Parkeer
Ze had een nieuw scootmobiel gekregen, ‘vertelde ze – in het koeterwaals aan haar vriendin – terwijl ze het gangpad in de supermarkt blokkeerden.’ Ze vertelde het met een suikerzoete grimlach, terwijl de agressie tussen de woorden uit droop. Wat is daar om te lachen?
- Ach, het is baas-boven-baas. G hoorde in *********** achter haar drie mensen aan elkaar vertellen dat ze een Nederlands, Israëlisch en Amerikaans paspoort hadden en in aanmerking kwamen voor álle uitkeringen en toeslagen (plus vliegreis-vergoedingen) die er in Nederland blijkbaar in de aanbieding en uitverkoop zijn, je moet het alleen weten. En je moet weten aan welke touwtjes je moet trekken en op welke deuren je moet kloppen, anders vis je achter het net en ben je een dief van eigen portemonnee.
Dat onderscheid dat ze als British subject (onderdaan) kunnen maken, kan in Nederland niet, tenzij de Friezen, de Limburgers, Amsterdammers, intussen eigen paspoorten uitgeven en hun eigen bankbiljetten drukken. In Nederland krijg je het gezeik en geneuzel over wie er als Nederlander kan en mag gelden, en o wééé als je het foute antwoord geeft!
- Krijg je geen EU-paspoort? Dat weet ik eigenlijk niet.
Als je wilt weten wie je bent, moet je sneuvelbereid zijn en naar het, of een, front gaan en je laten wijsmaken dat je tegen de Rus of de Chinees vecht, omdat die onze vrijheid bedreigt.
- Zowel Jacob Rees Mogg als Mike Graham vallen over het feit dat de politie-agent die de stervende Nowak de boeien omdeed, het over mate had.
In de Nederlandse media geen woord over het Nowak-drama, laat staan een analyse om ‘lessen te trekken uit hetgeen er bij onze buren gebeurt.’
- Daarover mag hier niet worden bericht, wat dacht je? Daarom tuigen ze hier zo’n poppenkast-Covid-enquête op. Dat is adding insult to injury zei H heel spits.
De Covid-enquête is een (inmiddels sleets) publiek-politiek-ritueel, dat valt onder experience design, net als die massa-maaltijd in Amsterdam. C en H hoorden in de trein personen praten over dit Amsterdamse event dat ze als externe free lance consultants zouden hebben helpen organiseren in het kader van sugar coating de asielcrisis – zij zouden het idee hebben aangedragen, en ze refereerden aan het boek van Pine & Gilmore: De belevenis-economie. Dat hebben wij ergens op de plank staan, geloof ik; ooit voor 50 cent op een markt in Antwerpen gekocht, als soevenier – we hadden een lang weekend Antwerpen en Gent als ‘gebeurtenis’ om de *** verjaardag van onze relatie te vieren. Zodoende.
Zo’n Parlementaire Enquête valt in hetzelfde genre.
…………….. ……………….. …………………….
…………….. ……………….. …………………….
‘We zijn Brits, niet Engels ….’ www.youtube.com/watch?v=fdyfhd8oY0U