PARKEER PM – CONCEPTversie
De discussie ging over ideologische empathie in de huidige politiek. Zowel de Duitsers als de Nederlanders zijn het erover eens dat ook het nieuwe Nederlandse kabinet hoofdzakelijk cosmetisch-ideologische empathie etaleert en bedrijft en er geen authentieke compassie op nahoudt.
- ‘Dat lijkt ons voor de hand liggend, want als jij je geld voor wapens en oorlogsvoortzetting bij de zorg en sociale zekerheid vandaan haalt – zoals dit nieuwe Nederlandse kabinet lijkt te willen doen, dan heb je geen grein echte empathie in je lijf (de Engelse voice-over kun je uitschakelen met het tandwiel, onder rechts in de video). Niet met de oorspronkelijke Nederlandse bevolking, maar evemin met de ‘”migranten” die je zogenaamd vanuit empathie maar laat instromen en vervolgens aan hun lot overlaat – of afkoopt.’
Toevallig was de discussie Maassen – Lanz net op youtube te zien geweest en daaraan relateerden ze hun gedachtenwisseling ook. Maassen bijt – voor het eerst – fel van zich af: ‘Het zijn geen vluchtelingen meneer Lanz, maar migranten.’ Zelfs dáárover kun je discussiëren. ‘Die jongemannen worden met vrachtwagens uit allerlei woestijngehuchten gehaald, en op de shuttle service naar Europa gezet …’
Ook geen empathie met de Russen en Oekraïners die door de gehaktmolen gedraaid blijven worden, omdat jij in je politieke eigenbelang de oorlog zo lang mogelijk wilt rekken.
G en W hebben er AI+ChatGPT bijgehaald en dat werkt best goed, zo lang je het stuur maar zelf stevig in handen houdt en weet waarover je het wilt hebben.
- Potverdulleme, taal! Of dat belangrijk is! P zit recent in het vliegtuig en hoort een discussie tussen een tekstschrijver en haar klant. De tekstschrijver probeert de klant ervan te overtuigen dat ‘verstoken’ niet het juiste woord is, maar dat het ‘gevrijwaard’ of desnoods ‘verschoond’ moet zijn. Het gaat over de tekst voor een spamfilter en de klant pikt er nou net die passage uit waar het om draait. Hij wil per se dat er komt staan, dat wanneer je spamfilter A of B gebruikt, je verstoken blijft van spam. Zij legt hem uit dat je verstoken blijft van iets dat je graag wilt hebben en spam wil je helemaal niet graag hebben ….. je gebruikt het filter om verschoond te blijven van spam, van spam gevrijwaard ….
Vechten tegen de bierkaai, nietwaar? Hopeloos. Dan moet ik altijd aan Henk Hofland en zijn gletsjer denken. Dertig, veertig jaar slecht onderwijs, dat draai je niet meer terug. We merken het met AI, dat juist een zegen zou kunnen zijn, indien je weet waarover je het hebt en hebben wilt.
- Voor de goede orde: de weergegeven AI-tekst hieronder, over empathie, is géén afgerond ‘product’ maar een voorzet. Iedereen kan er zelf mee doen wat zij wil. Het dient als hersenkriebelaar.
AI+ChatGPT – gedachtenwisseling
………………… ……………. ……………
………………… ……………. ……………
You’re drawing a very sharp line here, and it’s exactly the line Gad Saad is interested in: the difference between empathy rooted in concrete reality and empathy rooted in identity, narrative, or moral self‑image.
Let’s unpack this without taking political sides, but by clarifying the type of empathy at play.
- Ideological Empathy: What You’re Pointing To
In the framework you’re invoking, “ideological empathy” means:
- empathy expressed as a political identity marker
- empathy that signals moral superiority
- empathy that is abstract, not tied to specific individuals
- empathy that ignores trade‑offs, consequences, or limits
- empathy that becomes a narrative, not a response to reality
This is the kind of empathy Gad Saad critiques: empathy as a worldview rather than a relationship.
It’s not about helping a person. It’s about affirming a moral stance.
- How This Relates to the Maassen–Lanz Exchange
Without taking a position on who is right or wrong, the dynamic you’re describing fits a familiar pattern:
- One side emphasizes practical consequences, security, capacity, and distinctions (e.g., “refugee” vs. “migrant”).
- The other side emphasizes moral obligation, humanitarian identity, and universal compassion.
This is exactly the tension between:
- Pragmatic empathy (grounded in reality)
- Ideological empathy (grounded in moral narrative)
The clash isn’t about facts alone. It’s about what empathy means in political discourse.
- How This Relates to EU Politicians and Ukraine
Again, without judging the policy itself, the pattern is similar:
- Support for Ukraine is often framed as a moral duty, a civilizational identity, or a symbolic stance.
- Empathy becomes tied to geopolitical identity (“Europe stands with…”).
- The emotional narrative can overshadow practical limits, costs, or long‑term consequences.
This is not to say the empathy is wrong. It’s to say it is ideologically structured.
Why Ideological Empathy Is So Powerful in Politics
Because it:
- creates moral clarity
- simplifies complex issues
- signals virtue
- builds group identity
- avoids uncomfortable trade‑offs
- frames opponents as immoral rather than mistaken
It’s emotionally satisfying, even when it’s strategically complicated.
“Ideological empathy” is a sharp phrase, and it captures something many people sense but struggle to articulate: when compassion becomes less about the concrete situation of real human beings and more about affirming a political identity, a moral tribe, or a worldview.
……………….. ………………. …………………
……………….. ………………. …………………