht, als er maar genoeg suffe schapen op dat neoliberale merk stemmen, dan wordt Rutte weer president van Nederland.’

‘Precies,’ zegt Feisal triomfantelijk, ‘en daar gaat Bannon hem dan bij helpen. Rutte verkoopt zijn waar aan Donald Trump met het verhaal dat het hier allemaal democratisch verloopt, vanwege de Verlichting, de Renaissance, de Rule of Law, de Mensenrechten, de Wereldvrede en zo, maar het praktische resultaat is natuurlijk hetzelfde: Rutte is aan zijn derde termijn bezig en hij kleeft net zo lang op het pluche als dat zijn club de grootste blijft. Geen speld tussen te krijgen. Toch.’

‘Ja, en na drie of misschien vier termijnen springt Rutte naar de volgende uitdaging, zoals een luis van gastheer naar gastheer springt,’ zegt Zorah, ‘we zeggen niet voor niets: een luizenleven leiden. Rutte gaat vermoedelijk “naar Europa” (waar dat land van Thule ook moge liggen), of hij wordt iets bij Unilever, of een bank of zo. In ieder geval zal meneer Rutte geen pensioengat oplopen en komt hij nooit via de WW in de Bijstand.’

Feisal lacht en roept: ‘Denk aan de rode Manuel Barroso! Nadat hij president van de EU was, werd Manuel BoBo bij Goldman Sachs! Kijk en luister naar de Amerikavooral anse econoom Richard Wolff die dit een grof schandaal noemt! Spoel de video door naar 10:15. Natuurlijk kan professor Wolff dit alleen zeggen op RT, dat door de Russen wordt gesponsord. Het Project Europa is de baby van de nomenklatoera-kleilaag. Die lui die neuzelen en blaten over de Verlichting, de Renaissance, DEMOCRATIE & Mensenrechten, alles dankzij de neoliberale Vrije-Marktwerking.’

‘En de privatisering en ontregulering gaan intussen gewoon door, die hebben een eigen momentum gekregen en de Haagse nomenklatoera weet niet meer anders. Bovendien is haar bestaan ermee verweven en gemoeid, want al die vette ruifplekken worden gecreëerd door pseudoprivatisering en daapse deregulering. Daar is het ook voor bedoeld, want alle geprivatiseerde diensten worden alleen maar duurder. Dat heet “paradoxale interventie.” Je beoogt met deregulering en privatisering precies het tegenovergestelde dan dat je beweert na te streven.’

‘Maar waarom moet Amerika lid van de EU worden en de euro als munt overnemen?’ vraagt Willemijn, ‘Trump zou wel gek zijn om zich nog meer narigheid op de hals te halen.’

‘Nou, daar zeg je me wat,’ merkt Zorah op, ‘vind jij Trump dan niet-gek?’

Feisal: ‘Kijk, als Amerika op de euro overgaat, heeft China het nakijken met al die miljarden schuldpapier in Amerikaanse dollars. Die zijn dan niks meer waard. Trump zou op zijn minst twee vliegen in een klap slaan, want de oliesjeiks zijn van plan ook van de dollar af te gaan. Die gaan zo op de euro over. Dus als Amerika de euro invoert, is Draghi (i.e. Goldman Sachs en compagnons) uit de brand en Trump ook. De NATO blijft in de lucht en Putin kan aan de Russen verkopen dat ze de EU nu onmogelijk meer kunnen aanvallen, want Amerika is lid van de euro. Kortom: win-win voor alle partijen.’

‘Degene met de grootste strop, is dus China,’ stelt Zorah vast. ‘Zal Xi dat zo maar pikken, denk je?’

‘Nou, daar gaan ze over dealen,’ weet Feisal, ‘het zal voor Xi stikken of slikken worden, wat moet China met al die Amerikaanse schuldbekentenissen? Zo heeft Putin al enkele miljoenen hectare ter beschikking gesteld van de Chinezen. Om sojabonen op te verbouwen, vanwege die Amerikaanse exportheffingen op sojabonen. Het zijn natuurlijk grote gebaren, maar daarmee legt de nomenklatoera natuurlijk wel rookgordijnen voor de massa’s. Die miljoenen hectare die Putin aan Xi heeft aangeboden bijvoorbeeld, die schijnen zo armetierig en onvruchtbaar te zijn, dat er hoogstens brandnetels op willen groeien.’

