*
‘Hoezo, tactisch en strategisch dom?’ ze vraagt het nogal rellerig.
- ‘Nou, omdat die protestanten het NS-management in de kaart spelen. Het spoor verkommert en verpietert vanzelf al snel genoeg en degenen die ervoor verantwoordelijk zijn, maken geen gebruik van het OV, die worden in airco-Audi’s rondgereden door een chaufferur, op kosten van de Belastingbetaler. Dit zet dus geen zoden aan de dijk. Het geeft de verantwoordelijke beunhazen en charlatans alleen meer argumenten in handen om te kunnen beweren dat alle narigheid wordt veroorzaakt door externe oorzaken, niet door hún incompetentie. ‘
‘Ah, dat bedoel je. Net zoals rellen voor een azc, per saldo weinig zin heeft. Ja, je komt in de krant vanwege de sensatie, maar aan de oorzaken (de gestage instroom van asiel-exoten) wordt niets gedaan. Over inburgering en assimilatie hoef je het niet te hebben – dat vindt de nomenklatoera veel te moeilijk – en over uitzetten van de rotte peren hoef je het al helemáál niet te hebbn. Er moeten vast slimmere manieren zijn om de ‘overheidsmanagers’ – de politieke nomenklatoera – te laten voelen wat ze veroorzaken….. dat bedoel je. Toch?’ Ze houdt het hoofd scheef en kijkt vragend: ‘Heb jij suggesties?’
- Hij, gespeeld schichtig: ‘Suggesties? Ik? Neen zeg, stel je voor.’
‘Ach nee, natuurlijk niet. Jij staat aan de zijlijn toe te kijken. Precies als mijn ouders. Het gewaagste wat die doen, is dat ze niet meer gaan stemmen.’ Misprijzend met een pruillip zegt ze: ‘Big deal.’
- ‘Wij hebben niet niet voor niets de jaren des onderscheids bereikt.’ Hij werpt een snelle blik op haar en zegt, aarzelend en zacht: ‘Vrienden vertelden me dat bij een paar magistraten en politici in ***** ***** de brievenbussen en kattenluikjes waren dichtgelijmd met tweecomponentenlijm. Dat veroorzaakte nogal wat ongemak. Vooral toen de katten aan de diarree raakten en niet naar buiten konden.’
Ze moet er hartelijk om lachen: ‘Juist ja, dat soort kattenpis dus. Als ze de katten maar niets te eten of drinken geven om het laxeren te stimuleren, bedoel ik. De dieren kunnen er niets aan doen, maar als de beesten het hele huis onderschijten …… ja, dat is geestig.’ Ze lacht opnieuw. ‘Dat is inderdaad lachûh …… banaal, maar wel humor!’
- Hij haalt de schouders op: ‘Ach, banaal, banaal, het gáát toch ook om banale mensen, en je kunt natuurlijk altijd opschalen, als je maar goed nadenkt over de mogelijke gevolgen van je pranks en poetsen.’
‘Wat Friedman de third-party effects noemt? Daar heb je gelijk in. Hoewel ik het voor de spoorwegen wel weet hoor. Zet daar draaideurpolitici aan de knoppen en je kunt erop wachten dat de boel ontspoort. Meneer Rob Jetten komt niet voor niets bij de NS vandaan. Kijk eens waar we nu zijn aanbeland. Dood spoor, meneer!’
………………….. …………………… …………………….
