Minister Yeşilgöz noemt Rusland ‘onze vijand’, Russische ambassade eist opheldering.
RTL Nieuws·8 oktober 2026· www.rtl.nl/nieuws/politiek/artikel/5657912/yesilgoz-noemt-rusland-onze-vijand-russische-ambassade-wil?referrer=https%3A%2F%2Fduckduckgo.com%2F
*
Je kunt er schouderophalend om lachen, maar deze politieke zeperds gaan allemaal van óns krediet af, als je je dat maar realiseert. Dit zijn hidden of sunk costs en ik maak me sterk dat Nederland – dus jij en ik – hier niet een tegenprestatie voor moeten leveren aan de Rus. Dat gebeurt uiteraard onder de tafel en achter de schermen, maar het télt wel.
- Je hebt gelijk, Chris en Deborah condoleerden ons met onze politici, al is Donald Trump altijd nog vele malen erger. Het gaat allemaal af van ons tegoed in de wereld, maar daar hoor je niemand over.
De effecten zijn niet onmiddellijk merkbaar en blijven veelal onzichtbaar, maar rating agencies nemen bij hun beoordelingen van een land wel degelijk de kwaliteit van de politici mee. Hoe lager de score, hoe hoger rente een land moet ophoesten bij een lening. Die kosten worden uiteraard, onzichtbaar, over ons uitgesmeerd; en ‘alle beetjes helpen,’ maar van de wal in de sloot als het om pruts-politici gaat.
In dit geval was het nog erger, omdat sommige dagbladen op de wijsgerigheid van de Minister ingingen alsof madame iets héél diep en peilloos filosofisch had gedebiteerd. Dat blijf ik een vreemde reflex vinden: iemand is minister en dus is wat zij of hij zegt BELANGWEKKEND. Vaak zijn het drollen verpakt in glanzend cadeaupapier.
- De belangwekkendheid van de verbale boer, zit ‘m in de status en positie van degene die hem laat en niet in de inhoud. Gerard Reve beschreef deze reflex als volgt: ‘Wanneer de paus een stinkende scheet laat, dan vragen de kardinalen om hem heen zich direct hardop af wie er toch zulke heerlijke lever staat te bakken.’
De meeste teksten wórden trouwens voor ze geschreven en nu gaan ze vaak met AI aan het knutslen; dat bekennen Yesilgöz en Jetten trouwens zelf. Dit rommelen met AI is riskanter, omdat de schrijver zelf de kwaliteit van de output moet bepalen en niet een levende persoon, die een blunder eventueel nog kan amenderen en bijschaven. Mevrouw Yesilgöz is niet voor niets door Rutte op die plek geplakt en niemand hoeft aan de poten van haar stoel te zagen, want dat doet ze zelf wel. Het is een loose canon, dat op de meest onverwachte momenten iets brisants kan doen, omdat ze de context niet snapt en niet aanvoelt. Als Kamerlid kon ze nog meekomen, maar door haar ‘ambitie’ is ze in de val van the Peter principle getrapt, en moet ze voortdurend op de tenen lopen. Dat komt Rutte goed uit, want dan blijft ze van hem afhankelijk voor bescherming en patronage.
Op een bepaald moment maakt ze de zeperd van d’r leven, of moet ze weg van Rutte, en dan wordt ze afkocht. Velen zijn haar met een dergelijke constructie voorgegaan. Simple comme bonjour.
In Wynia’s week van 28 oktober legt Syp Wynia een netwerk van dergelijke relaties bloot. Zulke netwerken en afhankelijkheidrelaties zijn uiteraard niet nieuw, alleen gaan ze nu wel in rap tempo een verstikkende zomp vormen.
………………….. …………………… ……………………
………………….. …………………… ……………………