‘Tja, dit heet tegenwoordig geopolitiek bedrijven,’ verzucht Willemijn. ‘Ik vind het ook steeds vreemder worden dat er te pas en te onpas wordt geroepen dat Rusland niets voorstelt (Russia is a nuisance, zegt meneer Bannon), met een armetierige economie van de omvang van de Amerikaanse staat Vermont, of iets dergelijks – Bernie Sanders zit in Vermont – maar steeds opnieuw wordt toch Putin als de Grote Duivel en Boosaardige Tegenstrever opgevoerd. Het draagt bij tot het rammelende verhaal dat de nomenklatoera onsamenhangend brabbelt. Héél vreemd dat de zogenaamde progressieven hier niets mee blijken te kunnen doen.’

‘Uiteindelijk gaat het erom hoe de geglobaliseerde nomenklatoera het klootjesvolk kan bedotten, zodat dat klootjesvolk gewoon op dezelfde weg blijft voortsukkelen,’ zegt Zorah. ‘Dat is waar de “collusion” van Trump en Putin in de kern over gaat. Het is een collusie in de psychoanalytische zin des woords: onbewust wederzijds (zelf-)bedrog en dus niet primair: geheime verstandhouding met bedrieglijke opzet en oogmerken. In die laatste betekenis wordt collusie nu gehanteerd in de soap rond Trump en Putin. Dat spruit voort uit verkeerde ideologieën. Dat zet de zaak op scherp en maakt de dingen zo nodeloos hopeloos.’

‘Die meneer Steve Bannon is bad news,’ verzucht Willemijn, ‘very bad news indeed.’ Kijk alleen maar naar die uitzending waarin Sean Penn een boekje over Bannon open doet. Bannon deed met die grimeurs exact hetzelfde als Trump doet met zijn nepotisme-circus.’

‘Die grimeurs zitten in de juiste omgeving, want Steve Bannon is een impresario, een circusmanager,’ stelt Zorah vast, ‘en die rol past feilloos en naadloos bij het huidige type persoon dat het in de politiek “maakt”: de komediant en pathologische veinzer, die in zijn eigen veinzerijen gelooft. Je kunt het deftig omschrijven als: een reflexieve manier van denken en handelen. Het praktische resultaat blijft bagger en bulls. Dat ervaren we dagelijks.’

Zorah staat op en pakt het boek van Pine en Gilmore van een plank, De beleveniseconomie: ‘Kijk, ik geef mijn pupillen ook les aan de hand van zo’n boek, dat ik als illustratie erbij pak. De Nederlandse vertaling van de ondertitel luidt: “Werk is theater en elke onderneming creëert zijn eigen podium” in het Amerikaans vind ik het veelzeggender: “Work is Theater and Every Business A Stage”, vanwege die woorden theater en stage. Weten jullie nog? Macbeth: “Life’s but a walking shadow, / A poor player that struts and frets his hour upon the stage, and then is heard no more:
it is a tale told by an idiot, full of sound and fury, signifying nothing.” De bard had het allemaal haarscherp door.’

Willemijn: ‘Shakespeare, yes, en Faulkner – The Sound and the Fury – en via Faulkner, maar dan hyperbolisch  super-ironisch, naar het boek van Michael Wolff: Fire and Fury. Dat is de ideale biotoop voor een Trump en diens tijd- en soortgenoten.’

Zorah toont een afbeelding in het boek van Pine en Gilmore: ‘Kijk eens, op bladzijde 229, figuur 9.1, hier wordt in een grafiek weergegeven wat Bannon en zijn mede-marktventers doen. De drie laatste fasen, rechtsboven, beschrijven het letterlijk: Diensten verlenen, Belevenissen regisseren en Transformatie begeleiden. Zoals Bannon de “tranformatie” van Trump heeft begeleid en geregisseerd, zo biedt hij zijn diensten hier, bij ons, aan om de voortdurende transformatie bij, in en van de EU te begeleiden. Daarbij garandeert hij de politieke aandeelhouders (Nota bene: dat zijn shareholders, geen stakeholders) dat hun verdienmodel niet alleen intact blijft en geen gevaar loopt, maar zelfs wordt verbeterd. Zo werkt dat.’

