‘Hij vertelde dat zijn buurman S. meeuwen die zijn kinderen in het park in de kinderwagen aanvielen dood had gemaakt en een paar kadavers in de bomen had opgehangen. Toen was het subiet afgelopen met de meeuwenplaag. Een paar omwonenden echter hadden de politie gebeld en die kwam S. de levieten lezen, want in Nederland zijn meeuwen beschermd – en kinderen niet. Verhalen over babies die door meeuwen worden aangevallen – soms wordt er een oog uitgepikt – halen de krant bijna nooit. Dat is toch vreemd?’
- ‘Raar maar helaas waar. Had het muisje nog een staartje? De politie heeft het er geloof ik maar bij laten zitten, want die zag de redelijkheid van het optreden van S, ook wel in. Maar ja, het mág gewoon niet. Zelfs meeuweneieren schudden of koken, waarvoor je halsbrekende toeren moet uithalen, schijnt niet te mogen.’
‘ Het opmerkelijke was dat degenen die de politie hadden gebeld – en daar hoog over opgaven in de buurt – het aan de stok kregen met andere omwonenden, die het optreden van S. toejuichten. Er zouden rottende vissen door de brievenbus zijn geperst en nog wat aardigheidjes met hen zijn uitgehaald. Die mensen hebben zich een paar weken niet vertoond.’
- ‘ Hebben ze de politie niet gebeld? Hoe komen we op dit thema? O ja, via de wolven, die je ook niet mag afschieten, geloof ik. “Ze” proppen ons Nederland vol en bestaan het vervolgens ook nog om noten op hun zang te hebben. Zoú je ze niet? Een stel halvergaren opperde dat je kippengaas over de kinderwagen moest aanbrengen, “want meeuwen begrijpen immers niet dat ze geen babies mogen aanvallen?” ‘
‘ Compleet van de pot gerukt. Hebben ze ooit bedacht waar meeuwen plegen rond te scharrelen? Op vuilnisbelten, jawel en dan komen ze met hun ziektekiemen en bacteriën onze babies de ogen uitpikken? Meeuwen vallen het eerste de ogen aan. Hoe noemde Toon Hermans die hopeloze slijmerige aterlingen ook alweer? Waren dat niet de notabéééélen? Een notabeel. Elke notebeel is er een te veel.
Over wolven en geldwolven vertelden hij en zijn vrouw nog een verhaal. Toen ze in ***** *** waren, hoorden ze een gesprek tussen enkele “exoten” over artsen/chirurgen van wie de handen onklaar waren gemaakt. Degenen die het erover hadden waren zelf ook arts – ik meen me te herinneren dat er een Libanees, een Palestijnse, een Egyptenaar en nog wat landslui bij waren betrokken. Ze spraken Nederlands en Engels. “Jammer voor de collega’s dat ze geen piano en viool meer kunnen spelen, maar via de rechter bereik je niets. Zo’n ziekenhuis houdt die beunhazen de hand boven het hoofd en laat ze gewoon verder broddelen. Het enige wat je als gedupeerde burger kunt doen, is de brekebenen hun vingers breken.” Ze vonden Nederland een mooi land, maar de meeste politici deugden niet. Dat was inmiddels helaas bijna overal zo. “Het volk wordt zoet gehouden met de mantra dat we immers om de vier jaar verkiezingen hebben. Dat is misschien de grootste gotspe: wíj, kunnen vrij onze volksvertegenwoordigers kiezen. In Noord-Korea kunnen ze dat niet. Nog zo’n Bull Shit argument, want hoe vaak we ook gaan stemmen, er valt gewoon niks te kiezen! De ene gang uitvreters, graaiers en zakkenvullers lost de andere af.” ‘
- ‘ Ging dat niet ook over die Iraanse asielmigrant, die azc-medwerksters voor het leven heeft verminkt door kokende olie over ze te gooien? D en K zijn plastisch chirurg-kinderarts en K heeft recentelijk nog in Gaza gewerkt. “Zo’n griezel wordt dan een paar jaar in het gevang gezet – dus in een luxe hotel, op onze kosten – komt hoogstwaarschijnlijk vervroegd en triomfantelijk vrij en kan als klap op de vuurpijl – alweer van belastinggeld – verder procederen om hier asiel te krijgen. Dat is onthutsend. Zo’n engerd moet onverwijld op een vliegtuig naar zijn thuisland worden gezet.” Zo zou het in een beschaafd land natuurlijk moeten gaan, maar de politici zijn zóóó met zichzelf ingenomen dat ze burger niet eens meer zien staan. Dus gaan sommigen van die burgers het zelf uitzoeken en regelen.’
‘De asielindustrie is voor vele ngo’en asieladvocaten een goudmijn waar ze vet van schransen.’