Feed on
Posts
Comments

 

 

*

‘ “Korter kunnen we het niet maken,” dat geldt zeker voor een denker als Sloterdijk. In deze brochure – meer is het niet –  legt hij op bladzijde 53 -55 (hoofdje: Macrohistoricus) uit hoe je de metafoor van banken (politieke partijen) als politieke inzamelpunten van onvrede (thymos) kunt lezen. Als er één tot reflex ingesleten vooroordeel bestaat, waar we zo snel mogelijk vanaf moeten, is het de rare idee dat we democratie hebben omdat we een keer per vier jaar een biljet met een aangekruist hokje in een bus mogen duwen. Zónder geïnstitutionaliseerd en gefaciliteerd referendum welteverstaan! Voor vier jaar alibi’s verstrekken, en dan meestal op de blaren zitten, anders is het niet.’

  • ‘ Per saldo is het een samenvatting van zijn boek Woede en tijd. Het is een korte samenvatting, maar toch slaagt Sloterdijk er meestal in de leek-lezer (niet of nauwelijks ingevoerd in filosofie of politiek) bijna meteen al af te stoten door zijn ronkende en wollige terminologie. In dit geval valt het mee – hoewel: “psychopolitieke entiteiten”? Oké, het is niet anders. Men moet door de zure appel heen bijten en dan stuit je meestal op best profijtelijk denkgereedschap.’

 …………   ………………   ………………

 

 

petersloterdijk.net/oeuvre-nl/polyloquia-een-brevier/

 

……….   …………..   ……………….

 

‘Er kwam nog een reactie binnen op de tekening van Ruben Oppenheimer. Degene die hem instuurde merkte op dat de vogel volgens haar de eieren uitbraakt: “Kijk maar, er zit nog een ei in de krop. Goed getroffen, want deze politici met hun politiek sind zum kotzen. Vind ik.”
Ik zet het er bij, want Sloterdijk verschaft een goede context voor deze lezing.’

  • ‘ Hm, uitbraken, vogels, dat doen uilen met “uilenballen.” Hier kun je eventueel op doorborduren. Bijvoorbeeld: “de Kaasstolp-komedianten met hun poppenkasterij en schmierslogans: het maakt allemaal geen bal uit.”‘

‘ Dit sluit aan bij het “ethische discours” waarover Sloterdijk het heeft en dat door politici wordt gebruikt, of misbruikt als de zoveelste truc, om de onvrede over bestaande misstanden te verstikken. Kijk bijvoorbeeld eens naar deze tekst en foto (de foto kan trouwens  overal zijn gemaakt). “Wat moeten we hiermee? Hoezo tranen? Is de man een promotie misgelopen? Heeft hij net uien geschild misschien? Wat is dit voor apekool? In oorlogstijd waren er ook burgemeesters. Deze politici zórgen voor oorlogssituaties – die helemaal niet hoeven of moeten! Laat ze die migranten zélf in huis nemen. Ze worden goed overbetaald!”

Ja, tja, men vindt tegenwoordig steeds sneller woorden om situaties en omstandigheden te kaderen en gevoelens handen en voeten te geven, woorden en formuleringen die kortgeleden nog strikt taboe waren. Gelukkig maar. Sloterdijk levert een heleboel van dergelijke emanciperende taal en concepten om kritisch mee te denken, aan.’

  • ‘Ooit lieten de burgers zich zoet houden met de mantra dat ze politici konden “afstraffen” door niet op ze te stemmen. Democratie, weetjeniet? Afstraffen? O ja, en dan? Je kunt ze desnoods uitkotsen, zoals de vogel in de Oppenheimer-cartoon, maar dat maakt geen bal uit, want ze hebben allemaal een gouden parachute!’

 

 

 

 

Comments are closed.

Copy Protected by Tech Tips's CopyProtect Wordpress Blogs.