‘Ach, die meneer Bannon denkt gewoon aan zijn eigen toekomst, ikke-ikke-ikke. Hij verkent een nieuw afzetgebied voor zijn product: “peddling influence,“ handel in invloed, zoals Manafort zijn nering treffend omschreef,’ zegt Feisal. ’Als Trump een tweede termijn krijgt, zit Bannon hoogstwaarschijnlijk gebakken. Wordt Trump niet herkozen dan probeert Bannon zijn netwerken in Europa te gelde te maken. De man is exemplarisch voor de kennissen-economie. De man wedt op meerdere paarden tegelijk en heeft vele ijzers in het vuur liggen. Bannon is druk bezig met self promotion en self advertising en er zullen straks genoeg wezenloze Europese beroepspolitici zijn die na de Brexit denken een ervaren spinner met een relevant netwerk te kunnen gebruiken.’

‘Bannon en consorten hebben een event als Brexit echt niet nodig hoor. De huidige politici genereren vanzelf een steeds groter en wanhopiger vraag naar spin doctors, omdat dit genre politieke paljassen zelf niets in huis heeft – the hollow men, the stuffed men. Ze moeten bijna allemaal een oortje in met een paardenfluisteraar aan de andere kant van de lijn, die ze influistert wat ze moeten zeggen en doen.’

‘Ik krijg onweerstaanbare associaties met de zes personages van Luigi Piradello, die naarstig op zoek zijn naar een auteur,’ zegt Feisal grinnikend. ‘Zou het toeval zijn dat Pinokkio en Berlusconi ook in Italië zijn geboren? En Mario Draghi, natuurlijk.’

Zorah grinnikt: ‘En dan te lezen en te horen dat de deskundologen gewichtige verhalen ophangen over een Steve Bannon die probeert “rechts” te vitaliseren, te stroomlijnen en in constructieve banen te leiden, bla, bla bla, als je het maar deftig verpakt in de geijkte terminologie en geaccepteerde fraseologie dan komt er altijd een vertoog uit dat in de conventionele mainstream media geplaatst wordt.’

‘Rutte heeft met zijn knechten Halbe Zijlstra en Eric Wiebes en Stef Blok precies hetzelfde uitgehaald als Bannon met die make up artiesten over wie Penn vertelt – okay, die naargeestige Halbe Zijlstra moet nog worden geplugd – dus Bannon vindt hier bij de voor hem juiste pipo’s een willig oor. De meeste beroepspolitici zijn door de tijden heen en overal op hetzelfde belust: macht en geld. Hoe listig ze het ook proberen te verbloemen met hoogverheven en nobele verhalen.’

‘Nou, Donald Trump verbloemt niets meer hoor,’ zegt Willemijn, ‘die heeft recent nog een hitlist met namen van persoonlijke vijanden opgesteld en die luitje wil hij allemaal neutraliseren, omdat ze hem, Trump, wagen tegen te spreken.’

‘We kunnen de Bannon-aanpak van micro targeting tot weet-ik-niet-wat, hier ook verwachten,  zegt Feisal grijnzend. ‘Misschien dat Trump aan Zuckerberg een presidentieel pardon heeft beloofd als hij collaboreert via zijn Face book data.’

‘Putin speelt het spelletje in ieder geval fideel mee,’ zegt Zorah, ‘die heeft vechtacteur Steven Seagal tot ambassadeur in Amerika gebombardeerd. Zoals Trump ons die halve zool Pete Hoekstra op ons dak heeft gestuurd.’

‘Misschien komt Porny Daniels ook nog?’ Feisal zegt het met een vraagteken. ‘Ik bedoel, na de Manhatten Madam met haar politieke analyses en met Porny’s advocaat Mike Avenatti, die zich als presidentskandidaat afficheert …? Je weet maar nooit, met die huidige politici. Never a dull moment folks!

