*
De illustratie is AI-gegenereerd na uitvoerige gedachtenwisseling met AI-Chat-GPT voornamelijk over werken van Arthur Koestler. Vooral Darkness at Noon & The Sleepwalkers zijn momenteel actueel als frame.
De afbeelding beoogt te illustreren dat wij, de burgers/onderdanen/het volk, van doen hebben met een achterstevoren salami-tactiek: het regime, de overheid, de politieke nomenklatoera enzovoorts, snijdt onze verworvenheden (de salami) gestaag af terwijl wij ons, laten afschepen met allerhande loze leuter-prietpraet & potsierlijk prullerig papierwerk. Die anemische apenkool krijgen we voor onze sappige salami terug.
Tegelijkertijd wandelen we als slaapwandelaars (The Sleepwalkers) ruggelings het ravijn en de ratsmodee in, te weten: de oorlog.
- De stembus rechts in de tekening is treffend. Stemmen is intussen zinloos, je kunt er een staartje salami in frommelen.
Iemand zei het onlangs ad rem: het is als bij de kapper. Je gaat zitten en zegt: ‘Flink bijknippen alstublieft.’ De kapper vertrekt geen spier en terwijl hij professioneel naar je kalende schedel kijk zegt hij droog: ‘Bijknippen lukt niet meneer, ik kan alleen nog wat áfknippen, bij de oren en in de nek, maar ik heb wel een helemaal-te-gekke-haartonic voor u.’ Hij pakt een dure fles regenwater, die hij je voorhoudt en hij zegt zakelijk: ‘Het is een kwestie van hormonen weet u.’
- Juist, en dan zeg jij een beetje kriegel: ‘Laat het scheren dit keer maar achterwege kapper.’
Zoiets, ja. Hij was al aan het inzepen. Toevallig komen er twee bewindspersonen de kapperszaak binnen en heb jij je revolver klaar en dan is het …….. pang pang en pief paf poef! In de film welteverstaan. In werkelijkheid laat je hooguit een harde scheet, die het laken doet opbollen.
- Daar gaan we wel naartoe, want deze poppenkasterij duwt ons rükchsichtlos richting ratsmodee.
Het verhaal van Marjolein past in dit kader: de nomenklatoera pakt ons eerst dingen af door ze te verbieden – je mág geen huis in de tuin van je ouders bouwen – en dan, wanneer de gevolgen van hun baggerbeleid de beerput uit borrelen, geven ze je met een royaal gebaar je eigen spullen terug en verwachten dat je ze de voeten kust van dankbaarheid.
- Te bedenken dat er honderden, zo niet veel meer, ‘ambtenaren’ elke dag bezig zijn met het bedenken van dit soort lamlendige ladenlichterij.
De illustratie is AI-gegenereerd
*
Analysis of Arthur Koestler’s Darkness at Noon, by NASRULLAH MAMBROL on May 24, 2025 – literariness.org/2025/05/24/44940/