‘Waarom grijns je, wat valt er te lachen?’
- ‘Floor zit in de trein en om haar heen zijn medepassagiers op hun tablets of smartphones in de weer, totdat er een de slappe lach krijgt. Ze laat deze vignet zien en legt al hikkend uit waarom ze in een deuk ligt: “Het is nóg vreselijker dan Fortuyn het volgens de auteur van de tekst wilde doen geloven, alleen zién en merken we het niet meer.” Is dat niet geestig?’
‘Nou, geestig. Was Fortuyn er nog dan zou er intussen tenminste één revolutie zijn uitgebroken, misschien meer, want wat wij ondergaan, is het principe van de gekookte kikker: we kijken liever massaal weg dan werkelijk actie te ondernemen. Fortuyn zou dat, vermoed ik, niet hebben gepikt en hij was én intellectueel, én charismatisch én moedig genoeg om de leiding van een échte verbeterverandering te entameren; bovendien was Fortuyn financieel onafhankelijk. Dus geestig, geestig ….. met een heleboel zelfspot zou je het misschien zo kunnen noemen, ja.’
- ‘Fortuyn is niet voor niets geliquideerd, dat zeiden ze in de trein ook, vertelt Floor.’
‘Me dunkt, inmiddels weten we hoe dat gaat, nietwaar?’
- ‘Zet deze link naar Berber van der Woude er ook maar bij.
“We hebben een anti-democratische regering.”‘
‘Dat laatste is een open deur intrappen en het tragische is dat we daar met gaan stemmen, straks op 29 oktober, geen sikkepit verandering in zullen brengen. Integendeel: we bevestigen ze enkel in hun weg naar het ravijn, die dan helaas ook de onze zal zijn. Helaas, een uiterst onfortuinlijk voorland en lot.’
- ‘Niet gaan stemmen – simpelweg omdat er niets te kiezen valt – is momenteel de meest geëigende, geweldloze weg.’