Willemijn: ‘De soap rond Paul Manafort is een testcase voor de robuustheid van de Amerikaanse instituties tegenover politieke filistijnen en vandalen als een Trump. Als de niet-gekozen overheidsdienaren, de op grond van hun kwaliteiten en kundigheden benoemde ambtenaren, zoals Robert Mueller en James Comey door een schreeuwlelijk als Donald Trump kunnen worden ondergeschoffeld, dan is het voorlopig echt einde verhaal. Verwar overigens dié ongekozen en benoemde dienaren van de publieke zaak niet met de horden ongekozen EU-bobo’s, want die laatsten contamineren deze vergelijking natuurlijk totaal en karikaturaal. Deze EU is een luilekkerland en paradijs voor graaiende grifters. Als je het over een swamp wilt hebben, dan ben je met het EU-moeras precies aan het goede adres. Herinneren jullie je nog hoe die mallotige VVD’ers Guy Verhofstadt en Hans van Baalen in 2014 op het Maidanplein stonden, om de Verlichtingen en de Wereldvrede via de vrije markt te promoten? Ja, ja, we zijn echt gezegend met getalenteerde en bewogen kampioenen hoor. De hemel beware ons!’

‘Het gebruik van de term elite voor zowel gekozen politici als benoemde ambtenaren, schept verwarring,’ zegt Ilham, ‘de democratisch gekozen grifters kunnen hooguit aanspraak maken op de etiketten establishment en nomenklatoera. Daar zit weinig elitairs aan of bij. Dat zijn partijpolitieke aanstellingen. Kijk bijvoorbeeld voor een illustratie van de verwarring in die biotoop, naar de aanfluiting van het passeren van Sigrid Kaag door een Stef Blok voor de functie van Minister van Buitenlandse Zaken, nadat eerst Halbe Zijlstra – een partijgenoot van Blok – op die plek had zitten blunderen en verzaken. Laten we de term elite bewaren voor de inhoudelijk capabele en competente beroepsambtenaren met het bijhorende beroepsethos, en niet toepassen op opportunistische passanten. Het onderscheid wordt steeds moeilijker, dat is helaas waar, want de contaminatie van publiek en privaat verziekt alles.’

 

 

 

Eva Etzioni-Halevy: ‘Exchanging Material Benefits for Political Support’  is opgenomen in de reader van Arnold J. Heidenheimer en Michael Johnston (2002): Political Corruption  /  New Brunswick – New Jersey / ISBN: 0-7658-0761-0 (pbk)  –  ISBN: 0-7658-0761-2

B. Joseph Pine II & James H. Gilmore (2000 – 2010): De beleveniseconomie / Den Haag / ISBN: 90 5261 325 7  (vertaling uit het Engels: The Experience Economy)

Leo Strauss (2000): On Tyranny  / Chicago & London: UP of Chicago / ISBN: 0-226-77687-5

 

Banker Loaned Millions To Manafort, Sought President Trump Admin ‘Rolls’ | Rachel Maddow | MSNBC

Published on Aug 13, 2018

Rachel Maddow shares an exhibit from the trial of Donald Trump’s former campaign chairman Paul Manafort in which banker Stephen Calk, who gave Manafort $16 million in loans, lists in a poorly spelled e-mail “perspective rolls” he would like to have in the Trump administration.

 

Manafort Trial Exposes Corrupt Workings Of President Donald Trump Transition | Rachel Maddow | MSNBC

Published on Aug 14, 2018

On the day the defense rested in the trial of Donald Trump’s former campaign chairman Paul Manafort, Rachel Maddow looks at how evidence in the trial also offered a window into how the Trump transition gathered names for jobs in the new administration.

 

Trump is Not What He SeemsMaggie Haberman

Washington Watch    Published on Aug 13, 2018

Maggie Haberman, a New York Times White House correspondent and CNN political analyst, spoke about covering the White House. Among the areas she talked about were the mechanics of the daily press briefings and how information is disseminated by the White House to the press.

Recorded July 21st, 2018

 

Trade Wars: Who can stand the pain longest, China or the United States?

Published on Aug 10, 2018

Trade Wars – the US and China are staring each other down – who’ll blink first? What are their trade weapons and who started it? And what effects are they having on consumers and producers. Nexus with Matthew Moore

 

Comments are closed.